तेन दानोत्थपुण्येन पूतात्मानो नराधिप । वसन्ति रोमसंख्यानि वर्षाणि शिवसन्निधौ
tena dānotthapuṇyena pūtātmāno narādhipa | vasanti romasaṃkhyāni varṣāṇi śivasannidhau
اے نرادھپ! اس دان سے پیدا ہونے والی پُنّیہ کے سبب ان کی آتما پاک ہو جاتی ہے، اور وہ شیو کی قربت میں جسم کے بالوں کی گنتی کے برابر بے شمار برسوں تک قیام کرتے ہیں۔
Deductive (Revā Khaṇḍa narrative voice; likely addressing a kingly listener)
Tirtha: Daśakanyā-tīrtha
Type: ghat
Listener: O narādhipa (king)
Scene: A purified donor’s soul is shown radiant, dwelling near Śiva in a luminous realm; Śiva seated in calm majesty, attendants and sacred light indicating ‘sannidhi’.
Dāna performed with dharmic intent purifies the self and leads to proximity with Śiva.
The ongoing context is Daśakanyā-tīrtha in the Revā Khaṇḍa.
Charity (dāna) as a means of accruing puṇya that yields Śiva’s proximity.