तदाप्रभृति तत्तीर्थं विख्यातिं परमां ययौ । वैशाखे मासि तीर्थस्य माहात्म्यं परमं स्मृतम्
tadāprabhṛti tattīrthaṃ vikhyātiṃ paramāṃ yayau | vaiśākhe māsi tīrthasya māhātmyaṃ paramaṃ smṛtam
Mula noon, ang tīrtha na iyon ay nagkamit ng sukdulang katanyagan. Sa buwan ng Vaiśākha, ang kadakilaan ng tīrtha ay inaalala bilang lubhang pambihira.
Agastya (continuing narration)
Type: kshetra
Listener: (contextual) interlocutor in the ongoing dialogue of the section
Scene: A sacred ford in Ayodhyā becomes renowned; pilgrims gather in Vaiśākha, listening to māhātmya recitation near calm waters and flowering trees.
Sacred places gain enduring power through sanctifying events, and sacred time (Vaiśākha) intensifies their māhātmya.
The same Ayodhyā-region tīrtha established in the preceding narrative (connected with Śeṣa and Lakṣmaṇa).
Implicit seasonal guidance: approach and practice at the tīrtha particularly in Vaiśākha.