Adhyaya 7
Inilalahad ng kabanatang ito ang sunod-sunod na tagubilin ni Prahlāda para sa mga marurunong na manlalakbay-panrelihiyon (dvija-śreṣṭha) hinggil sa banal na pook sa baybayin ng dagat na tinatawag na Cakra-tīrtha/Rathāṅga. Una, itinatakda ang kabanalan nito: ang mga batong may tatak na cakra ay inilarawang nakapagpapadali sa paglaya, at ang tīrtha ay pinatotohanan sa tuwirang kaugnayan sa pangitain ni Bhagavān Kṛṣṇa, kaya kinikilalang pinakamataas na pook na pumupuksa ng kasalanan. Pagkaraan, tinutukoy ang wastong ritwal: lumalapit ang peregrino, naghuhugas ng paa, kamay at bibig, nagpapatirapa, at naghahanda ng arghya na may pañca-ratna at mga mapalad na sangkap gaya ng bulaklak, akṣata, gandha, prutas, ginto at sandalwood; kasabay ang pagbigkas ng mantrang nakatuon sa Viṣṇu-cakra. Sumusunod ang paliligo na may pormulang pag-alaala na inuugnay ang mga diyos at mga simulain ng kosmos; pagkatapos ay ipinapahid ang banal na luwad, isinasagawa ang tarpaṇa para sa mga ninuno at mga diyos, at nagpapatuloy sa śrāddha. Pinatitindi ng phalāśruti ang bunga sa paghahambing sa malalaking sakripisyo at sa mga bantog na pamantayan ng paglalakbay gaya ng Prayāga, na nagsasabing ang simpleng pagligo rito ay katumbas ng gayong kabutihang-loob. Iniuutos din ang dāna—lalo na rasyon ng pagkain, mga sasakyan/hayop, at mga handog na may kaugnayan sa ratha—bilang nakalulugod kay Jagatpati. Sa wakas, ipinangako ang kaligtasang espirituwal at pakinabang sa mga ninuno: pag-angat ng mga nauna sa iba’t ibang kalagayan, paglapit kay Viṣṇu, at pagkapawi ng mga kasalanang nagmula sa salita, gawa, at isip.
Shlokas
Verse 1
श्रीप्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठा रथांगाख्यं महोदधिम् । चक्रांका यत्र पाषाणा दृश्यंते मुक्तिदायकाः
Wika ni Śrī Prahlāda: Pagkaraan, O pinakamainam sa mga brāhmaṇa, marapat na magtungo sa dakilang karagatang tinatawag na Rathāṅga, kung saan nakikita ang mga batong may tatak ng Cakra, na nagbibigay ng kalayaan (mokṣa).
Verse 2
यैः पूज्यते जगन्नाथः प्रत्यहं भाव संयुतैः । सदा नेत्रैरनिमिषैर्वीक्ष्यते च जनार्दनः
Sa mga taong puspos ng debosyon na sumasamba kay Jagannātha araw-araw, si Janārdana ay laging natatanaw ng mga matang hindi kumukurap.
Verse 3
यच्च साक्षाद्भगवता दृष्टं कृष्णेन दृष्टितः । तत्तीर्थं सर्वपापघ्नं चक्राख्यं परमं हरेः
At ang pook na tuwirang minasdan ng Mapalad na Panginoon—sa mismong tingin ni Kṛṣṇa—ay nagiging kataas-taasang tīrtha ni Hari, na tinatawag na Cakra, tagapuksa ng lahat ng kasalanan.
Verse 4
यस्य प्रसिद्धिः परमा त्रैलोक्ये सचराचरे । प्रयागादधिकं यच्च मुक्तिदं ह्यस्ति पावनम्
Ang kabanalan at katanyagan nito ay pinakamataas sa tatlong daigdig, sa lahat ng gumagalaw at di-gumagalaw. Sinasabing higit pa ito kaysa Prayāga—nakapagdalisay at tagapagkaloob ng mokṣa, ang kalayaan.
Verse 5
सुरैरपि प्रपूज्यंते यत्रांगानि शरीरिणाम् । अंकितानि च चक्रेण षण्मासान्नात्र संशयः
Doon, maging ang mga diyos ay lubos na sumasamba sa mga sangkap ng katawan ng mga may-laman—yaong sa loob ng anim na buwan ay natatatakan ng Cakra, ang Disko; walang pag-aalinlangan dito.
Verse 6
यद्दृष्ट्वा मुच्यते पापात्प्रसंगेनापि मानवः । तत्तीर्थं सर्वतीर्थानां पावनं प्रवरं स्मृतम्
Ang tīrtha na yaon—na sa pagtanaw lamang ay napapalaya ang tao sa kasalanan, kahit nagkataon lamang—ay inaalala bilang pinakadakilang tagapaglinis sa lahat ng mga tīrtha.
Verse 7
तत्र गत्वा द्विजश्रेष्ठाः प्रक्षाल्य चरणौ मुदा । करौ चास्यं चैव पुनः प्रणमेद्दंडवत्पुनः
O pinakamainam sa mga dalawang-beses-na-ipinanganak, pagdating doon ay masayang hugasan ang mga paa, pati ang mga kamay at bibig; at muli, magpatirapa nang ganap sa daṇḍavat na pagpupugay.
Verse 8
प्रणिपत्य गृहीत्वार्घ्यं पंचरत्नसमन्वितम् । सपुष्पाक्षतगंधैश्च फलहेमसुचंदनैः
Pagkaraang magpatirapa, tanggapin ang handog na arghya na may limang hiyas, kalakip ang mga bulaklak, akṣata (buong bigas), mga pabango, mga bunga, ginto, at pinong sandalwood.
Verse 9
संपन्नमर्घ्यमादाय मंत्रमेतमुदीरयेत् । प्रत्यङ्मुखः सुनियतः संमुखो वा महोदधेः
Taglay ang arghya na maayos na inihanda, bigkasin ang mantrang ito—nakaharap sa kanluran na may mahigpit na pagpipigil-sa-sarili, o kaya’y nakaharap sa dakilang karagatan.
Verse 10
ॐ नमो विष्णु रूपाय विष्णुचक्राय ते नमः । गृहाणार्घ्यं मया दत्तं सर्वकामप्रदो भव
Oṁ—pagpupugay sa anyo ni Viṣṇu; pagpupugay sa iyo, ang cakra ni Viṣṇu. Tanggapin ang arghya na aking inihandog; maging tagapagkaloob ng lahat ng minimithi.
Verse 11
अग्निश्च तेजो मृडया च रुद्रो रेतोधा विष्णुरमृतस्य नाभिः । एतद्ब्रुवन्वाडवाः सत्यवाक्यं ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम्
“Si Agni ang kaniyang ningning; si Rudra ang mapagpalang kapangyarihan; si Viṣṇu ang diwang nagdadala ng buhay, at siya ang pusod ng walang-kamatayan.” Sa pagsambit ng mga salitang tunay na ito, O mga pantas, saka maligo sa Panginoon ng mga ilog.
Verse 12
मृदमालभ्य सजलां विप्रा देवकरच्युताम् । धारयित्वा तु शिरसा स्नानं कुर्य्याद्यथाविधि
O mga brāhmaṇa, pagkuha ng basang lupa na nahulog mula sa kamay ng diyos at paglalagay nito sa ulo, saka maligo ayon sa wastong alituntunin.
Verse 13
तर्पयेच्च पितॄन्देवान्मनुष्यांश्च यथाक्रमम् । तर्पयित्वा हविर्द्रव्यं प्रोक्षयित्वा च भक्तितः
Dapat maghandog ng tarpaṇa (pag-aalay ng tubig) sa mga ninuno, sa mga deva, at sa mga tao ayon sa pagkakasunod; at matapos silang mapawi, iwisik nang may debosyon ang banal na tubig sa mga handog (havis).
Verse 14
अश्वमेधसहस्रेण सम्यग्यष्टेन यत्फलम् । स्नानमात्रेण तत्प्रोक्तं चक्रतीर्थे द्विजोत्तमाः
Anumang bunga na nakamtan mula sa sanlibong Aśvamedha na inihandog nang wasto—yaon ding bunga ang ipinahahayag na makakamtan sa pagligo lamang sa Cakratīrtha, O pinakamainam sa mga dalawang-bes na isinilang.
Verse 15
प्रयागे यत्फलं प्रोक्तं माघ्यां माधवपूजने । स्नानमात्रेण तत्प्रोक्तं चक्र तीर्थे द्विजोत्तमाः
Ang bungang ipinahahayag sa Prayāga para sa pagsamba kay Mādhava sa buwan ng Māgha—yaon ding bunga ang sinasabing makakamtan sa pagligo lamang sa Cakra-tīrtha, O pinakamainam sa mga dalawang-bes na isinilang.
Verse 16
कारयेच्च ततः श्राद्धं पितॄणां श्रद्धयान्वितः । विश्वेदेवान्सुवर्णेन राजतेन तथा पितॄन्
Pagkaraan nito, taglay ang pananampalataya, dapat ipagawa ang śrāddha para sa mga Pitṛ (mga ninuno); at dapat parangalan ang mga Viśvedevas sa pamamagitan ng ginto, at gayundin ang mga ninuno sa pamamagitan ng pilak.
Verse 17
संतर्प्य भोजनेनैव वस्त्रालंकारभूषणैः । दीनान्धकृपणेभ्यश्च दानं देयं स्वशक्तितः
Matapos silang mapawi sa pagkain, at sa mga kasuotan, alahas at palamuti, dapat ding magbigay ng kawanggawa—ayon sa sariling kakayahan—sa mga dukha, bulag, at mga salat sa buhay.
Verse 18
चक्रतीर्थे तीर्थवरे विशेषाद्द्विजसत्तमाः । रत्नदानं प्रकुर्वीत प्रीणनार्थं जगत्पतेः
Sa Cakratīrtha—ang pinakadakila sa mga tīrtha—O pinakamainam sa mga dalawang-bes na isinilang, lalo na’y maghandog ng mga hiyas bilang dāna, upang kalugdan ng Panginoon ng sanlibutan.
Verse 19
गन्त्रीमनडुहा युक्तां सर्वास्तरणसंयुताम् । सोपस्करां च दद्याद्वै विष्णुर्मे प्रीयतामिति
Tunay nga, nararapat maghandog ng karitong nakayuko sa mga baka, ganap na may mga pantakip at lahat ng kagamitan, na nagsasabi: “Nawa’y malugod sa akin si Viṣṇu.”
Verse 20
सुविनीतं शीलयुतं तथा सोपस्करं हयम् । भूषयित्वा च विप्राय दद्याद्दक्षिणया सह
Dapat ding palamutian ang isang kabayong sanay na sanay, may mabuting asal at may kumpletong kagamitan, at ibigay ito sa isang brāhmaṇa kasama ang nararapat na dakṣiṇā.
Verse 21
एवं कृते द्विजश्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः । मुक्तिं प्रयांति तस्यैव पितरस्त्रिकुलोद्भवाः
Kapag nagawa ito, O pinakadakila sa mga brāhmaṇa, ang tao’y nagiging ganap na nakatupad sa tungkulin; at ang kanyang mga ninuno—mula sa tatlong linya ng angkan—ay umaabot sa kalayaan (mokṣa).
Verse 22
प्रेतयोनिं गता ये च ये च कीटत्वमागताः । पच्यंते नरके ये च महारौरवसंज्ञके
Maging yaong mga nahulog sa kalagayan ng preta, yaong naging mga uod, at yaong pinahihirapan sa impiyernong tinatawag na Mahāraurava—
Verse 23
ते सर्वे तृप्तिमायांति चकतीर्थ प्रभावतः । श्राद्धे कृते द्विजश्रेष्ठा गयाश्राद्धफलं लभेत्
Silang lahat ay nagkakamit ng kasiyahan sa bisa ng Cakratīrtha; at kapag isinagawa roon ang śrāddha, O pinakadakila sa mga brāhmaṇa, matatamo ang bunga ng tanyag na Gayā-śrāddha.
Verse 24
या गतिर्मातृभक्तानां यज्वनां या गतिः स्मृता । चक्रतीर्थे द्विजश्रेष्ठाः स्नात्वा तां लभते नरः
Anumang pinagpalang kalagayan na inaalala para sa mga deboto ng ina, at anumang kalagayan na sinasabi para sa mga nagsasagawa ng yajña—yaon ding kalagayan ang nakakamit ng tao sa pagligo sa Cakratīrtha, O pinakamainam na mga brāhmaṇa.
Verse 25
श्राद्धं प्रशस्तं विप्रेंद्राः संप्राप्ते चंद्रसंक्षये । सूर्यग्रहे विशेषेण कुरुक्षेत्रफलं स्मृतम् । श्राद्धे स्नाने तथा दाने पितॄणां तर्पणे तथा
O mga panginoon sa hanay ng mga brāhmaṇa, lubhang pinupuri ang Śrāddha kapag dumarating ang pagliit ng buwan; at lalo na sa eklipse ng araw, sinasabing nagbubunga ng gantimpalang tulad ng (paglalakbay-dambana sa) Kurukṣetra—maging sa Śrāddha, sa pagligo, sa pagkakawanggawa, at gayundin sa pag-aalay ng tubig (tarpana) sa mga Pitṛ.
Verse 26
प्रशस्तं चक्रतीर्थं च नात्र कार्य्या विचारणा
Tunay na pinakadakila ang Cakratīrtha; hinggil dito, hindi na kailangan ng anumang karagdagang pagninilay.
Verse 27
सर्वदा पावनं विप्राश्चक्रतीर्थं न संशयः । यस्तु श्राद्धं प्रकुर्वीत यात्रायामागतो नरः
O mga brāhmaṇa, ang Cakratīrtha ay laging nagpapadalisay—walang pag-aalinlangan dito. At ang sinumang dumating sa paglalakbay-dambana at nagsagawa ng Śrāddha…
Verse 28
चक्रतीर्थे द्विजश्रेष्ठाः संपूज्य मधुसूदनम् । पूजितेषु द्विजेंद्रेषु विष्णुसांनिध्यमाप्नुयात्
O pinakamainam na mga brāhmaṇa, sa Cakratīrtha, matapos sambahin nang wasto si Madhusūdana (Viṣṇu) at parangalan ang mga pangunahing brāhmaṇa, nakakamit ng tao ang malapit na presensya ni Viṣṇu.
Verse 29
वाचा कृतं कर्मकृतं मनसां समुपार्जितम् । स्नानमात्रेण तत्पापं नश्यते नात्र संशयः
Ang mga kasalanang nagawa sa salita, sa gawa, at naipon sa isipan—sa pagligo lamang (dito) ay napapawi ang kasalanang iyon; walang pag-aalinlangan dito.