Adhyaya 25

Verse 1

ईश्वर उवाच । स गन्धर्वस्तदा देवि आरिराधयिषुर्भवम् । सोमवारव्रतंनाम पप्रच्छ मुनिसत्तमम्

Sinabi ni Īśvara: “O Diyosa, noon ang Gandharva na iyon, na nagnanais palugdan si Bhava (Śiva), ay nagtanong sa pinakadakilang muni tungkol sa panatang tinatawag na Somavāra-vrata.”

Verse 2

गन्धर्व उवाच । कथं सोमव्रतं कार्यं विधानं तस्य कीदृशम् । कस्मिन्काले च तत्कार्यं सर्वं विस्तरतो वद

Wika ng Gandharva: “Paano isasagawa ang panatang Soma (Lunes)? Ano ang wastong pamamaraan nito? At sa anong panahon ito dapat simulan? Ipagpaliwanag mo sa akin ang lahat nang lubos.”

Verse 3

गोशृंग उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ सर्वसत्त्वोपकारकम् । यन्न कस्यचिदाख्यातं तदद्य कथयामि ते

Sinabi ni Gośṛṅga: “Mabuti, mabuti, O dakilang marunong—ito’y kapakinabangan ng lahat ng nilalang. Ang hindi ko ipinahayag sa kung sino-sino, iyon ang sasabihin ko sa iyo ngayon.”

Verse 4

सर्वरोगहरं दिव्यं सर्वसिद्धिप्रदायकम् । सोमवारव्रतंनाम सर्वकामफलप्रदम्

Ang banal na pagsasagawa na tinatawag na Somavāra-vrata (pag-aayuno tuwing Lunes) ay nag-aalis ng lahat ng karamdaman, nagkakaloob ng lahat ng siddhi, at nagbibigay ng bunga ng bawat minimithing hangarin.

Verse 5

सर्वकालिकमादेयं वर्णानां शुभकारकम् । नारी नरैः सदा कार्यं दृष्ट्वादृष्ट्वा फलोदयम्

Ang panatang ito’y maaaring tanggapin sa lahat ng panahon at nagdudulot ng kabutihang-palad sa lahat ng antas ng lipunan; dapat itong laging isagawa ng babae at lalaki, sapagkat nagbibigay ito ng bungang nakikita sa buhay na ito at di-nakikita sa kabilang buhay.

Verse 6

ब्रह्मविष्ण्वादिभिर्देवैः कृतमेतन्महाव्रतम् । पुनस्तु सोमराजेन दक्षशापहतेन च

Ang dakilang panatang ito’y isinagawa ng mga diyos—sina Brahmā, Viṣṇu, at iba pa. Pagkaraan, isinagawa rin ito ni Haring Soma, na tinamaan ng sumpa ni Dakṣa.

Verse 7

आराधितोऽनेन शंभुः शंभुध्यानपरेण तु । ततस्तुष्टो महादेवः सोमराजस्य भक्तितः

Sa pamamagitan ng pagtalimaing ito, sinamba ni Soma si Śambhu, na nakatuon sa pagninilay kay Śambhu. Dahil dito, nalugod si Mahādeva sa debosyon ng Hari ng Buwan.

Verse 8

तेनोक्तं यदि तुष्टोऽसि प्रतिष्ठास्थो निरंतरम्

Pagkaraan ay sinabi niya: “Kung ikaw ay nalulugod, manatili rito, matatag na nakalagay, walang patid.”

Verse 9

यावच्चंद्रश्च सूर्यश्च यावत्तिष्ठंति भूधराः । तावन्मे स्थापितं लिंगमुमया सह तिष्ठतु

“Hangga’t nananatili ang Buwan at Araw, hangga’t nakatayo ang mga bundok—hanggang doon nawa’y manatili rito ang liṅga na itinindig ko, kasama si Umā.”

Verse 10

स्थापितं तु तदा तेन प्रार्थयित्वा महेश्वरम् । आत्मनामांकितं कृत्वा ततो रोगैर्व्यमुच्यत

Pagkaraan, matapos manalangin kay Maheśvara, itinindig niya iyon at inukit ang sariling pangalan; at mula noon ay napalaya siya sa mga karamdaman.

Verse 11

ततः शुद्धशरीरोऽसौ गगनस्थो विराजते

Pagdaka, naging dalisay ang kanyang katawan at siya’y nagningning sa kalangitan.

Verse 12

तदाप्रभृति ये केचित्कुर्वंति भुवि मानवाः । तेऽपि तत्पदमायांति विमलांगाश्च सोमवत्

Mula noon, sinumang tao sa lupa na magsagawa ng panatang ito ay makaaabot din sa gayong kalagayan—nagiging dalisay ang mga sangkap ng katawan, tulad ni Soma (Diyos ng Buwan).

Verse 13

अथ किं बहुनोक्तेन विधानं तस्य कीर्त्तये । यस्मिन्कस्मिंश्च मासे वा शुक्ले सोमस्य वासरे

Ngunit ano ang saysay ng mahabang pagsasalita? Ipapahayag ko ang wastong paraan nito: sa alinmang buwan, sa maliwanag na kalahati, sa Lunes—araw ni Soma…

Verse 14

दंतकाष्ठं पुरा ब्राह्मे कृत्वा स्नानं समाचरेत् । स्वधर्मविहितं कर्म कृत्वा स्थाने मनोरमे

Sa mapalad na brāhma-muhūrta, matapos munang gumamit ng patpat na panlinis ng ngipin, magsagawa ng paliligo ayon sa tuntunin. Sa kaaya-ayang banal na pook na iyon, tuparin ang mga gawaing iniatas ng sariling dharma.

Verse 15

सुसमे भूतले शुद्धे न्यस्य कुम्भं सुशोभितम् । चूतपल्लवविन्यस्ते चंदनेन सुचित्रिते

Sa malinis at patag na lupa, ilagay ang isang palayok ng tubig na maringal ang palamuti; ayusin ang mga dahon ng mangga sa ibabaw nito at pagandahin nang masinop sa pamamagitan ng pahid na sandalwood.

Verse 16

श्वेतवस्त्रपरीधाने सर्वाभरणभूषिते । आदौ पात्रे तु संन्यस्य आधारसहितं शिवम्

Nakasuot ng puting kasuotan at napapalamutian ng lahat ng alahas, unang ilagak si Śiva—kasama ang ādhāra (salalayan)—sa sisidlang pang-ritwal.

Verse 17

अष्टमूर्त्यष्टकं दिक्षु सोमनाथं सशक्तिकम् । उमया सहितं तत्र श्वेतपुष्पैश्च पूजयेत्

Sa mga dako, sambahin ang pangkat ng Walong-Anyo (Aṣṭamūrti) na walo; at saka sambahin si Somnātha kasama ang Kanyang Śakti, na kapiling si Umā, na may handog na mga puting bulaklak doon.

Verse 18

विविधं भक्ष्यभोज्यं च फलं वै बीजपूर कम् । अनेनैव तु मंत्रेण सर्वं तत्रैव कारयेत्

Maghandog ng sari-saring pagkain at mga putahe, at mga prutas—kabilang ang bījapūra (citron). Sa mismong mantrang ito, ipagawa roon din ang lahat ng handog at mga ritwal.

Verse 19

ॐ नमः पंचवक्त्राय दशबाहुत्रिनेत्रिणे । श्वेतं वृषभमारूढ श्वेताभरणभूषित

Om—pagpupugay sa May Limang Mukha, sa may sampung bisig at tatlong mata; O Sumasakay sa puting toro, O Ikaw na pinalalamutian ng puting mga hiyas.

Verse 20

उमादेहार्द्धसंयुक्त नमस्ते सर्वमूर्तये । अनेनैव तु मंत्रेण पूजां होमं च कारयेत्

O Ikaw na kaisa ng kalahati ng katawan ni Umā, pagpupugay sa Iyo, Ikaw na anyo ng lahat. Sa mismong mantrang ito, isagawa ang pagsamba at ang homa, ang handog sa apoy.

Verse 21

कृत्वैवं च दिने रात्रौ पश्यंश्चैवं स्वपेन्नरः । दर्भशय्या समारूढो ध्यायन्सोमेश्वरं हरम्

Pagkagawa nito, sa araw at sa gabi ay panatilihin ng tao ang ganitong pagtalima—gaya ng pagtanaw at gaya ng pagtulog—nakahiga sa higaan ng damong darbha, na nagmumuni kay Someśvara, si Hari (Śiva).

Verse 22

एवं कृतेऽष्टादशानां कुष्ठानां नाशनं भवेत् । द्वितीये सोमवारे तु करंजं दन्तधावनम्

Kapag isinagawa sa ganitong paraan, mapapawi ang labingwalong uri ng sakit sa balat (kuṣṭha). Pagdating ng ikalawang Lunes, gamitin ang karañja sa paglilinis ng ngipin.

Verse 23

देवं संपूजयेत्सूक्ष्मं ज्येष्ठाशक्तिसमन्वितम् । शतपत्रैः पूजयित्वा मधु प्राश्य यथाविधि

Dapat sambahin nang taimtim ang banayad at di-nakikitang Diyos, na kinasasangkapan ng Jyeṣṭhā-Śakti. Pagkatapos maghandog ng mga bulaklak na may sandaang talulot, saka tikman ang pulot ayon sa tuntunin.

Verse 24

नारंगं तत्र दत्त्वा तु शेषं पूर्ववदाचरेत् । एवं कृते द्वितीये तु गोलक्षफलमाप्नुयात्

Pagkaraan, maghandog doon ng isang kahel, at isagawa ang natitirang mga pagtalima gaya ng dati. Kapag ginawa ito sa ikalawang pagtalima ng Lunes, matatamo ang gantimpalang kasinghalaga ng pag-aalay ng isang daang libong baka.

Verse 25

सोमवारे तृतीये तु अपामार्गसमुद्भवम् । दंतकाष्ठादिकं कृत्वा त्रिनेत्रं च प्रपूजयेत्

Sa ikatlong Lunes, ihanda ang pangsuwi at iba pang kailangan mula sa apāmārga, at saka sambahin nang may wastong paggalang ang Panginoong Tatlong-Mata.

Verse 26

फलं च दाडिमं दद्याज्जातीपुष्पैश्च पूजयेत् । रजन्यामंगुरं प्राश्य सिद्धियुक्तं तु पूजयेत्

Maghandog ng bunga ng granada at sumamba gamit ang mga bulaklak na jāti (sampaguita). Sa gabi, matapos kumain ng aṅgura (ubas/pasas), sambahin ang Panginoong kinasasangkapan ng siddhi (kapangyarihang espirituwal).

Verse 27

चतुर्थे सोमवारे तु काष्ठमौदुम्बरं स्मृतम् । पूजयेत्तत्र गौरीशं सूक्ष्मया सहितं तथा

Sa ikaapat na Lunes, ang itinakdang kahoy ay mula sa udumbara. Doon ay sambahin si Gaurīśa (Śiva) kasama si Sūkṣmā, ang banayad na Devī, sa gayunding paraan.

Verse 28

नारिकेलफलं दद्याद्दमनेन प्रपूजयेत् । शर्करां प्राशयेद्रात्रौ जागरं चैव कारयेत्

Maghandog ng niyog at sumamba gamit ang damana (dūrvā na damo). Sa gabi, kumain ng asukal at magsagawa rin ng pagpupuyat (jāgaraṇa).

Verse 29

पञ्चमे सोमवारे तु पूजयेच्च गणाधिपम् । विभूत्या सहितं देवं कुन्दपुष्पैः प्रपूजयेत्

Sa ikalimang Lunes, sambahin si Gaṇādhipa, ang Panginoon ng mga Gaṇa. Sambahin ang diyos na iyon kasama ang vibhūti (banal na abo), gamit ang mga bulaklak na kunda.

Verse 30

आश्वत्थं दन्तकाष्ठं च अर्घ्यं वै द्राक्षया तथा । मोचं च प्राशयेद्रात्रावश्वमेधफलं लभेत्

Gumamit ng panglinis-ngipin na patpat mula sa aśvattha, at maghandog ng arghya na may kasamang ubas. Sa gabi, kumain ng moca (saging/plantain), at magkakamit ng gantimpalang tulad ng Aśvamedha.

Verse 31

षष्ठे सोमस्य वारे तु सुरूपं नाम पूजयेत् । कर्पूरं प्राशयेत्तत्र भक्त्या परमया युतः

Sa ikaanim na Lunes, sambahin ang anyong tinatawag na Surūpa. Doon, taglay ang sukdulang debosyon, dapat tumikim ng kamper (camphor).

Verse 32

सप्तमे सोमवारे तु दन्तकाष्ठं च मल्लिका । सर्वज्ञं पूजयेत्तत्र दीप्तया सहितं तथा

Sa ikapitong Lunes, gamit ang patpat na panlinis-ngipin (dantakāṣṭha) at bulaklak na mallikā (sampaguita), sambahin doon si Sarvajña, ang Panginoong Lubos na Nakaaalam, kasama si Dīptā Devī na nagniningning, sa gayunding paraan.

Verse 33

जम्बीरं च फलं दद्याज्जातीपुष्पैश्च पूजयेत् । लवङ्गं प्राशयेत्तत्र तस्यानन्तफलं भवेत्

Ihandog ang bungang-jambīra (sitron/limon) at sambahin sa pamamagitan ng mga bulaklak na jātī (sampaguita). Doon ay tikman ang clove (lavanga); para sa kanya, ang gantimpala ay magiging walang hanggan.

Verse 34

अष्टमे सोमवारे तु अमोघायुतमीश्वरम् । कदलीफलकेनार्घ्यं मरुबकेन पूजयेत् । रात्रौ तु प्राशयेद्दुग्धमग्निष्टोमफलं लभेत्

Sa ikawalong Lunes, sambahin ang Panginoong Amoghāyuta-īśvara. Maghandog ng arghya na may bungang kadalī (saging) at magsagawa ng pūjā gamit ang marubaka. Sa gabi, gatas lamang ang kainin; sa gayon makakamit ang kabutihang-katumbas ng handog na Agniṣṭoma.

Verse 35

गंगास्नाने कृते सम्यक्कोटिधा यत्फलं स्मृतम् । दशहेमसहस्राणां कुरुक्षेत्रे रवेर्ग्रहे

Anumang kabutihang ayon sa tradisyon ay inaalalang nagiging isang koṭi ang pagdami dahil sa wastong pagligo sa Ilog Gaṅgā—at anumang kabutihang nagmumula sa pag-aalay ng sampung libong pirasong ginto sa Kurukṣetra sa oras ng eklipse ng araw—

Verse 36

ब्राह्मणे वेदविदुषे यद्दत्त्वा फल माप्नुयात् । तत्पुण्यं कोटिगुणितमस्मिन्नाचरिते व्रते

Anumang bunga na makakamit sa pagbibigay-dāna sa isang brāhmaṇa na bihasa sa Veda—kapag isinagawa ang panatang ito (vrata), ang gayong kabutihan ay mapaparami nang isang koṭi.

Verse 37

गजानां तु शते दत्ते लक्षे च रथवाजिनाम् । तत्फलं कोटिगुणितं सोमवारव्रते कृते

Kahit ang bunga ng pag-aalay ng sandaang elepante at sandaang libong karuwahe at kabayo—kapag isinagawa ang panatang Lunes, ang bungang iyon ay nadaragdagan nang isang koṭi na ulit.

Verse 38

गुग्गुलोर्धूपनं कृत्वा कोटिशो यत्फलं लभेत् । तत्पुण्यं तु भवेत्तस्य सोमवारव्रते कृते

Anumang bungang makukuha sa pag-aalay ng insensong guggulu nang isang koṭi na ulit—kapag isinagawa ang panatang Lunes—ang gayong kabutihang-loob ay tunay na mapapasakanya.

Verse 39

सर्वैश्वर्यसमायुक्तः शिवतुल्यपराक्रमः । रुद्रलोके वसेत्तावद्ब्रह्मणः प्रलयावधि

Taglay ang lahat ng kasaganaan at lakas na kapantay ni Śiva, siya’y mananahan sa daigdig ni Rudra hanggang sa pagkalusaw ni Brahmā.

Verse 40

संप्राप्ते नवमे वारे कुर्यादुद्यापनं शुभम् । यथा भवति गन्धर्व तथा वक्ष्यामि तेऽधुना

Pagdating ng ikasiyam na Lunes, dapat isagawa ang mapalad na ritwal ng pagtatapos (udyāpana). Kung paano nagiging Gandharva ang tao, ipaliliwanag ko sa iyo ngayon.

Verse 41

मंडलं मंडपं कुण्डं पताकाध्वजशोभितम् । तोरणानि च चत्वारि कुण्डं कृत्वा विधानतः

Dapat ihanda ang maṇḍala, ang maṇḍapa, at ang kuṇḍa (hukay ng apoy) na pinalalamutian ng mga bandila at watawat; at ayon sa tuntunin, matapos gawin ang kuṇḍa, itayo ang apat na toraṇa na tarangkahang seremonyal.

Verse 42

मध्ये वेदिः प्रकर्त्तव्या चतुरस्रा सुशोभना । निष्पाद्य मंडलं तत्र मध्ये पद्मं प्रकल्पयेत्

Sa gitna, dapat gawin ang isang magandang parisukat na vedi (dambana). Pagkatapos mabuo ang maṇḍala roon, ay ayusin ang anyong lotus sa pinakagitna nito.

Verse 43

कलशानष्टदिग्भागे सहिरण्यान्पृथक्पृथक् । स्थापयित्वा तु शक्तिस्ता वामाद्याः पूर्वतः क्रमात्

Sa walong dako ng mga direksiyon, ilagay ang mga kalaśa (banga ng tubig na panghandog), bawat isa’y hiwalay at may kasamang ginto. Pagkaitatag, ay ayusin ang mga Śakti—nagsisimula kay Vāmā—ayon sa pagkakasunod, mula sa silangan.

Verse 44

कर्णिकायां तु पद्मस्य श्रीसोमेशं महाप्रभम् । प्रतिमारूपसंपन्नं हेमजं शक्तिसंयुतम्

Sa gitnang karnika ng lotus, dapat iluklok at pagnilayan si Śrī Someśa, ang Panginoong lubhang maningning; taglay ang ganap na anyong-imahe, yari sa ginto, at puspos ng banal na kapangyarihan.

Verse 45

रुक्मशय्यासमारूढं मनोन्मन्या समन्वितम् । हेमपात्रादिके पात्रे मधुना परिपूरिते

Sambahin Siya na nakaluklok sa ginintuang higaan, kaisa ng pinakamataas na kalagayang pagninilay (Manonmanī); at maghandog ng pulot, punô sa sisidlang ginto at iba pang angkop na lalagyan.

Verse 46

रुक्मशय्यासमाच्छन्ने तत्रस्थं पूजयेत्क्रमात् । अनंतादिशिखंड्यंतैर्नामभिः क्रमशोऽर्चयेत्

Kapag ang ginintuang higaan ay maayos nang naihanda at naihanay, sambahin nang sunod-sunod ang Panginoong naroon. At ayon sa wastong pagkakasunod, mag-alay ng arcanā sa pagbigkas ng mga pangalang nagsisimula sa “Ananta” at nagtatapos sa “Śikhaṇḍin”.

Verse 47

गन्धस्रग्धूपदीपैश्च नैवेद्यैश्च पृथग्विधैः । वस्त्रालंकारतांबूलच्छत्रचामरदर्प्पणम्

Sa pamamagitan ng pabango, mga kuwintas ng bulaklak, insenso at mga ilawan, at sa iba’t ibang handog na pagkain (naivedya); sa pamamagitan ng kasuotan, palamuti, nganga, payong, pamaypay na chāmara at salamin—ganyan dapat parangalan ang Panginoon sa sari-saring upacāra.

Verse 48

दीपघंटावितानं च पर्यंकं च सतू लिकम् । सोमेश्वरं समुद्दिश्य देयं पौराणिके गुरौ

Ang patungan ng ilawan, kampana, kanopi (vitāna), at isang higaan na may unan—ito’y dapat ipagkaloob bilang dāna, iniaalay kay Someśvara, sa gurong Paurāṇika na nagpapaliwanag ng tradisyon.

Verse 49

भूषयित्वा तथाऽचार्य्यं होमं तत्रैव कारयेत् । बलिकर्मावसाने च रात्रौ तत्रैव जागृयात्

Pagkatapos parangalan at bihisan nang marapat ang ācārya, ipagawa roon din ang homa, ang handog sa apoy; at kapag natapos ang mga ritong bali, magpuyat at magbantay roon sa buong magdamag.

Verse 50

पञ्चगव्यं ततः पीत्वा ध्यायेत्सोमेश्वरं हृदि । प्रभाते तु ततः स्नात्वा ध्यायेत्तं च विधानतः

Pagkaraan, matapos inumin ang pañcagavya, magnilay kay Someśvara sa loob ng puso. Sa bukang-liwayway, matapos maligo, magnilay muli sa Kanya ayon sa wastong tuntunin.

Verse 51

ततो भक्त्या च गंधर्व क्षीरखण्डादिनिर्म्मितम् । भक्ष्यभोज्यैरनेकैश्च भोजयेद्ब्राह्मणानथ

Pagkatapos, O Gandharva, nang may debosyon, maghanda ng mga matatamis na yari sa gatas, asukal at iba pa; at ng maraming pagkaing pangkain at panghapunan, at saka pakainin ang mga brāhmaṇa.

Verse 52

वस्त्रयुग्मं ततो दत्त्वा गां च दत्त्वा विसर्जयेत्

Pagkaraan, matapos maghandog ng isang pares ng kasuotan at magbigay rin ng isang baka, nararapat tapusin ang ritwal at pormal na magpaalam sa pagtalima sa panata.

Verse 53

एवं चीर्णव्रतः सम्यग्लभते पुण्यमक्षयम् । धनधान्यसमृद्धात्मा पुत्रदारसमन्वितः

Sa gayon, ang sinumang tumupad nang wasto sa panata ay nagkakamit ng di-nalulupig na kabutihang-loob; umuunlad sa yaman at ani, at pinagkakalooban ng mga anak at kabiyak.

Verse 54

न कुले जायते तस्य दरिद्रो दुःखितोऽपिवा । अपुत्रो लभते पुत्रान्वन्ध्या पुत्रवती भवेत्

Sa angkan ng taong iyon, hindi sumisibol ang karalitaan ni dalamhati. Ang walang anak ay magkakamit ng mga anak na lalaki, at ang baog ay pagpapalain ng supling.

Verse 55

काकवंध्या तु या नारी मृतवत्सा च दुर्भगा । कन्याप्रसूश्च या कार्यमाभिरेतद्विशेषतः

Ngunit ang babaeng tinatawag na ‘kākavandhyā’ (paulit-ulit na nakukunan), o yaong namamatayan ng anak, o yaong kapus-palad, o yaong pawang anak na babae ang naipapanganak—sila ay nararapat lalo nang magsagawa ng ritwal na ito.

Verse 56

एवं कृते विधाने तु देहपाते शिवं व्रजेत् । कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च । भुंक्तेऽसौ विपुलान्भो गान्यावदाभूतसंप्लवम्

Kapag naisagawa ang paraang ito nang gayon, sa pagbagsak ng katawan ang tao’y tutungo kay Śiva. Sa loob ng libo-libo at daan-daang krore ng mga kalpa, tatamasahin niya ang malalawak na ligaya sa langit—hanggang sa pagkalusaw ng sansinukob.

Verse 57

इति ते कथितं सर्वं सोमवारव्रतं क्रमात् । गच्छ शीघ्रं महाभाग यत्र सोमेश्वरः स्थितः

Kaya nito, ayon sa wastong pagkakasunod, naipaliwanag sa iyo ang buong panatang Lunes. Humayo ka agad, mapalad na ginoo, sa kinaroroonan ng Panginoong Someśvara.

Verse 58

ईश्वर उवाच । इत्युक्तः सच गन्धर्वः पुत्र्या सह वरानने । सर्वोपहारसंयुक्तः प्रभासक्षेत्रमाश्रितः

Wika ni Īśvara: Nang masabihan nang gayon, ang Gandharva na iyon—kasama ang kaniyang anak na may magandang mukha—ay naglakbay patungong Prabhāsa Kṣetra, taglay ang lahat ng handog.

Verse 59

तत्र सोमेश्वरं दृष्ट्वा आनन्दाश्रुपरिप्लुतः । यात्राक्रमेण संपूज्य चक्रे सोमव्रतं क्रमात्

Doon, nang makita niya si Someśvara, siya’y napuno ng luha ng kagalakan. Matapos sumamba ayon sa wastong paraan ng paglalakbay-dambana, isinagawa niya ang Soma (Lunes) na panata nang sunod-sunod.

Verse 69

पुत्र्या सह महाभागस्तस्य तुष्टो महेश्वरः । सर्वरोगविनाशं च सर्वकामसमृद्धिदम् । ददौ गन्धर्वराज्यं च भक्तिं चैवात्मनस्तथा

Nalugod si Maheśvara sa marangal na iyon kasama ang kaniyang anak, ipinagkaloob Niya ang pagkapawi ng lahat ng karamdaman at ang pagkatupad ng lahat ng ninanais. Ipinagkaloob din Niya ang paghahari sa mga Gandharva, at ang debosyon sa Kaniya mismo.