जातौ यतः सुतौ पार्थ नासत्यौ विश्रुतौ ततः । सुसमौ सुविभक्ताङ्गौ बिम्बाद्बिम्बमिवोद्यतौ
jātau yataḥ sutau pārtha nāsatyau viśrutau tataḥ | susamau suvibhaktāṅgau bimbādbimbamivodyatau
اسی سے، اے پارتھ، دو بیٹے پیدا ہوئے جو ناستیہ کے نام سے مشہور ہوئے؛ دونوں بالکل ہم شکل، متناسب اعضا والے، گویا ایک قرص سے دوسرا قرص طلوع ہو رہا ہو۔
Śrī Mārkaṇḍeya (narrating to Yudhiṣṭhira)
Listener: Pārtha (Yudhiṣṭhira)
Scene: Two radiant, perfectly matched divine youths appear like a reflected orb emerging from an orb—symmetrical bodies, identical ornaments, luminous aura.
It celebrates divinely fashioned excellence and symmetry, portraying sacred births as signs of higher order.
Not directly in this verse; the chapter’s tīrtha emphasis develops around Narmadā-taṭa and Bhṛgukaccha.
None in this verse.