धर्मोड्हमिति भद्र ते जिज्ञासुस्त्वामिहागत: । आनुृशंस्येन तुष्टोडस्मि वरं दास्यामि तेडनघ
yakṣa uvāca | dharmoḍham iti bhadra te jijñāsus tvām ihāgataḥ | ānṛśaṁsyena tuṣṭo ’smi varaṁ dāsyāmi te ’nagha ||
یَکش نے کہا—تمہارا بھلا ہو۔ میں دھرم ہوں، اور تمہارے کردار کو جانچنے اور سمجھنے کی خواہش سے ہی یہاں آیا ہوں۔ اے بے گناہ بادشاہ، تمہاری رحم دلی اور سب کے لیے یکساں نظر سے میں خوش ہوں؛ اس لیے میں تمہیں ایک ور دینا چاہتا ہوں۔
यक्ष उवाच
True dharma is shown through compassion (ānṛśaṁsya) and impartial regard for others; such ethical conduct is worthy of divine approval and reward.
After questioning the king, the Yakṣa reveals his identity as Dharma, explains that he came to assess the king’s character, expresses satisfaction with his compassion and fairness, and offers him a boon.