उल्कापाताः सनिर्घाता भूमिकम्पस्तथैव च । पतते पांशुवर्षं च निर्घोषश्चैव दारुणः
ulkāpātāḥ sanirghātā bhūmikampastathaiva ca | patate pāṃśuvarṣaṃ ca nirghoṣaścaiva dāruṇaḥ
شہابِ ثاقب گرج چمک کے ساتھ گرتے ہیں، زمین بھی لرزتی ہے۔ گرد کی بارش ہوتی ہے اور ایک ہولناک گونج دار شور بلند ہوتا ہے۔
Mārkaṇḍeya
Scene: A darkened sky streaked with meteors; thunderclouds split by lightning; the ground fissures with quake-lines; a curtain of dust falls like rain; an unseen roar suggested by vibrating air and fleeing birds.
The cosmos itself signals impermanence; recognizing such signs encourages detachment and dharmic preparedness.
None; this verse lists universal omens of dissolution rather than a localized tīrtha.
None; it is descriptive—enumerating signs (nimittas) of pralaya.