Adhyaya 44
Ang adhyāya na ito ay nagsisilbing pangwakas na bahagi na nakatuon sa phalaśruti (pagpapahayag ng mga gantimpala) at sa pagsasara ng balangkas ng Skanda Purāṇa sa loob ng Dvārakā Māhātmya. Sinimulan ni Sūta sa paglahad ng awtorisadong linya ng pagpapasa (paramparā) ng Skanda Purāṇa—Skanda → Bhṛgu → Aṅgiras → Cyavana → Ṛcīka, at iba pa—upang itatag ang batayan ng kapani-paniwalang kaalaman. Pagkaraan, inilista ang mga biyaya ng pakikinig at pagbigkas/pagbasa: pagkalaya sa kasalanan, mahabang buhay, kaginhawahang panlipunan ayon sa tungkulin ng mga varṇa, at pagkatamo ng ninanais—anak, yaman, katuparan sa pag-aasawa, at muling pagkikita ng mga kamag-anak. Maging ang bahagyang pakikinig lamang (hanggang isang pāda ng isang śloka) ay sinasabing may hatid na landas tungo sa kaligtasan. Binibigyang-diin din ang etika ng pagkatuto: ang paggalang sa tagapagbigkas ay katumbas ng paggalang kina Brahmā, Viṣṇu, at Rudra; at ang utang na loob sa gurong nagtuturo kahit isang pantig ay hindi masuklian, kaya nararapat ang pag-aalay, kaloob, at pag-alalay sa kabuhayan ng guro. Sa wakas, sa salaysay ni Vyāsa, pinuri ng mga pantas si Sūta sa pagtalakay sa karaniwang paksa ng Purāṇa (paglikha, pangalawang paglikha, mga dinastiya, manvantara, at kosmolohiya), pinagpala siya, pinarangalan ng kasuotan at palamuti, at nagbalik sa kanilang mga ritwal—tinatatakan ang pagwawakas ng teksto at pinatitibay ang pamantayan ng pamayanan sa pag-aaral, pasasalamat, at pagpapatuloy ng pagsamba.
Shlokas
Verse 1
सूत उवाच । एतत्पुराणमखिलं पुरा स्कन्देन भाषितम् । भृगवे ब्रह्मपुत्राय तस्माल्लेभे तथांऽगिराः
Sinabi ni Sūta: Ang buong Purāṇa na ito ay minsang ipinahayag ni Skanda kay Bhṛgu, anak ni Brahmā; at mula sa kanya, tinanggap din ito ni Aṅgiras.
Verse 2
ततश्च च्यवनः प्राप ऋचीकश्च ततो मुनिः । एवं परंपरा प्राप्तं सर्वेषु भुवनेष्वपि
Pagkaraan nito, tinanggap ni Cyavana, at pagkatapos niya ay ang pantas na si Ṛcīka. Sa gayong pagmamana ng linya, ito’y naipasa—tunay nga, sa lahat ng mga daigdig.
Verse 3
स्कान्दं पुराणमेतच्च कुमारेण पुरोद्धृतम् । यः शृणोति सतां मध्ये नरः पापाद्विमुच्यते
Ang Skanda Purāṇa na ito ay unang inihayag ng Banal na Kabataan, si Kumāra. Sinumang makinig dito sa piling ng mga banal ay napapalaya mula sa kasalanan.
Verse 4
इदं पुराणमायुष्यं चतुर्वर्णसुखप्रदम् । निर्मितं षण्मुखेनेह नियतं सुमहात्मना
Ang Purāṇa na ito’y nagbibigay ng mahabang buhay at nagkakaloob ng kaginhawahan sa apat na varṇa. Dito ito’y nilikha at itinindig nang wasto ng Dakilang May Anim na Mukha (Ṣaṇmukha).
Verse 5
एवमेतत्समाख्यातमाख्यानं भद्रमस्तु वः
Sa ganito, ang salaysay na ito’y naipahayag nang wasto. Nawa’y mapasainyo ang pagpapala at kabutihang-palad.
Verse 6
मण्डितं सप्तभिः खण्डैः स्कान्दं यः शृणुयान्नरः । न तस्य पुण्यसंख्यानं कर्तुं शक्येत केनचित्
Sinumang makinig sa Skanda (Purāṇa) na pinalamutian ng pitong pangunahing bahagi, ay hindi masusukat ninuman ang lawak ng kanyang kabutihang-loob at gantimpala.
Verse 7
य इदं धर्ममाहात्म्यं ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदक्षरसंख्यया
Sinumang maghandog ng “Kadakilaan ng Dharma” na ito sa isang brāhmaṇa ay mananahan sa langit sa tagal na katumbas ng bilang ng mga pantig nito.
Verse 8
यथा हि वर्षतो धारा यथा वा दिवि तारकाः । गंगायां सिकता यद्वत्तद्वत्संख्या न विद्यते
Gaya ng mga agos ng ulan, gaya ng mga bituin sa langit, at gaya ng mga butil ng buhangin sa Ilog Gaṅgā na di mabilang—gayundin, ang ganyang kabutihan ay walang bilang.
Verse 9
यो नरः शृणुयाद्भक्त्या दिनानि च कियन्ति वै । सर्वार्थसिद्धो भवति य एतत्पठते नरः
Ang sinumang makinig dito nang may debosyon, gaano man karaming araw ayon sa kaya, ay magkakamit ng tagumpay sa lahat ng layunin; at ang taong bumibigkas nito ay magiging ganap din sa bawat adhikain.
Verse 10
पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी लभते धनम् । लभते पतिकामा या पतिं कन्या मनोरमम्
Ang naghahangad ng anak ay magkakamit ng mga anak; ang naghahangad ng yaman ay magkakamit ng yaman. Ang dalagang nagnanais ng asawa ay magkakamit ng asawang kaibig-ibig at kaaya-aya.
Verse 11
समागमं लभन्ते च बान्धवाश्च प्रवासिभिः । स्कान्दं पुराणं श्रुत्वा तु पुमानाप्नोति वाञ्छितम्
Ang mga kamag-anak ay muling magkakatagpo ng mga naglayo. At ang lalaki, matapos mapakinggan ang Skanda Purāṇa, ay makakamit ang ninanais niya.
Verse 12
शृण्वतः पठतश्चैव सर्वकामप्रदं नृणाम्
Para sa nakikinig at sa bumibigkas, ipinagkakaloob nito sa mga tao ang katuparan ng lahat ng ninanais.
Verse 13
पुण्यं श्रुत्वा पुराणं वै दीर्घमायुश्च विन्दति । महीं विजयते राजा शत्रूंश्चाप्यधितिष्ठति
Sa pakikinig sa mapagpalang Purāṇa na ito, tunay na nakakamit ang mahabang buhay. Ang hari’y nagwawagi sa lupa at napapasailalim din ang mga kaaway.
Verse 14
वेदविच्च भविद्विप्रः क्षत्रियो राज्यमाप्नुयात् । धनं धान्यं तथा वैश्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात्
Ang brāhmaṇa ay nagiging nakaaalam ng mga Veda; ang kṣatriya ay nakakamit ang paghahari. Ang vaiśya ay nagkakamit ng yaman at ani; ang śūdra ay nakakamit ang kaligayahan.
Verse 15
अध्यायमेकं शृणुयाच्छ्लोकं श्लोकार्धमेव वा । यः श्लोकपादं शृणुयाद्विष्णुलोकं स गच्छति
Kahit isang kabanata lamang, isang śloka, o kalahating śloka ang marinig—sinumang makarinig kahit isang-kapat ng śloka ay tutungo sa daigdig ni Viṣṇu.
Verse 16
श्रुत्वा पुराणमेतद्धि वाचकं यस्तु पूजयेत् । तेन ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव प्रपूजितः
Pagkarinig sa Purāṇa na ito, sinumang gumalang at magpugay sa tagapagbigkas—sa gawaing iyon, tunay na napaparangalan sina Brahmā, Viṣṇu, at Rudra.
Verse 17
एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्यां नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्
Kahit isang pantig lamang ang ituro ng guru sa alagad, walang kayamanan sa lupa na—kahit ihandog—makapagpapalaya nang tunay sa utang na loob na iyon.
Verse 18
अतः संपूजनीयस्तु व्यासः शास्त्रोपदेशकः । गोभू हिरण्यवस्त्राद्यैर्भोजनैः सार्वकामिकैः
Kaya nga, si Vyāsa—ang gurong nagtuturo ng mga śāstra—ay dapat parangalan nang wasto sa pamamagitan ng mga handog gaya ng baka, lupa, ginto, kasuotan, at mga pagkain na tumutugon sa lahat ng pangangailangan.
Verse 19
य एवं भक्तियुक्तस्तु श्रुत्वा शास्त्रमनुत्तमम् । पूजयेदुपदेष्टारं स शैवं पदमाप्नुयात्
Ang sinumang may debosyon, matapos marinig ang walang kapantay na banal na aral na ito at parangalan ang nagtuturo, ay makakamit ang kalagayang Śaiva—ang pinakamataas na tahanan ni Śiva.
Verse 20
पुराणश्र वणादेव अनेकभवसंचितम् । पापं प्रशममायाति सर्वतीर्थफलं लभेत्
Sa mismong pakikinig sa Purāṇa, ang mga kasalanang naipon sa maraming kapanganakan ay mapapawi; at matatamo ang bunga ng lahat ng banal na pook-paglalakbay.
Verse 21
अमृतेनोदरस्थेन म्रियन्ते सर्वदेवताः । कण्ठस्थितविषेणापि यो जीवति स पातु वः
Maging ang mga diyos ay mamamatay kung ang amṛta ay nakulong sa tiyan; ngunit yaong nabubuhay kahit ang lason ay nasa lalamunan—nawa’y siya ang mag-ingat sa inyo.
Verse 22
व्यास उवाच । इत्युक्त्वोपरते सूते शौनकादि महर्षयः । संपूज्य विधिवत्सूतं प्रशस्याथाभ्यनन्दयन्
Sinabi ni Vyāsa: Nang matapos magsalita si Sūta, ang mga dakilang rishi na pinamumunuan ni Śaunaka ay marapat na nagparangal sa kanya ayon sa ritwal, nagpuri, at nagpahayag ng pagsang-ayon.
Verse 23
ऋषय ऊचुः । कथितो भवता सर्गः प्रतिसर्गस्तथैव च । वंशानुवंशचरितं पुराणानामनुक्रमः
Wika ng mga rishi: Ipinaliwanag mo ang paglikha at muling paglikha, gayundin ang mga salaysay ng mga angkan at mga sangay ng angkan, at ang maayos na pagkakasunod ng mga Purāṇa.
Verse 24
मन्वन्तरप्रमाणं च ब्रह्माण्डस्य च विस्तरः । ज्योतिश्चक्रस्वरूपं च यथावदनुवर्णितम्
Inilarawan mo rin nang wasto ang sukat ng mga Manvantara, ang lawak ng brahmāṇḍa (kosmikong itlog), at ang tunay na anyo ng gulong ng mga maningning na katawang-langit.
Verse 25
धन्याः स्म कृतकृत्याः स्म वयं तव मुखाम्बुजात् । स्कान्दं महापुराण हि श्रुत्वा सूतातिहर्षिताः
Kami ay pinagpala at natupad na ang aming layon—sapagkat narinig namin ang Skanda Mahāpurāṇa mula sa lotus ng iyong bibig, O Sūta; kami’y lubhang nagagalak.
Verse 26
वयं महर्षयो विप्राः प्रदद्मोऽद्य तवाऽशिषः । व्यासशिष्य महाप्राज्ञ चिरं जीव सुखी भव
Kami, ang mga dakilang rishi na brāhmaṇa, ay nagkakaloob ngayon ng aming pagpapala sa iyo: O alagad ni Vyāsa, O lubhang marunong—mabuhay ka nang matagal at maging maligaya.
Verse 27
इति दत्त्वाऽशिषस्तस्मै दत्त्वा वासोविभूषणम् । विसृज्य लोमशं सूतं यज्ञकर्माण्यथाचरन्
Sa gayon, matapos siyang basbasan at bigyan pa ng kasuotan at mga palamuti, magalang nilang pinauwi si Lomaharṣaṇa Sūta, at saka nila ipinagpatuloy ang mga banal na gawain ng yajña.
Verse 44
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये स्कन्दमहापुराणश्रवणपठनपुस्तकप्रदानपौराणिकव्यासपूजनमाहात्म्यवर्णनपूर्वकं समस्तस्कान्दमहा पुराणग्रन्थसमाप्त्युपसंहारसूतसत्कारवृत्तान्तवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang Ika-44 na Kabanata sa kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa (ang Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod): sa ikapitong bahagi, Prabhāsa Khaṇḍa, sa ikaapat na seksiyon, ang Dvārakā Māhātmya—na naglalarawan ng kadakilaan ng pakikinig at pagbabasa ng Skanda Mahāpurāṇa, ng pag-aalay ng aklat nito, at ng pagsamba kay Vyāsa ayon sa Purāṇa; at nagwawakas sa ganap na pagtatapos at pangwakas na buod ng buong Skanda Purāṇa at sa salaysay ng paggalang kay Sūta.