शब्दवेध्य-अनर्थः, ऋषिशापः, दशरथस्य प्राणत्यागः
The Sound-Target Tragedy, the Sage’s Curse, and Dasaratha’s Death
तस्यायं कर्मणो देवि विपाकस्समुपस्थितः।अपथ्यैस्सहम्भुक्ते व्याधिरन्नरसे यथा।।।।
tasyāyaṁ karmaṇo devi vipākaḥ samupasthitaḥ | apathyaiḥ saha bhukte vyādhir anna-rase yathā ||
اے دیوی! اُس عمل کا پکا ہوا پھل اب مجھ پر آ پہنچا ہے؛ جیسے ناموافق کھانے پینے سے غذا کے رس میں بیماری اُبھرتی ہے۔
Just as a man eating forbidden food and drink falls sick, so have I fallen prey to grief,because of my sin, O Devi!
Karma is portrayed as a natural moral law: consequences arise as naturally as illness follows harmful intake.
Daśaratha interprets his present suffering over Rāma as the matured fruit of his earlier accidental killing.
Moral clarity: he reads his pain not as random fate but as ethically intelligible consequence.