बलिमन्ये प्रयच्छंति स्तुतिं कुर्वंति चापरे । अथाश्चर्यं परं दृष्ट्वा प्रदक्षिणापरं नृपम्
balimanye prayacchaṃti stutiṃ kurvaṃti cāpare | athāścaryaṃ paraṃ dṛṣṭvā pradakṣiṇāparaṃ nṛpam
May ilan ang naghandog ng bali (handog na pang-ritwal), at ang iba nama’y bumigkas ng mga papuri. Pagkaraan, nang makita nila ang dakilang kababalaghan—ang hari na lubos na nakatuon sa pradakṣiṇā (pag-ikot na may paggalang)—sila’y namangha.
Narrator (contextual Purāṇic storyteller within Prabhāsa Khaṇḍa)
Tirtha: Arbuda-liṅga-sthāna
Type: temple
Listener: nṛpa / rājendra (king)
Scene: Devotees offer bali and chant hymns while the king continues unwavering clockwise circumambulation; sages look on with astonishment, hands raised in appreciation.
Multiple rites exist, yet unwavering focus on one sacred act (pradakṣiṇā) can appear wondrous and spiritually exemplary.
Acaleśvara in Arbuda remains the locus of worship.
Bali (offerings) and stuti (hymns) are mentioned; the king’s hallmark practice is continuous pradakṣiṇā.