Adhyaya 70

Verse 1

। सूत उवाच । तथान्यापि च तत्रास्ति शक्तिः पापप्रणाशिनी । कार्तिकेयेन निर्मुक्ता हत्वा वै तारकं रणे

Sinabi ni Sūta: Bukod pa rito, naroon din ang isa pang banal na Sibát (śakti), tagapuksa ng kasalanan—na pinakawalan ni Kārttikeya matapos niyang mapatay si Tāraka sa labanan.

Verse 2

तथास्ति सुमहत्कुण्डं स्वच्छोदकसमावृतम् । तेनैव निर्मितं तत्र यः स्नात्वा तां प्रपूजयेत् । स पापान्मुच्यते सद्य आजन्ममरणांति कात्

Gayundin, naroon ang isang napakalaking lawa na napaliligiran ng malinaw at dalisay na tubig, na siya lamang ang lumikha roon. Sinumang maligo sa lawang iyon at pagkatapos ay sumamba sa Śakti (banal na sibat) na iyon, agad na napapalaya sa mga kasalanan—mula sa naipon mula kapanganakan hanggang sa paglapit ng kamatayan.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । कस्मिन्काले विनिर्मुक्ता सा शक्तिस्तेन नो वद । किमर्थं स्वामिना तत्र किंप्रभावा वद स्वयम्

Wika ng mga rishi: “Sa anong panahon niya pinakawalan ang Śakti na iyon? Ipagbigay-alam mo sa amin. Sa anong layunin inilagay roon ng Panginoon nito? At ano ang kapangyarihan nito—ikaw mismo ang magsalaysay.”

Verse 4

सूत उवाच । पुरासीत्तारकोनाम दानवोऽतिबलान्वितः । हिरण्याक्षस्य दायादस्त्रैलोक्यस्य भयावहः

Sinabi ni Sūta: “Noong unang panahon ay may isang Dānava na nagngangalang Tāraka, na taglay ang napakalaking lakas; siya’y tagapagmana ni Hiraṇyākṣa at naging sindak ng tatlong daigdig.”

Verse 5

स ज्ञात्वा जनकं ध्वस्तं विष्णुना प्रभविष्णुना । तपस्तेपे ततस्तीव्रं गोकर्णं प्राप्य पर्वतम्

Nang malaman niyang ang kanyang ama ay napuksa ni Viṣṇu, ang makapangyarihang Panginoon, siya’y nagtungo sa bundok ng Gokarṇa at nagsagawa ng mabagsik na pag-aayuno at pagninilay (tapas).

Verse 6

यावद्वर्षसहस्रांतं शीर्णपर्णा शनः स्थितः । ध्यायमानो महादेवं कायेन मनसा गिरा

Sa loob ng isang libong taon, nanatili siya roon, unti-unting nanghihina at numinipis ang katawan, habang nagmumuni-muni kay Mahādeva sa pamamagitan ng katawan, isip, at pananalita.

Verse 7

वरुपूजोपहारैश्च नैवेद्यैर्विविधैस्ततः । ततो वर्षसहस्रांते स दैत्यो दुःखसंयुतः

Doon, kasama ang mga alay ng pagsamba at iba't ibang uri ng pagkain, nang matapos ang isang libong taon, ang Daitya na iyon ay nanatiling lugmok sa pagdurusa.

Verse 8

ज्ञात्वा रुद्रमसंतुष्टं ततो रौद्रं तपोऽकरोत् । विनिष्कृत्त्यात्ममांसानि जुहोतिस्म हुताशने

Sa pagkaalam na hindi pa nasisiyahan si Rudra, nagsagawa siya ng isang kakila-kilabot na penitensya: hiniwa ang mga piraso ng kanyang sariling laman, inalay niya ang mga ito sa sagradong apoy.

Verse 9

ततस्तुष्टो महादेवो वृषारूढ उमापतिः । सर्वैरेव गणैः सार्धं तस्य संदर्शनं ययौ

Pagkatapos, si Mahādeva, ang nakasakay sa Toro, ang Panginoon ni Umā, na nasisiyahan, ay pumunta upang bigyan siya ng pagkakataong humarap—kasama ang lahat ng kanyang mga Gaṇa.

Verse 10

तत्र प्रोवाच संहृष्टस्तारनादेन नादयन् । दिशः सर्वा महादेवो हर्ष गद्गदया गिरा

Doon ay nagsalita si Mahādeva nang may kagalakan, na umaalingawngaw sa isang malinaw at mataginting na tinig na pumuno sa lahat ng direksyon, ang kanyang boses ay nanginginig sa tuwa.

Verse 11

भोभोस्तारक तुष्टोऽस्मि साहसं मेदृशं कुरु । प्रार्थयस्व मनोऽभीष्टं येन ते प्रददाम्यहम्

“O Tāraka, ako ay nasisiyahan. Ipakita sa akin ang matapang na kahilingan na iyong hinahanap. Hingin mo kung ano ang ninanais ng iyong puso, upang maipagkaloob ko ito sa iyo.”

Verse 12

तारक उवाच । अजेयः सर्वदेवानां त्वत्प्रसादादहं विभो । यथा भवामि संग्रामे त्वां विहाय तथा कुरु

Wika ni Tāraka: “O Panginoong Makapangyarihan, sa Iyong biyaya gawin Mo akong di magagapi ng lahat ng mga deva; upang sa digmaan ako’y manatiling di matatalo, maliban lamang sa harap Mo. Ipagkaloob Mo ito.”

Verse 13

भगवानुवाच । मत्प्रसादादसंदिग्धं सर्वमेतद्भविष्यति । त्वया यत्प्रार्थितं दैत्य त्वमेको बलवानिह

Sinabi ng Mapalad na Panginoon: “Sa Aking biyaya, ang lahat ng ito’y tiyak na mangyayari, walang alinlangan. O Daitya, ang iyong ipinanalangin ay ipagkakaloob; dito ikaw ay tatayong nag-iisang lubhang makapangyarihan.”

Verse 14

एवमुक्त्वा महादेवः स्वमेव भवनं गतः । तारकश्चापि संहृष्टस्तथैवनिज मन्दिरम्

Pagkasabi nito, si Mahādeva ay nagbalik sa sarili Niyang tahanan. Si Tāraka naman, na lubhang nagalak, ay gayon din na bumalik sa sarili niyang palasyo-templo.

Verse 15

ततो दानवसैन्येन महता परिवारितः । गतः शक्रपुरीं योद्धुं विख्याताममरावतीम्

Pagkaraan, napalilibutan ng napakalaking hukbo ng mga Dānava, siya’y nagmartsa upang makipagdigma sa lungsod ni Śakra—ang Amarāvatī na bantog sa lahat ng daigdig.

Verse 16

अथाभवन्महायुद्धं देवानां दानवैः सह । यावद्वर्षसहस्रांते मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

Pagkatapos, sumiklab ang isang dakilang digmaan sa pagitan ng mga Deva at mga Dānava. Sa loob ng isang libong taon ito’y nagpatuloy, nagdulot ng kamatayan; saka lamang sila umurong at nagbalik.

Verse 17

तत्राभवत्क्षयो नित्यं देवानां रणमूर्धनि । विजयो दानवानां च प्रसादाच्छूलपा णिनः

Doon, sa pinakaharap ng larangan ng digmaan, ang mga Deva ay laging napapahamak; at ang tagumpay ay napunta sa mga Dānava—sa biyaya ng Panginoong may hawak ng Trisula.

Verse 18

ततश्चक्रुरुपायांस्ते विजयाय दिवौकसः । वर्माणि सुविचित्राणि यन्त्राणि परिखास्तथा

Pagkaraan, ang mga naninirahan sa langit ay nagbalak ng mga paraan upang magwagi: mga baluting kahanga-hangang yari, mga makinang pandigma, at mga trintserang pananggol.

Verse 19

अन्यान्यपि शरीरस्य रक्षणार्थं प्रयत्नतः । तथैव योधमुख्यानां विशेषाद्द्विजसत्तमाः

At sa malaking pagsisikap, nag-ayos pa sila ng iba pang pananggalang para sa katawan—lalo na para sa mga pangunahing mandirigma, O pinakadakila sa mga dalawang-ulit na isinilang.

Verse 20

ससृजुस्ते सुराधीशा दानवेभ्यो दिवानिशम्

Ang mga panginoon ng mga diyos ay nagpakawala ng kanilang lakas at sandata laban sa mga Dānava, araw at gabi.

Verse 21

मुद्गरा भिंडिपालाश्च शतघ्न्योऽथ वरेषवः । प्रासाः कुन्ताश्च भल्लाश्च तस्मिन्काले विनिर्मिताः । विशेषाहवसंबन्धव्यूहानां प्रक्रियाश्च याः

Noong panahong iyon ay ginawa ang mga pamukpok (mudgara), mga bhiṇḍipāla, mga śataghnī, at mahuhusay na palaso; gayundin ang mga sibat na prāsa, mga kunta, at mga bhalla-dart—kasama ang mga natatanging paraan ng pagbuo ng mga hanay-pandigma na angkop sa bawat uri ng labanan.

Verse 22

तथान्यानि विचित्राणि कूटयुद्धान्यनेकशः । भीषिकाः कुहकाश्चैव शक्रजालानि कृत्स्नशः

Gayundin, marami pang kagila-gilalas na digmaang may pakana ang paulit-ulit na inihanda—mga kasangkapang nakapanghihilakbot, mga panlilinlang, at mga lambat ng ilusyon na wari’y kay Indra, sa kabuuan.

Verse 23

न च ते विजयं प्रापुस्तथापि द्विजसत्तमाः । दानवेभ्यो महायुद्धे प्रहारैर्जर्जरीकृताः

Ngunit hindi pa rin nila natamo ang tagumpay, O pinakamainam sa mga dalawang-ulit na isinilang; sa dakilang digmaan, sila’y binugbog at winasak ng mga hampas ng mga Dānava.

Verse 24

अथ प्राह सहस्राक्षो भयत्रस्तो बृहस्पतिम् । दिनेदिने वयं दैत्यैर्विजयामो द्विजोत्तम

Pagkaraan, si Sahasrākṣa (Indra), na nanginginig sa takot, ay nagsalita kay Bṛhaspati: “O pinakamainam sa mga dalawang-ulit na isinilang, araw-araw ay kami’y nalalampasan ng mga Dānava.”

Verse 25

यथायथा रणार्थाय सदुपायान्करोम्यहम् । तथातथा पराभूतिर्जायते मे महाहवे

“Anuman ang mabubuting paraan na aking gawin para sa digmaan, gayon din sa napakadakilang labanan, ang pagkatalo ay muling sumisibol sa akin nang paulit-ulit.”

Verse 26

तदुपायं सुराचार्य स्वबुद्ध्या त्वं प्रचिन्तय । येन मे स्याज्जयो युद्धे तव कीर्तिरनिन्दिता ०

“Kaya nga, O guro ng mga diyos, pag-isipan mo sa sarili mong karunungan ang paraan na yaon, upang ang tagumpay sa digmaan ay mapasakin—at ang iyong dangal ay manatiling walang kapintasan.”

Verse 27

सूत उवाच । ततो बृहस्पतिः प्राह चिरं ध्यात्वा शचीपतिम् । प्रहृष्टवदनो ज्ञात्वा जयोपायं महाहवे

Sinabi ni Sūta: Pagkaraan, si Bṛhaspati, matapos magnilay nang matagal sa Panginoon ni Śacī (Indra), ay nagsalita—ang mukha’y nagningning sa galak, sapagkat naunawaan niya ang paraan ng tagumpay sa dakilang labanan.

Verse 28

मया शक्र परिज्ञातः स उपायो महाहवे । जीयन्ते शत्रवो येन लीलयैवापि भूरिशः

“O Śakra, natuklasan ko na ang paraang iyon sa dakilang digmaan; sa pamamagitan nito, napapabagsak ang mga kaaway—kahit tila paglalaro lamang, O makapangyarihang Panginoon.”

Verse 29

यदाभीष्टं वरं तेन प्रार्थितस्त्रिपुरांतकः । तदैवं वचनं प्राह प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः

Nang siya’y humiling kay Tripurāntaka (Śiva) ng ninanais na biyaya, noon—habang paulit-ulit na nagpapatirapa—binigkas niya ang mga salitang ito.

Verse 30

अजेयः सर्वदेवानां त्वत्प्रसादादहं विभो । यथा भवामि संग्रामे त्वां विहाय तथा कुरु

“O Dakilang Panginoon, sa biyaya Mo ako’y di matatalo ng lahat ng mga deva. Isaayos Mo na sa digmaan, manatili akong gayon—kahit wala Ka sa aking tabi nang tuwiran.”

Verse 31

न तं स्वयं महादेवः स्वशिष्यं सूदयिष्यति । विषवृक्षमपि स्थाप्य कश्छिनत्ति पुनः स्वयम्

“Hindi siya papatayin ni Mahādeva sa sariling kamay—sapagkat siya’y sariling alagad. Pagkatapos magtanim kahit ng punong may lason, sino ang siya ring puputol nito?”

Verse 32

यो वै पिता स पुत्रः स्याच्छ्रुतिवाक्यमिदं स्मृतम् । तस्माज्जनयतु क्षिप्रं हरस्तन्नाशकृत्सुतम्

Ito’y inaalala bilang wika ng Śruti: “Ang nagiging ama ay nagiging anak.” Kaya nawa’y si Hara ay agad magluwal ng isang anak na magdudulot ng kanyang sariling pagkapuksa.

Verse 33

येन सेनाधिपत्ये तं विनियोज्य महाहवम् । कुर्मो दैत्यैः समं शस्त्रैः प्राप्नुयाम ततो जयम्

Sa paghirang sa kanya bilang pinunong-kawal at pagpasok sa dakilang labanan, haharapin natin ang mga Dānava na may sandatang kapantay—at saka makakamtan ang tagumpay.

Verse 34

एष एव उपायोऽत्र मया ते परिकीर्तितः । विजयाय सहस्राक्ष नान्योऽस्ति भुवनत्रये

Ito lamang ang paraang ipinahayag ko sa iyo rito upang magwagi, O Indrang may sanlibong mata; sa tatlong daigdig ay wala nang iba pang daan.

Verse 35

ततो देवगणैः सर्वैः समेतः पाकशासनः । तमर्थं प्रोक्तवाञ्छंभुं विनयावनतः स्थितः

Pagkaraan, si Indra, ang tagapagparusa kay Pāka, na kasama ang lahat ng pangkat ng mga diyos, ay lumapit kay Śambhu; at nakatindig na mapagpakumbaba, nakayuko, ay inihayag ang kanyang layon.

Verse 36

सुतस्य जननार्थाय कुरु यत्नं वृषध्वज । येन सेनाधिपत्ये तं योजयामि दिवौकसाम्

“Magpursigi ka, O Panginoong may watawat na toro, upang magluwal ng isang anak—upang maitalaga ko siya bilang pinunong-kawal ng mga hukbo ng mga nananahan sa langit.”

Verse 37

प्राप्नोम्यहं च संग्रामे विजयं त्वत्प्रसादतः । निहत्य दानवान्सर्वांस्तारकेण समन्वितान्

Sa pamamagitan ng iyong biyaya, makakamtan ko ang tagumpay sa digmaan, matapos lipulin ang lahat ng Dānava na kakampi ni Tāraka.

Verse 38

नान्यथा विजयो मे स्यात्संग्रामे दानवैः सह । इति मां प्राह देवेज्यो ज्ञात्वा सम्यङ्महामतिः

Kung hindi gayon, wala akong magiging tagumpay sa digmaan laban sa mga Dānava. Gayon ang sinabi sa akin ni Deveśya (Bṛhaspati), ang dakilang may malawak na pag-iisip, matapos maunawaang wasto ang kalagayan.

Verse 39

अथोवाच विहस्योच्चैः शंकरस्त्रिदशेश्वरम् । करिष्यामि वचः क्षिप्रं तव शक्र न संशयः

Pagkaraan, si Śaṅkara ay tumawa nang malakas at nagsabi sa panginoon ng Tatlumpu (mga diyos): “O Śakra, walang pag-aalinlangan, agad kong tutuparin ang iyong kahilingan.”

Verse 40

पुत्रमुत्पादयिष्यामि सर्वदैत्यविनाशकम् । यं त्वं सेनापतिं कृत्वा जयं प्राप्स्यसि सर्वदा

“Magbubunga ako ng isang anak na wawasak sa lahat ng Daitya. Gawin mo siyang heneral, at lagi mong makakamtan ang tagumpay.”

Verse 41

एवमुक्त्वा महादेवो गत्वा कैलास पर्वतम् । गौर्या समं ततश्चक्रे कामधर्मं यथोचितम्

Pagkasabi nito, si Mahādeva ay nagtungo sa Bundok Kailāsa. Pagkaraan, kasama si Gaurī, isinagawa niya ang banal na ritwal ng pag-ibig sa nararapat na paraan.

Verse 42

हावैर्भावैः समोपेतं हास्यैरन्यैस्तदात्मिकैः । यावद्वर्षसहस्रांतं दिव्यं चैव निमेषवत्

Kasama ang mapaglarong kilos at malalambing na damdamin, pati halakhak at iba pang gayong pagpapahayag, ang banal na panahon—na umabot hanggang wakas ng sanlibong taon—ay lumipas na wari’y isang kisapmata lamang.

Verse 43

अथ देवगणाः सर्वे भयसंत्रस्तमानसाः । चक्रुर्मंत्रं तदर्थं हि तारकेण प्रपीडिताः

Pagkaraan, ang lahat ng pangkat ng mga deva, na nanginginig ang loob sa takot, ay bumuo ng isang mantra para sa layuning iyon, sapagkat sila’y pinahihirapan ni Tāraka.

Verse 44

सहस्रं वत्सराणां तु रतासक्तस्य शूलिनः । अतिक्रांतं न देवानां तेन कृत्यं विनिर्मितम्

Sa loob ng sanlibong taon, si Śūlin (Śiva), na lubos na nalulunod sa pagsasanib ng pag-ibig, ay nanatiling gayon; at sa buong panahong iyon, hindi maisakatuparan ng mga deva ang gawaing nilalayong nakasalalay sa kanya.

Verse 45

तस्माद्गच्छामहे तत्र यत्र देवो महेश्वरः । संतिष्ठते समं गौर्या कैलासे विजने स्थितः

Kaya’t pumaroon tayo sa dakong kinaroroonan ng Diyos na Maheśvara—kasama si Gaurī—na nananahan sa mapayapang pag-iisa sa Kailāsa.

Verse 46

ततस्तत्रैव संजग्मुः सर्वे देवाः सवासवाः । उद्वहन्तः परामार्तिं तारकारिसमुद्भवाम्

Pagkatapos, doon din mismo, nagtipon ang lahat ng mga deva—kasama si Vāsava (Indra)—na pasan ang matinding dalamhating umusbong kaugnay ni Tārakāri (Skanda, ang pumatay kay Tāraka).

Verse 47

अथ कैलासमासाद्य यावद्यांति भवांतिकम् । निषिद्धा नंदिना तावन्न गंतव्यमतः परम्

Pagdating sa Kailāsa at nang sila’y umusad hanggang sa kalapitan ni Bhava (Śiva), hinarang sila ni Nandin: “Huwag kayong lalampas pa sa pook na ito.”

Verse 48

रहस्ये भगवान्सार्धं पार्वत्या समवस्थितः । अस्माकमपि नो गम्यं तस्मात्तावन्न गम्यताम्

“Ang Mapalad na Panginoon ay nananahan sa lihim kasama si Pārvatī; kahit kami’y hindi pinahihintulutang pumasok. Kaya sa ngayon, huwag muna kayong magpatuloy.”

Verse 49

ततस्तैर्विबुधैः सर्वैः प्रेषितस्तत्र चानिलः । किं करोति महादेवः शीघ्रं विज्ञायतामिति

Pagkaraan, ipinadala ng lahat ng mga diyos si Anila (Vāyu) doon, na nagsasabi: “Alamin agad kung ano ang ginagawa ni Mahādeva.”

Verse 50

अथ वायुर्गतस्तत्र यत्रास्ते भगवाञ्छिवः । गौर्या सह रतासक्त आनन्दं परमं गतः

Pagkaraan, nagtungo si Vāyu sa kinaroroonan ng Mapalad na Śiva; kasama si Gaurī, Siya’y lubos na nalubog sa pag-iisa at pumasok sa sukdulang kaligayahan.

Verse 51

अथ प्रचलिते शुक्रे स्थानादप्राप्तयोनिके । देवेन वीक्षितो वायुर्नातिदूरे व्यवस्थितः

At nang ang binhi ay nagsimulang gumalaw—hindi pa naaabot ang itinakdang pook o sinapupunan—si Vāyu na nakatayo sa di-kalayuan ay napansin ng Diyos.

Verse 52

ततो व्रीडा समोपेतस्तत्क्षणादेव चोत्थितः । भावासक्तां प्रियां त्यक्त्वा मा मोत्तिष्ठेतिवादिनीम्

Pagkaraan, dahil sa banal na hiya, siya’y tumindig agad sa sandaling iyon, iniwan ang minamahal na lubog sa pag-ibig—yaong nagsasabi, “Huwag kang tumayo.”

Verse 53

अब्रवीदथ तं वायुं विनयावनतं स्थितम् । किमर्थं त्वमिहायातः कच्चित्क्षेमं दिवौकसाम्

Pagkatapos ay nagsalita siya kay Vāyu na nakatayo roon na nakayuko sa pagpapakumbaba: “Ano ang dahilan ng pagparito mo rito? Ligtas ba at maayos ang mga nananahan sa langit?”

Verse 54

वायुरुवाच । एते शक्रादयो देवा नंदिना विनिवारिताः । तारकेण हतोत्साहास्तिष्ठंति गिरिरोधसि

Wika ni Vāyu: “Ang mga diyos na ito—si Indra at ang iba pa—ay pinabalik ni Nandin. Dahil nabasag ang kanilang loob kay Tāraka, ngayo’y nananatiling nakahinto sa gilid ng bundok.”

Verse 55

तस्मादेतान्समाभाष्य समाश्वास्य च सादरम् । प्रेषयस्व द्रुतं तत्र यत्र ते दानवाः स्थिताः

“Kaya makipag-usap ka sa kanila, aliwin at patatagin sila nang may paggalang, at agad silang suguin sa pook na kinaroroonan ng mga Dānava.”

Verse 56

अथ तानाह्वयामाम तत्क्षणात्त्रिपुरांतकः । संप्राह चविषण्णास्यः कृतांजलिपुटान्स्थितान्

Pagkatapos, agad silang ipinatawag ni Tripurāntaka, at nagsalita sa mga nakatayo roon na magkadikit ang palad sa paggalang, ang mga mukha’y lugmok sa dalamhati.

Verse 57

श्रीभगवानुवाच । युष्मत्कृते समारंभः पुत्रार्थं यो मया कृतः । स्वस्थानाच्चलिते शुक्रे कृतो मोघोद्य वायुना

Wika ng Mapalad na Panginoon: “Alang-alang sa inyo, sinimulan Ko ang pagsisikap na ito upang magluwal ng isang anak. Ngunit ngayon, nang mailihis ng Vāyu ang binhi mula sa nararapat na kinalalagyan, ang gawaing iyon ay nauwi sa walang bunga.”

Verse 58

एतद्वीर्यं मया धैर्यात्स्तंभितं लिंगमध्यगम् । अमोघं तिष्ठते सर्वं क्व दधामि निवेद्यताम्

“Sa pamamagitan ng katatagan, napigil Ko ang makapangyarihang lakas na ito at iningatan sa loob ng liṅga. Ito’y nananatiling ganap na di-nawawalang-bisa—sabihin ninyo, saan Ko ito dapat ilagak?”

Verse 59

येन संजायते पुत्रो दानवांतकरः परः । सेनानाथश्च युष्माकं दुर्द्धरः समरे परैः

“Mula rito’y isisilang ang isang anak—kataas-taasan, tagapaglipol ng mga Dānava—na magiging punong kumandante ninyo, at sa digmaan ay di-mapipigil ng mga kaaway.”

Verse 60

एतत्कल्पाग्निसंकाशं धर्तुं शक्नोति नापरः । विना वैश्वानरं तस्माद्दधात्वेष सनातनम्

“Ang lakas na ito’y tulad ng apoy sa wakas ng isang yugto; walang iba ang makapapasan nito. Kaya’t hayaang si Vaiśvānara (Agni) ang tumanggap at mag-ingat ng walang-hanggang kapangyarihang ito.”

Verse 61

येन तत्र प्रमुञ्चामि सुताय विजयाय च । एतद्वीर्यं महातीव्रं द्वादशार्कसमप्रभम्

“Upang mailabas Ko ito roon para sa pagsilang ng anak na iyon at para sa tagumpay: ang lakas na ito’y lubhang matindi, nagniningning na parang labindalawang araw.”

Verse 62

अथ प्राहुः सुराः सर्वे वह्निं संश्लाघ्य सादराः । त्वं धारयाग्ने वक्त्रांते वीर्यमेतद्भवोद्भवम्

Pagkaraan, ang lahat ng mga diyos ay magalang na nagpuri kay Agni at nagsabi: “O Apoy, ingatan mo sa loob ng iyong bibig ang kapangyarihang ito—na nagmula kay Bhava (Śiva).”

Verse 63

ततः प्रसारयामास स्ववक्त्रं पावको द्रुतम् । कुर्वञ्छक्रसमादेशमविकल्पेन चेतसा

Pagdaka, si Pāvaka (Agni) ay mabilis na ibinuka ang kanyang bibig, tinupad ang utos ni Indra nang may isip na di-nag-aalinlangan.

Verse 64

शंकरोऽप्यक्षिपत्तत्र कामबाणप्रपीडितः । गौरीं भगवतीं ध्यायन्नानन्दं परमं गतः

Doon, maging si Śaṅkara (Śiva), na pinahihirapan ng mga palaso ni Kāma, ay inihagis iyon; at sa pagninilay sa pinagpalang Diyosa na si Gaurī, narating niya ang sukdulang kaligayahan.

Verse 65

पावकोऽपि भृशं तेन कल्पाग्निसदृशेन च । दह्यमानोऽक्षिपद्भूमौ शरस्तंबे सुविस्तरे

Maging ang Apoy ay matinding napaso ng liyab na iyon—gaya ng apoy sa wakas ng isang yugto—kaya ibinagsak niya iyon sa lupa, sa isang malawak na masukal na tambo.

Verse 66

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता भ्रममाणा इतस्ततः । भार्यास्तत्र मुनीनां ताः षण्णां षट्कृत्तिकाः शुभाः

Sa sandaling iyon, habang sila’y naglalagalag dito at doon, dumating ang mapalad na Anim na Kṛttikā—ang mga asawa ng anim na muni.

Verse 67

तासां निदेशयामास स्वयमेव शतक्रतुः । एतद्बीजं त्रिनेत्रस्य परिपाल्यं प्रयत्नतः

Pagkaraan, si Śatakratu (Indra) mismo ang nagbilin sa kanila: “Ang binhing ito ng Panginoong May Tatlong Mata ay dapat ingatan at pangalagaan nang buong pagsisikap.”

Verse 68

अत्र संपत्स्यते पुत्रो द्वादशार्कसमप्रभः । भवतीनामपि प्रायः पुत्रत्वं संप्रयास्यति

“Dito magkakaroon ng isang anak na lalaki—nagniningning na parang labindalawang araw; at para rin sa inyo, sa natatanging paraan, mahahayag ang pagiging ina.”