पुरासीत्कलशोनाम यदुवंशसमुद्भवः । यज्वा दानपतिर्दक्षः सर्वलोकहिते रतः
purāsītkalaśonāma yaduvaṃśasamudbhavaḥ | yajvā dānapatirdakṣaḥ sarvalokahite rataḥ
Noong unang panahon ay may haring nagngangalang Kalaśa, isinilang sa angkan ni Yadu. Siya’y nagsasagawa ng mga yajña, nangunguna sa pagkakawanggawa, mahusay at may kakayahan, at nakatuon sa kapakanan ng lahat ng nilalang.
Sūta (implied)
Tirtha: Kalaśeśvara (etiological prelude)
Type: kshetra
Scene: A noble Yādava king ‘Kalaśa’ in court, distributing gifts, overseeing yajña fires, and planning welfare works; the future lakeside shrine is foreshadowed in the background as a sacred destination.
Ideal kingship is framed as dharma-in-action: sacrifice, generosity, competence, and public welfare create spiritual merit and sanctify the land.
The narrative prepares the origin context for Kalaśeśvara, the tīrtha-shrine praised in Adhyāya 49.
No direct prescription; the verse praises yajña and dāna as exemplary dharmic practices.