Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 169

The Recitation of the Thousand Names of Rādhā and Kṛṣṇa (Yugala-Sahasranāma) and Śaraṇāgati-Dharma

Devanagari script

अनंतगुणसंपन्ना कृष्णकीर्तनलालसा । बीजत्रयमयी मूर्तिः कृष्णानुग्रहवांछिता ॥ १६९ ॥

Transliteration

anaṃtaguṇasaṃpannā kṛṣṇakīrtanalālasā | bījatrayamayī mūrtiḥ kṛṣṇānugrahavāṃchitā || 169 ||

Translation

وہ اننت اوصاف سے مالا مال ہے اور کرشن کے کیرتن کی مشتاق ہے۔ وہ تین بیج اکشروں سے بنی ہوئی مورتی ہے، اور کرشن کے انوگرہ کی طلبگار ہے۔

Word by Word

• अनन्त-गुण-सम्पन्ना: endowed with infinite qualities
• अनन्त-गुण-सम्पन्ना: Viśeṣaṇa (विशेषण)
• Type: Adjective
• Root: अनन्त (प्रातिपदिक) + गुण (प्रातिपदिक) + सम्पन्न (कृदन्त; √पद्/√सम्+पद्)
• Form: स्त्रीलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; भूतकृदन्त (क्त); समासः तत्पुरुषः (अनन्तैः गुणैः सम्पन्ना)

• कृष्ण-कीर्तन-लालसा: eager for singing Krishna’s praises
• कृष्ण-कीर्तन-लालसा: Viśeṣaṇa (विशेषण)
• Type: Adjective
• Root: कृष्ण (प्रातिपदिक) + कीर्तन (प्रातिपदिक) + लालसा (प्रातिपदिक)
• Form: स्त्रीलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; समासः सप्तमी/तत्पुरुषः (कृष्णकीर्तने लालसा)

• बीज-त्रय-मयी: consisting of the three seeds
• बीज-त्रय-मयी: Viśeṣaṇa (विशेषण)
• Type: Adjective
• Root: बीज (प्रातिपदिक) + त्रय (प्रातिपदिक) + मयी (प्रातिपदिक)
• Form: स्त्रीलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; द्विगु-समासः (त्रयाणि बीजानि) + मयट्-अर्थ (मयी = consisting of)

• मूर्तिः: form, embodiment
• मूर्तिः: Karta (कर्ता/Subject)
• Type: Noun
• Root: मूर्ति (प्रातिपदिक)
• Form: स्त्रीलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन

• कृष्ण-अनुग्रह-वाञ्छिता: desiring Krishna’s grace
• कृष्ण-अनुग्रह-वाञ्छिता: Viśeṣaṇa (विशेषण)
• Type: Adjective
• Root: कृष्ण (प्रातिपदिक) + अनुग्रह (प्रातिपदिक) + वाञ्छिता (कृदन्त; √वाञ्छ्)
• Form: स्त्रीलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; भूतकृदन्त (क्त); समासः तत्पुरुषः (कृष्णानुग्रहं वाञ्छिता/वाञ्छन्ती)

Speaker

Sanatkumara (teaching Narada in the Vedanga/Mantra context)

Vrata Kalpa

Vrata: none

Verse Rasa

Primary Rasa: bhakti

Secondary Rasa: adbhuta

Characters & Entities

• Krishna

FAQs

What is the spiritual significance of this verse in Narada Purana?

It portrays an ideal devotional manifestation that unites mantra-śakti (bīja-traya) with bhakti expressed as Kṛṣṇa-kīrtana, aiming solely at Kṛṣṇa’s anugraha (grace).

How does this verse explain the path of devotion (Bhakti)?

Bhakti is shown as an inner longing for kīrtana—continuous remembrance and praise of Kṛṣṇa—where the devotee’s goal is not display of power but receiving the Lord’s compassionate favor.

What practical Vedic knowledge (Vedanga) is highlighted here?

It hints at mantra-upāsanā principles used in technical traditions (linked with Vedāṅga-oriented practice): the use of bīja (seed) syllables and structured mantra-components to support focused devotion.