दशभिर्जन्मभिर्लब्धं शतेन तु पुराकृतम् । त्रियुगं तु सहस्रेण गायत्री हन्ति किल्बिषम्
daśabhirjanmabhirlabdhaṃ śatena tu purākṛtam | triyugaṃ tu sahasreṇa gāyatrī hanti kilbiṣam
دس جنموں میں جمع ہوئے گناہ، اور سو پیمانوں کے برابر قدیم کیے ہوئے گناہ، بلکہ تین یگوں تک پھیلے ہوئے گناہ بھی—گایتری کے ہزار بار جپ سے یقیناً مٹ جاتے ہیں۔
Skanda (deduced)
Tirtha: Revā-khaṇḍa (contextual)
Type: kshetra
Scene: A visual allegory: a stream of dark smoke-like ‘sins’ labeled by births and yugas dissolving into a radiant mantra-light emanating from the meditator; time-wheels (yuga-cakra) fading in the glow of Gāyatrī.
Sustained mantra-japa—especially Gāyatrī—is portrayed as capable of burning deep karmic residue across vast time.
The verse is a general glorification (mahimā) of Gāyatrī within the Revā Khaṇḍa context rather than a named site.
It indicates the efficacy of large-count Gāyatrī-japa (e.g., a thousand recitations) for expiating sins.