Adhyaya 57

Verse 1

ईश्वर उवाच । पंचैवं सिद्धलिंगानि कथितानि तव प्रिये । यश्चैनं वेद संकेतं क्षेत्रवासी स उच्यते

Wika ni Īśvara: “O minamahal, sa gayon ay naipahayag na sa iyo ang limang ganap na Liṅga (siddha). At sinumang makaunawa sa banal na palatandaang ito (saṃketa), siya ang tunay na tinatawag na naninirahan sa sagradong kṣetra.”

Verse 2

अथ शक्तित्रयाणां ते रौद्रीणां वच्मि विस्तरम् । इच्छा क्रियाज्ञानशक्त्यस्तिस्रस्ताः परिकीर्त्तिताः

Ngayon ay ipaliliwanag ko sa iyo nang masinsinan ang tatluhang kapangyarihan ni Rudra: ipinahahayag na tatlong Śakti—Icchā (kalooban), Kriyā (gawa), at Jñāna (kaalaman).

Verse 3

पुनस्तासां पूजनायानुक्रमं क्रमतः शृणु । चतुर्दश तथा पंच पूर्वमुक्तानि यानि तु

Muli, pakinggan mo sa wastong pagkakasunod ang kaayusan ng pagsamba sa kanila. Ang labing-apat, at gayundin ang lima, na nabanggit na noon—

Verse 4

चत्वारि त्रीणि चैकं वा यथाशक्त्याभिपूज्य च । लिंगानि तानि संपूज्य शक्तीस्तिस्रस्ततोऽर्चयेत्

Sambahin ang apat, o ang tatlo, o kahit ang isa—ayon sa iyong kakayahan. Pagkaraang maayos na masamba ang mga Liṅga, saka sambahin ang tatlong Śakti.

Verse 5

सोमेशादीशदिग्भागे वरारोहेति या स्मृता । अमा कला सा सोमस्य उमा पश्चात्प्रकीर्त्तिता

Sa dako ni Somnātha (Someśa), sa marangal na bahagi ng Panginoon, siya na inaalala bilang Varārohā ay ang Amā-kalā ni Soma; at pagkaraan, siya rin ay ipinahahayag bilang Umā.

Verse 6

इच्छाशक्तिस्तु सा ज्ञेयाप्रभासक्षेत्रसंस्थिता । तत्र देवि हितार्थाय सर्वेषां प्राणिनां भुवि

Siya ay dapat makilala bilang Icchāśakti, ang Kapangyarihan ng Kalooban, na nananahan sa banal na kṣetra ng Prabhāsa. Doon, O Diyosa, para sa kapakanan ng lahat ng nilalang na may buhay sa daigdig.

Verse 7

तस्या माहात्म्यमखिलं कथयामि तवाधुना । पुरा सोमेन त्यक्ताभिर्भार्याभिस्तु वरानने

Ngayon ay isasalaysay ko sa iyo ang kabuuan ng kanyang kadakilaan. Noong unang panahon, O may magandang mukha, si Soma ay iniwan ng kanyang mga asawa—

Verse 8

षड्विंशद्भिस्तपस्तप्तं क्षेत्रे प्राभासिके शुभे । गौरी साऽराध्यमानाथ दिव्यवर्षगणान्बहून्

Sa mapalad na Prabhāsa-kṣetra, nagsagawa sila ng matinding tapa sa loob ng dalawampu’t anim (na taon). Doon, ang Diyosa na si Gaurī ay patuloy na sinamba sa loob ng maraming banal na taon.

Verse 9

तासां प्रत्यक्षतां प्राप्ता पार्वती परमेश्वरी । उवाच वरदा ब्रूत यद्वो मनसि संस्थितम्

Pagkaraan, si Pārvatī, ang Kataas-taasang Diyosa, ay nagpakita sa harap nila at nagsalita bilang Tagapagkaloob ng biyaya: “Sabihin ninyo sa akin ang nasa inyong mga puso.”

Verse 10

अथ ताश्चाब्रुवन्देवि यदि तुष्टासि पार्वति । सौभाग्यं देहि नो भूरि लावण्यं परमं तथा

Pagkaraan ay sinabi nila, “O Diyosa—kung ikaw ay nalulugod, O Pārvatī—ipagkaloob mo sa amin ang saganang kapalaran at ang sukdulang kagandahan.”

Verse 11

त्यक्ताः सर्वा वयं देवि निर्दोषाः स्वामिना शुभे । दौर्भाग्यदोषसंदग्धा दौर्भाग्येण तु पीडिताः

O Diyosa, O Mapalad! Kami, bagaman walang sala, ay iniwan ng aming mga asawa. Sinunog ng dungis ng kamalasan, tunay kaming pinahihirapan ng malas.

Verse 12

गौर्युवाच । अद्यप्रभृति सर्वा वः समं द्रक्ष्यति रात्रिपः । प्रसादान्मम चार्वंग्यो नैतन्मिथ्या भविष्यति

Wika ni Gaurī: Mula ngayon, ang hari (ang inyong mga asawa) ay titingin sa inyong lahat nang pantay. Sa aking biyaya, kayong may magagandang anyo, hindi ito magiging kasinungalingan.

Verse 13

वरदा चेति मन्नाम वरदानाद्भविष्यति । इहागत्य तु या नारी पूजयिष्यति मां शुभाम्

“Varadā” ang aking pangalan, sapagkat ako’y nagbibigay ng mga biyaya. Sinumang babae na dumating dito at sumamba sa akin—ang Mapalad—

Verse 14

न दौर्भाग्यं कुले तस्याः क्वचित्प्राप्स्यंति योषितः । माघमासे तृतीयायामुपवासपरायणा

Sa angkan niya, ang mga babae ay hindi kailanman daranas ng kamalasan saanman, kung sa ikatlong araw ng buwang Māgha ay taimtim silang mag-aayuno.

Verse 15

या मां द्रक्ष्यति सुश्रोणी मत्तुल्या सा भवि ष्यति । दम्पती षोडशैवात्र परिधाप्य प्रयत्नतः

Sinumang babaeng may magandang balakang na makakita sa akin ay magiging tulad ko. Dito, sa pagsisikap, dapat niyang bihisan (bilang handog) ang labing-anim na mag-asawa.

Verse 16

फलानि भक्ष्यभोज्यं च पक्वान्नानि च षोडश । या प्रदास्यति वै नारी सा तूमैव भविष्यति

Labing-anim na uri ng prutas, mga pagkaing makakain, mga pagkaing nakalulugod, at mga lutong handog—sinumang babae ang taimtim na magbigay nito, siya’y magiging gaya Mo (makaaabot sa Iyong kalagayan).

Verse 17

एतद्गौरीव्रतंनाम तृतीयायां तु कारयेत् । अप्रसूता च या नारी या नारी दुर्भगा भवेत्

Ito ang tinatawag na “Gaurī-vrata,” at nararapat isagawa sa ikatlong tithi. Ang babaeng walang anak, at ang babaeng kapus-palad—

Verse 18

पुमानसकृदप्यैवं कृत्वा प्राप्स्यत्यभीप्सितम् । एवमुक्त्वा स्थिता तत्र सा देवी चारुलोचना

Kahit ang isang lalaki, kung gagawin ito sa gayong paraan kahit minsan lamang, ay makakamtan ang ninanais. Pagkasabi nito, nanatili roon ang Diyosa na may marikit na mga mata.

Verse 19

पश्यते रात्रिनाथश्च सर्वास्ता रोहिणीं यथा । अन्यापि दुःखसंदग्धा दौर्भाग्येण तु पीडिता

Tumingin ang Panginoon ng Gabi (ang Buwan) sa kanilang lahat gaya ng pagtingin niya kay Rohiṇī. May isa pang babae rin—sinusunog ng dalamhati at pinahihirapan ng kamalasan—na dumating.

Verse 20

अपूजयदुमां देवीं सुभगा साऽभवत्ततः । इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं शक्तिसंभवम्

Sinamba niya ang Diyosang Umā, at dahil dito siya’y naging mapalad at mapagpala. Sa gayon, sa maikling sabi, naipahayag ang kadakilaan na nagmumula sa Śakti (Banal na Kapangyarihan).

Verse 21

सोमेश्वरे वरारोहा नामेति कथितं तव । सर्वपापक्षयकरं सर्वदारिद्र्यनाशनम्

Sa Someśvara, ipinahayag sa iyo ang Pangalan ng Diyosa bilang “Varārohā.” Ang pagsamba sa Kanya ay pumupuksa sa lahat ng kasalanan at nag-aalis ng lahat ng karalitaan.

Verse 57

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वरारोहामाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपंचाशोऽध्यायः

Sa gayon nagtatapos ang ikalimampu’t pitong kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Varārohā,” sa unang bahagi ng Prabhāsakṣetra Māhātmya, sa ikapitong bahagi—ang Prabhāsa Khaṇḍa—ng maluwalhating Skanda Mahāpurāṇa, sa kalipunang may walumpu’t isang libong taludtod.