Adhyaya 26

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । प्रह्लादं सर्वधर्मज्ञं वेदशास्त्रार्थपारगम् । वैष्णवागमतत्त्वज्ञं भगवद्भक्तितत्परम्

Sinabi ni Śrī Mārkaṇḍeya: (Aking isasalaysay) si Prahlāda—ang nakaaalam ng lahat ng dharma, ang nakatawid sa malayong pampang ng kahulugan ng Veda at Śāstra, ang nakababatid ng katotohanan ng tradisyong Vaiṣṇava, at lubos na nakatuon sa bhakti sa Panginoon.

Verse 2

सुखासीनं महाप्राज्ञमृषयो द्रष्टुमागताः । सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञाः स्वधर्मप्रतिपालकाः

Dumating ang mga ṛṣi upang masilayan ang dakilang pantas na yaon na nakaupo nang payapa—mga nakaaalam ng tunay na diwa ng lahat ng śāstra at matatag na tagapangalaga ng sariling svadharma.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । विना ज्ञानाद्विना ध्यानाद्विना चेन्द्रियनिग्रहात् । अनायासेन येनैतत्प्राप्यते परमं पदम्

Sinabi ng mga ṛṣi: Kung walang (pormal na) kaalaman, walang pagninilay, at kahit walang mahigpit na pagpipigil sa mga pandama—sa anong paraan maaabot nang walang hirap ang kataas-taasang kalagayan?

Verse 4

संक्षेपात्कथय स्नेहाद्दृष्टादृष्टफलोदयम् । धर्मान्मनुजशार्दूल ब्रूहि सर्वानशेषतः

Dahil sa iyong habag, isalaysay mo sa amin nang maikli ang pagsibol ng mga bunga—nakikita man o di-nakikita—na nagmumula sa dharma. O tigre sa mga tao, ipaliwanag mo ang lahat ng dharma nang walang nalalabi.

Verse 5

इत्युक्तोऽसौ महाभागो नारायणपरायणः । कथयामास संक्षेपात्सर्वलोकहितोद्यतः

Nang siya’y masabihan nang gayon, ang mapalad na deboto—lubos na nakatuon kay Nārāyaṇa—ay nagsimulang magpaliwanag nang maikli, na ang layon ay kapakanan ng lahat ng daigdig.

Verse 6

श्रीप्रह्लाद उवाच । श्रूयतामभिधास्यामि गुह्याद्गुह्यतरं महत् । यस्य संश्रवणादेव सर्वपापक्षयो भवेत्

Wika ni Śrī Prahlāda: Makinig kayo; ihahayag ko ang dakilang lihim, na higit pang lihim kaysa sa lahat ng lihim; sa pagdinig lamang nito, napapawi ang lahat ng kasalanan.

Verse 7

अष्टादशपुराणानां सारात्सारतरं च यत् । तदहं कथयिष्यामि भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

Yaong pinakadiwa—higit pa sa diwa—ng labingwalong Purāṇa, iyon ang aking isasalaysay; nagbibigay ito ng bunga ng kapakinabangang makamundo at ng mokṣa, ang paglaya.

Verse 8

सुखासीनं महादेवं जगतः कारणं परम् । पप्रच्छ षण्मुखो भक्त्या सर्वलोकहितोद्यतः

Si Ṣaṇmukha (Skanda), na may layong kapakanan ng lahat ng daigdig, ay nagtanong nang may debosyon kay Mahādeva na nakaupo nang payapa—ang kataas-taasang sanhi ng sansinukob.

Verse 9

स्कन्द उवाच । भगवन्सर्वलोकानां दुःखसंसारभेषजम् । कथयस्व प्रसादेन सुखोपायं विमुक्तये

Wika ni Skanda: O Panginoon, sa Iyong biyaya, sabihin ang lunas sa dalamhati ng saṃsāra para sa lahat ng nilalang—ang madaling paraan tungo sa mokṣa, ang paglaya.

Verse 10

ईश्वर उवाच । चतुर्विधं तु यत्पापं कोटिजन्मार्जितं कलौ । जागरे वैष्णवं शास्त्रं वाचयित्वा व्यपोहति

Wika ni Īśvara: Sa Panahon ng Kali, ang apat na uri ng kasalanang naipon sa milyun-milyong kapanganakan ay napapawi kapag binibigkas ang kasulatang Vaiṣṇava sa pagbabantay-puyat (jāgara).

Verse 11

वैष्णवस्य तु शास्त्रस्य यो वक्ता जागरे हरेः । मद्भक्तं तं विजानीयाद्विपन्नस्त्वन्यथा भवेत्

Ngunit sinumang nagpapaliwanag ng kasulatang Vaiṣṇava sa pagbabantay-puyat para kay Hari—kilalanin siyang deboto Ko; kung hindi, mahuhulog siya sa kapahamakan.

Verse 12

हरिजागरणं कार्यं मद्भक्तेन विजानता । अन्यथा पापिनो ज्ञेया ये द्विषन्ति जनार्द्दनम्

Ang debotong may pag-unawa sa Akin ay dapat magsagawa ng pagbabantay-puyat para kay Hari. Kung hindi, kilalanin silang makasalanan—yaong may poot kay Janārdana.

Verse 13

जागरं ये च कुर्वंति गायंति हरिवासरे । अग्निष्टोमफलं तेषां निमिषार्द्धेन षण्मुख

O Ṣaṇmukha, yaong nagbabantay-puyat at umaawit sa banal na araw ni Hari ay nagkakamit ng bunga ng handog na Agniṣṭoma sa kalahating kisapmata lamang.

Verse 14

जागरे पश्यतां विष्णोर्मुखं रात्रौ मुहुर्मुहुः । येषां हृष्यंति रोमाणि रात्रौ जागरणे हरेः । कुलानि दिवि तावंति वसंति हरिसन्निधौ

Sa pagbabantay-puyat, yaong paulit-ulit na tumitingin sa mukha ni Viṣṇu sa buong magdamag, at ang kanilang balahibo’y tumitindig sa galak sa vigilia ni Hari—gayon karami ang kanilang mga angkan na umaakyat sa langit at nananahan sa piling ni Hari.

Verse 15

यमस्य पथि निर्मुक्ता जनाः पापशतैर्वृताः । गीतशास्त्रविनोदेन द्वादशीजागरान्विताः

Kahit ang mga taong napalilibutan ng daan-daang kasalanan ay napapalaya sa landas ni Yama kapag tinutupad nila ang pagpupuyat sa Dvādaśī, nalulugod sa mga banal na awit at pagbigkas ng kasulatan.

Verse 16

सुप्रभाता निशा तेषां धन्याः सुकृतिनो नराः । प्राणात्ययेन मुह्यंति यैः कृतं जागरं हरेः

Mapalad ang gabing iyon para sa kanila, wari’y isang maliwanag na bukang-liwayway; mapalad at may kabutihang-loob ang mga taong nag-ingat ng pagpupuyat para kay Hari—sa huling sandali ng buhay, hindi sila nalulugmok sa pagkalito.

Verse 17

पुत्रिणस्ते नरा लोके धनिनः ख्यातपौरुषाः । येषां वंशोद्भवाः पुत्राः कुर्वंति हरिजागरम्

Sa daigdig, tunay na masagana, tanyag, at pinagpala ng mga anak na lalaki ang mga lalaking ang mga anak na isinilang sa kanilang angkan ay nagsasagawa ng pagpupuyat para kay Hari.

Verse 18

इष्टं मखैः कृतं दानं दत्तं पिंडं गयाशिरे । स्नातं नित्यं प्रयागे तु यैः कृतं जागरं हरेः

Para sa mga nagsagawa ng pagpupuyat para kay Hari, ito’y tila nakapaghain sila ng mga handog na sakripisyo, nakapagbigay ng kawanggawa, nakapag-alay ng piṇḍa sa Gayāśiras, at nakapaligo araw-araw sa Prayāga.

Verse 19

दयिता विष्णुभक्ताश्च नित्यं मम षडानन । कुर्वंति वासरं विष्णोर्यस्माज्जागरणं हितम्

O Ṣaḍānana, ang mga minamahal ko—mga deboto ni Viṣṇu—ay palagiang tumutupad sa banal na araw ni Viṣṇu, sapagkat ang pagpupuyat sa gabi ay kapaki-pakinabang.

Verse 20

श्रुत्वा हर्षं न चाप्नोति जागरं न करोति यः । प्रकटीकरोति तन्नूनं जनन्या दुर्विचेष्टितम्

Ang sinumang nakarinig nito ngunit hindi nakadama ng tuwa at hindi nagsagawa ng pagpupuyat ay tiyak na nagpapakita ng masamang asal ng kanyang ina.

Verse 21

संप्राप्य वासरं विष्णोर्न येषां जागरो हरेः । व्यर्थं गतं च तत्पुण्यं तेषां वर्षशतोद्भवम्

Ang mga nakatagpo sa araw ni Vishnu ngunit hindi nagsagawa ng pagpupuyat para kay Hari, ang kanilang merito na naipon sa loob ng isandaang taon ay nasasayang.

Verse 22

पुत्रो वा पुत्रपुत्रो वा दौहित्रो दुहिताऽपि वा । करिष्यति कुलेऽस्माकं कलौ जागरणं हरेः

Maging anak na lalaki, apo, anak ng anak na babae, o kahit anak na babae—kung sinuman sa aming lahi sa panahon ng Kali ay magsagawa ng pagpupuyat para kay Hari, kami ay pinagpala.

Verse 23

पात्यमानाः प्रजल्पंति पितरो यमकिंकरैः । मुक्तिर्भविष्यत्यस्माकं नरकाज्जागरे कृते

Habang hinihila ng mga lingkod ni Yama, ang mga ninuno ay sumisigaw: "Kami ay mapapalaya mula sa impiyerno kapag ang pagpupuyat ay isinagawa."

Verse 24

नान्यथा जायतेऽस्माकं मुक्तिर्यज्ञशतैरपि । विना जागरणेनैव नरलोकात्कथंचन । तस्माज्जागरणं कार्यं पितॄणां हितमिच्छता

Ang kalayaan ay hindi nagmumula sa daan-daang sakripisyo, kundi sa pamamagitan lamang ng pagpupuyat. Kaya, para sa kapakanan ng mga ninuno, dapat itong isagawa.

Verse 25

भक्तिर्भागवतानां च गोविंदस्यापि कीर्तनम् । न देहग्रहणं तस्मात्पुनर्लोके भविष्यति

Para sa mga deboto ng Panginoon, naroon ang bhakti at ang pag-awit ng mga papuri kay Govinda; kaya’t hindi na muling kukuha ng panibagong katawan sa daigdig (walang muling pagsilang).

Verse 26

जागरं कुरुते यश्च संगमे विजयादिने । पुनर्द्देहप्रजननं दग्धं तेनाऽत्मना स्वयम्

Sinumang magsagawa ng pagpupuyat (jāgaraṇa) sa banal na tagpuan ng mga ilog sa araw ng tagumpay—sa gawa ring iyon, ang kanyang muling pagsilang sa mga katawan ay nasusunog at nawawala.

Verse 27

त्रिस्पृशा वासरं येन कृतं जागरणान्वितम् । केशवस्य शरीरे तु स लीनो नात्र संशयः

Ang sinumang magdiwang ng araw ng Trispr̥śā na may kasamang pagpupuyat—siya’y nalulubog at napapaloob sa mismong pagkatao ni Keśava; walang pag-aalinlangan dito.

Verse 28

उन्मीलिनी कृता येन रात्रौ जागरणान्विता । प्रभवंति न पापानि स्थूलसूक्ष्माणि तस्य तु

Para sa taong nagpupuyat sa gabi sa pagninilay na tinatawag na unmīlinī, ang mga kasalanan—maging lantad o banayad—ay hindi sumisibol sa kanya.

Verse 29

सतालवाद्यसंयुक्तं संगीतं जागरं हरेः । यः कारयति देवस्य द्वादश्यां दानसंयुतम्

Ang sinumang magpagawa ng pagpupuyat para kay Hari na may musikang debosyonal na sinasabayan ng tāla at mga instrumento, at gawin ito sa Dvādaśī na may kasamang pagkakawanggawa—siya’y pinupuri bilang dakilang deboto.

Verse 30

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि महाभागवतस्य हि । तिलप्रस्थहस्रं तु सहिरण्यं द्विजातये । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति ह्ययने रविसंक्रमे

Ngayon ay ipahahayag ko ang kabanalan at gantimpala ng dakilang deboto: ang bunga na nakakamtan sa pag-aalay ng isang libong prastha ng linga (sesame) na may kasamang ginto sa isang dvija (Brahmana) sa panahon ng solstis at sa paglipat ng Araw sa tanda—yaon ding bunga ang mapapasakanya.

Verse 31

हेमभारशतं नित्यं सवत्सं कपिलायुतम् । प्रेक्षणीयप्रदानेन तत्फलं प्राप्नुयात्कलौ

Sa Kali-yuga, sa paggawa ng handog na tinatawag na “prekṣaṇīya,” matatamo ang gayunding bunga na para bang nagkaloob ng sandaang kargang ginto at sanlibong kapilang baka, bawat isa’y may kasamang guya.

Verse 32

यः पुनर्वासरे पुत्र दिव्यैरृषिकृतैः स्तवैः । तोषयेत्पद्मनाभं वै वैदिकैर्विष्णुसामभिः

Ngunit, anak ko, sinumang sa araw na iyon ay magpasaya kay Padmanābha (Viṣṇu) sa pamamagitan ng mga banal na himnong nilikha ng mga ṛṣi—sa mga awit ng Veda at mga Sāman na iniaalay kay Viṣṇu—tunay na nakalulugod sa Panginoon.

Verse 33

ऋग्यजुःसामसम्भूतैवैष्णवैश्चैव पुत्रक । संस्कृतैः प्राकृतैः स्तोत्रैरन्यैश्च विविधैस्तथा

O mahal kong anak, (maaari Siyang purihin) sa mga himnong Vaiṣṇava na nagmumula sa Ṛg, Yajus, at Sāman; gayundin sa mga stotra na nasa marangal na Sanskrit o sa karaniwang pananalita, at sa iba pang sari-saring papuri.

Verse 34

प्रीतिं करोति देवेशो द्वादश्यां जागरे स्थितः । शृणु पुण्यं समासेन यद्गीतं ब्रह्मणा मम

Nalulugod ang Panginoon ng mga diyos kapag ang tao’y nananatili sa pagpupuyat sa Dvādaśī. Makinig, sa maikling sabi, sa banal na gantimpalang inawit ni Brahmā sa akin.

Verse 35

त्रिःसप्तकृत्वो धरणीं त्रिगुणीकृत्य षण्मुख । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं प्राप्नुयान्नरः

O Ṣaṇmukha, ang bunga ng kabanalan na nakukuha ng tao sa pag-aalay ng mismong daigdig—na ginawang tatluhan at inialay nang dalawampu’t isang ulit—yaon ding bunga ang matatamo ng nagsasagawa ng pagtalimaing ito.

Verse 36

गवां शतसहस्रेण सवत्सेनापि यत्फलम् । तत्फलं प्राप्नुयान्मर्त्त्यः स्तोत्रैर्यस्तोषयेद्धरिम्

Anumang kabanalang bunga ang nakukuha sa pag-aalay ng isang daang libong baka, bawat isa’y may guya, yaon ding bunga ang matatamo ng mortal na nagpapasaya kay Hari sa pamamagitan ng mga himno ng papuri.

Verse 37

वैदिकी दशगुणा प्रीतिर्यामेनैकेन जागरे । एवं फलानुसारेण कार्य्यं जागरणं हरेः

Sa pagbabantay sa gabi, ang kagalakang dulot ng papuring Vedic ay nagiging sampung ulit kahit sa iisang yāma. Kaya, ayon sa ninanais na bunga, isagawa ang pagpupuyat para kay Hari.

Verse 38

यः पुनः पठते रात्रौ गीतां नामसहस्रकम् । द्वादश्यां पुरतो विष्णोर्वेष्णवानां समीपतः

Bukod pa rito, sinumang sa gabi ay bumibigkas ng Gītā at ng Sahasranāma (Isang Libong Pangalan) sa Dvādaśī—sa harap ni Viṣṇu at sa piling ng mga Vaiṣṇava—(ay nagkakamit ng dakilang kabanalan).

Verse 39

पुण्यं भागवतं स्कांदपुराणं दयितं हरेः । माधुरं बालचरितं गोपीनां चरितं तथा

Ang banal na Bhāgavata, ang Skanda Purāṇa na minamahal ni Hari, at ang matatamis na salaysay ng Kanyang kabataan, gayundin ang mga kuwento ng mga gopī (ay nararapat ding basahin sa pagbabantay na iyon).

Verse 40

एतान्पठति रात्रौ यः पूजयित्वा तु केशवम् । न वेद्म्यहं फलं वत्स यदि ज्ञास्यति केशवः

Sinumang matapos sambahin si Keśava ay bumigkas ng mga talatang ito sa gabi—o anak, hindi ko masukat ang kabuuan ng gantimpala niya; si Keśava lamang ang nakaaalam.

Verse 41

दीपं प्रज्वालयेद्रात्रौ यः स्तवैर्हरिजागरे । न चास्तं गच्छते तस्य पुण्यं कल्पशतैरपि

Sinumang sa gabi ay magsindi ng ilawan habang nagbabantay para kay Hari sa pamamagitan ng mga himno—ang kanyang kabutihang-loob ay hindi kumukupas kahit sa daan-daang kalpa.

Verse 42

मंजरीसहितैः पत्रैस्तुलसीसम्भवैर्हरिम् । जागरे पूजयेद्भक्त्या नास्ति तस्य पुनर्भवः

Sinumang sa banal na pagpupuyat sa gabi ay sumamba kay Hari nang may debosyon, gamit ang mga dahon ng tulasī kasama ang mga bulaklak nito—wala nang muling kapanganakan para sa kanya.

Verse 43

स्नानं विलेपनं पूजा धूपं दीपं च संस्तवम् । नैवेद्यं च सतांबूलं जागरे दत्तमक्षयम्

Pagligo, pagpapahid ng pabango, pagsamba, insenso, pag-aalay ng ilawan, mga papuri; pag-aalay ng pagkain (naivedya) at maging ang mainam na tāmbūla (nganga) na ibinigay sa pagpupuyat—ang mga ito’y ipinahahayag na may di-nauubos na bisa ng kabutihan.

Verse 44

ध्यातुमिच्छति षड्वक्त्रं यो मां भक्तिपरायणः । स करोतु महाभक्त्या द्वादश्यां जागरं हरेः

Sinumang nakatuon sa bhakti at nagnanais magnilay sa akin, ang May Anim na Mukha—nawa’y siya, sa dakilang debosyon, ay magpuyat para kay Hari sa araw ng Dvādaśī.

Verse 45

वासरे वासुदेवस्य सर्वे देवाः सवासवाः । देहमाश्रित्य तिष्ठंति ये प्रकुर्वंति जागरम्

Sa banal na araw ni Vāsudeva, ang lahat ng mga deva—kasama si Indra—ay nananahan at kumakalinga sa mismong katawan ng mga nagbabantay-gabi (jāgara).

Verse 46

जागरेवासुदेवस्य महाभारतकीर्तनम् । ये कुर्वंति गतिं यांति योगिनां ते न संशयः

Ang mga taong sa pagbabantay-gabi ni Vāsudeva ay bumibigkas at nagpapahayag ng Mahābhārata, ay makaaabot sa mithiin ng mga yogin—walang pag-aalinlangan.

Verse 47

चरितं रामदेवस्य ये वधं रावणस्य च । पठंति जागरे विष्णोस्ते यांति परमां गतिम

Ang mga sa pagbabantay-gabi ni Viṣṇu ay nagbabasa ng mga gawa ni Panginoong Rāma at ng pagpaslang kay Rāvaṇa, ay makararating sa sukdulang hantungan.

Verse 49

अधीत्य चतुरो वेदान्कृत्वा चैवार्चनं हरेः । स्नात्वा च सर्वतीर्थेषु जागरे तत्फलं हरेः

Ang bunga ng kabanalan mula sa pag-aaral ng apat na Veda, pagsamba kay Hari, at pagligo sa lahat ng tīrtha—yaon ding bunga ang nakakamit sa pagbabantay-gabi para kay Hari.

Verse 50

धान्यशैलसहस्रैस्तु तुलापुरुषको टिभिः । यत्फलं मुनिभिः प्रोक्तं तत्फलं जागरे हरेः

Anumang meritong ipinahayag ng mga muni mula sa libo-libong “bundok ng butil” at mula sa napakaraming (crore) tulā-puruṣa na handog—yaon ding merito ang nakakamit sa pagbabantay-gabi para kay Hari.

Verse 51

कन्याकोटिप्रदानं च स्वर्णभारशतं तथा । दत्तं रत्नायुतशतं यैः कृतो जागरो हरेः

Ang sinumang nagsagawa ng banal na pagpupuyat para kay Hari, ay para bang nagkaloob ng dote sa mga dalagang di-mabilang (krore), naghandog ng sandaang kargang ginto, at nagbigay ng daan-daang sampung-libong hiyas.

Verse 52

अष्टादशपुराणैस्तु पठितैर्यत्फलं भवेत् । तत्फलं शतसाहस्रं कृते जागरणे हरेः

Anumang bunga ng kabutihan na makukuha sa pagbasa ng labingwalong Purāṇa, ang gayong bunga ay natatamo nang sandaang libong ulit sa pagsasagawa ng pagpupuyat para kay Hari.

Verse 53

मन्वादि पठतां शास्त्रं यत्फलं हि द्विजन्मनः । अधिकं फलमाप्नोति कुर्वाणो जागरं हरेः

Anumang bungang espirituwal na natatamo ng mga “dalawang-ulit na isinilang” sa pagbigkas ng mga kasulatang nagsisimula sa mga aral na Manv-ādi, ang nagsasagawa ng pagpupuyat para kay Hari ay tumatamo ng higit pang gantimpala.

Verse 54

दुर्भिक्षे चान्नदातॄणां पुंसां भवति यत्फलम् । संन्यासिनां सहस्रैस्तु यत्फलं भोजितैः कलौ । फलं तत्समवाप्नोति कुर्वतां जागरं हरेः

Ang kabutihang natatamo ng mga tao sa pagbibigay ng pagkain sa panahon ng taggutom, at ang kabutihang natatamo sa Panahong Kali sa pagpapakain kahit sa sanlibong renunciante—ang mga bungang iyon ay natatamo rin ng mga nagbabantay-puyat para kay Hari.