Adhyaya 36

Verse 1

ऋषय ऊचुः । चित्रेश्वरमिदं पीठमगस्त्यमुनिनिर्मितम् । यत्प्रमाणं यत्प्रभावं तदस्माकं प्रकीर्तय

Sinabi ng mga rishi: “Ang banal na pīṭha na ito na tinatawag na Citreśvara ay itinatag ng pantas na si Agastya. Ipagpahayag mo sa amin ang sukat (anyo/lawak) at ang kapangyarihang espirituwal nito—ilarawan mo sa amin.”

Verse 2

सूत उवाच । तस्य पीठस्य माहात्म्यं वक्तुं नो शक्यते द्विजाः । सहस्रेणापि वर्षाणां मुखानामयुतैरपि

Sinabi ni Sūta: “O mga dwija, ang kadakilaan ng banal na pīṭha na iyon ay hindi kayang maisalaysay nang lubos—kahit magsalita pa sa loob ng isang libong taon, kahit may sampu-sampung libong bibig.”

Verse 3

तत्र सिद्धिमनुप्राप्ताः शतशोऽथ सहस्रशः । अनुध्यानसमायुक्ता योगिनः शंसितव्रताः

Doon, daan-daan at libu-libong yogin ang nagkamit ng siddhi—nakalubog sa walang patid na pagninilay, at matatag sa mga panatang pinupuri at mahigpit na sinusunod.

Verse 4

अन्यपीठेषु या सिद्धिर्वर्षानुष्ठानतो भवेत् । दिनेनैकेन तां सिद्धिं लभंते योगिनो ध्रुवम्

Ang siddhi na sa ibang mga banal na luklukan ay nakakamtan lamang sa mga pagsasagawa sa loob ng maraming taon—dito, tiyak na natatamo ng mga yogin ang gayong siddhi sa loob ng iisang araw.

Verse 5

यस्तत्राथ र्वणान्मंत्राञ्जपेच्छ्रद्धासमन्वितः । तेषामर्थोद्भवं कृत्स्नं फलं प्राप्नोति स ध्रुवम्

Sinumang may pananampalataya na bumibigkas doon ng mga mantra ng tradisyong Atharva, tiyak na matatamo niya ang ganap na bunga na nagmumula sa kahulugan at kapangyarihan ng mga iyon.

Verse 6

पुत्रकामो नरस्तत्र पुंलिंगान्यो जपेन्नरः । स लभेतेप्सितान्पुत्रान्यद्यपि स्याज्जरान्वितः

Ang lalaking nagnanais ng mga anak na lalaki ay dapat doon bumigkas ng mga pormulang panlalaki; kahit siya’y may katandaan na, matatamo niya ang mga anak na minimithi.

Verse 7

गर्भोपनिषदं तत्र पुत्रकामो जपेन्नरः । अपि वन्ध्याप्रसंगेन स्यात्स पुत्रसमन्वितः

Doon, ang lalaking nagnanais ng supling ay dapat bigkasin ang Garbhopaniṣad; kahit may kapighatiang pagkabaog, siya’y pagpapalain ng mga anak.

Verse 8

शत्रुलोकविनाशाय यो जपेच्छतरुद्रियम् । तस्मिन्पीठेऽरयस्तस्य सद्यो गच्छंति संक्षयम् ०

Para sa pagwasak sa mga puwersang kaaway, sinumang bumibigkas ng Śatarudriya—sa pīṭha na iyon, ang kanyang mga kaaway ay agad na mapapahamak.

Verse 9

भूतप्रेतपिशाचादिरक्षार्थं तत्र मानवः । यो जपेद्वामदेव्यं च स स्याद्धि निरुपद्रवः

Para sa pag-iingat laban sa bhūta, preta, piśāca at mga katulad, ang sinumang bumibigkas doon ng himno ni Vāmadeva ay tunay na magiging ligtas at walang panggugulo.

Verse 10

कोऽदादिति नरस्तत्र कन्यार्थं यो जपेदृचम् । यां कन्यां ध्यायमानस्तु स तां प्राप्नोत्यसंशयम्

Ang lalaking, doon sa pook na iyon, ay bumibigkas ng ṛk na nagsisimula sa “Ko ’dād iti” upang makamit ang isang mapapangasawa, at habang nagmumuni sa dalagang ninanais, ay tiyak na makakamtan niya siya, walang alinlangan.

Verse 11

यो भूपालप्रसादार्थमिमं देवा निशं जपेत् । निरर्गलः प्रसादः स्यात्तस्य पार्थिवसंभवः

O mga diyos, sinumang sa gabi ay bumibigkas nito upang hingin ang pabor ng hari, magkakamit siya ng biyayang maharlika na walang hadlang, na nagmumula sa mabuting kalooban ng pinuno.

Verse 12

स्वस्त्रीस्नेहकृतेयस्तु तं पत्नीभिरिति द्विजाः । जपेद्भार्या भवेत्साध्वी तस्य सा स्नेहवत्सला

O mga dalawang-ulit-na-ipinanganak, sinumang dito ay bumibigkas ng mantrang nagsisimula sa “taṃ patnībhir …” upang makamtan ang pag-ibig ng asawa, ang kanyang maybahay ay magiging marangal at tapat, at mamahalin siya nang may matatag na lambing.

Verse 13

यो लोकानुग्रहार्थाय जपेददितिरित्यपि । तस्य लोकानुरागः स्यात्सलाभश्च विशेषतः

Sinumang nagnanais ng kapakanan ng mga tao at bumibigkas din ng (mantra) “aditir …”, magkakamit ng paglingap at pagmamahal ng madla, at lalo pang tatamo ng natatanging kasaganaan at tagumpay.

Verse 14

वित्तार्थी यो जपेत्तत्र श्रीसूक्तं मनुजो द्विजाः । सर्वतस्तस्य वित्तानि समागच्छंत्यनेकशः

O mga brāhmaṇa, ang taong naghahangad ng yaman at bumibigkas ng Śrīsūkta doon, ang kayamanan ay darating sa kanya mula sa lahat ng dako, sa maraming paraan.

Verse 16

जपेद्रथंतरं साम यानार्थं तत्र यो नरः । स प्राप्नोति हि यानानि शीघ्रगानि शुभानि च

Ang taong nagnanais ng sasakyan at doon ay bumibigkas ng Sāman na Rathaṃtara—tunay na magkakamit siya ng mga sasakyang mapalad at mga paraan ng paglalakbay na mabilis.

Verse 17

गजार्थी यो जपेत्तत्र गणानां द्विजसत्तमाः । स प्राप्नोति गजान्मर्त्यो मदप्लावितभूतलान्

O pinakamainam sa mga dalawang-ulit-na-isinilang! Sinumang nagnanais ng elepante at doon ay bumibigkas ng “gaṇānām …”—ang mortal na iyon ay magkakamit ng mga elepanteng makapangyarihan na sa panahon ng paglalandi (rut) ay waring nilulunod ang lupa sa kanilang lakas at dangal.

Verse 18

न तद्रक्षेति यो मन्त्रं जपेद्र क्षाकृते नरः । तस्य स्यात्सर्वतो रक्षा समेषु विषमेषु च

Ang taong bumibigkas ng mantra na “na tad rakṣe …” para sa pag-iingat—magkakamit siya ng pagprotekta mula sa lahat ng panig, sa payapa man o sa mapanganib na kalagayan.

Verse 19

सप्तर्षय इति श्रेष्ठां यो जपेत्तु समाहितः । ऋचं रोगविनाशाय स रोगैः परि मुच्यते

Sinumang may nakatuong isip na bumibigkas ng dakilang ṛc na nagsisimula sa “saptarṣayaḥ …” upang pawiin ang karamdaman—siya’y ganap na napapalaya mula sa mga sakit.

Verse 20

यदुभी यो जपेत्तत्र ग्रहपीडार्दितो जनः । सानुकूला ग्रहास्तस्य प्रभवंति न संशयः

Ang taong pinahihirapan ng mga suliraning dulot ng graha (mga planeta) at doon ay bumibigkas ng talatang nagsisimula sa “yadubhī …”—ang mga graha ay magiging kanais-nais sa kanya; walang pag-aalinlangan.

Verse 21

भूतपीडार्दितो यश्च बृहत्साम जपेन्नरः । पितृवज्जायते तस्य स भूतोऽप्यंतकोऽपि चेत्

Ang taong pinahihirapan ng mga espiritung mapanggulo na bumibigkas ng Bṛhatsāman—sa kanya ang espiritung iyon ay nagiging gaya ng ama, kahit ito’y nakamamatay na nilalang.

Verse 22

यात्रासिद्धिकृते यश्च जपेत्सूक्तं च शाकुनम् । तस्य संसिध्यते यात्रा यद्यपि स्यादकिंचनः

Sinumang bumibigkas ng Śākunasūkta upang magtagumpay ang paglalakbay—ang kanyang paglalakbay ay natatamo, kahit siya’y salat sa yaman.

Verse 23

सर्पनाशाय यस्तत्र सार्पसूक्तं जपेन्नरः । न तस्य मंदिरे सर्पाः प्रविशंति कथंचन

Upang mapuksa ang mga ahas, ang sinumang bumibigkas doon ng Sārpa-sūkta—hinding-hindi papasok ang mga ahas sa kanyang tahanan sa anumang paraan.

Verse 24

विषनाशाय यस्तत्र जपेच्छ्र द्धासमन्वितः । उत्तिष्ठेति विषं सद्यस्तस्य नाशं प्रयास्यति

Upang mapawi ang lason, sinumang may pananampalataya na bumibigkas doon ng mantrang nagsisimula sa “Uttiṣṭha—Bumangon!”, ang lason sa kanya’y agad na mapaparam.

Verse 25

स्थावरजगमं वापि कृत्रिमं यदि वा विषम् । तस्य नाम्ना विनिर्याति तमः सूर्योदये यथा

Maging ang lason ay mula sa di-gumagalaw o gumagalaw na nilalang, o kahit lasong gawa ng tao, sa pagbigkas ng pangalan ng mantrang iyon ay lumilisan ito—gaya ng dilim sa pagsikat ng araw.

Verse 26

व्याघ्रसाम जपेद्यस्तु तत्र श्रद्धासमन्वितः । तस्य व्याघ्रादयो व्याला जायंते सौम्यचेतसः

Ngunit sinumang may pananampalataya na bumibigkas doon ng Vyāghra-sāman, para sa kanya ang tigre at iba pang mababangis na hayop ay nagiging maamo at banayad ang kalooban.

Verse 27

कृषिकर्मप्रसि द्ध्यर्थं यो जपेल्लांगलानि च । वृष्टिहीनेऽपि लोकेऽस्मिन्कृषिस्तस्य प्रसिध्यति

Para sa tagumpay sa gawaing pagsasaka, sinumang bumibigkas doon ng mga mantrang tinatawag na Lāṅgalāni, kahit kulang ang ulan sa daigdig na ito, ang kanyang pagsasaka ay nagtatagumpay.

Verse 28

ईतिनाशाय तत्रैव जपेद्देवव्रतं नरः । ततः संकीर्त्तना देव ईतयो यांति संक्षयम्

Upang mapuksa ang mga kapahamakan at salot, dapat mismong doon bigkasin ng tao ang Devavrata; sa pamamagitan ng pagpupuri at pagbigkas na iyon, ang mga pagdurusa ay napapawi at naglalaho.

Verse 29

अनावृष्टिहते लोके पंचेंद्रं तत्र यो जपेत् । तस्य हस्तकृते होमे तन्मंत्रैः स्याज्जलागमः

Kapag ang daigdig ay tinamaan ng tagtuyot, sinumang bumibigkas doon ng Pañcendra—kung magkagayon, sa homa (handog sa apoy) na ginagawa niya sa sariling kamay, sa bisa ng mga mantrang iyon ay dumarating ang tubig, ang ulan.

Verse 30

दंष्ट्राभ्या मिति यस्तत्र नरश्चौरार्दितः पठेत् । नोपद्रवो भवेत्तस्य कदाचिच्चौरसंभवः

At ang taong pinahihirapan ng mga magnanakaw, kung babasahin niya roon ang “Daṁṣṭrābhyām”, hindi siya kailanman dadapuan ng anumang panggugulo na mula sa mga magnanakaw.

Verse 31

विवादार्थं जपेद्यस्तु संसृष्टमिति तत्र च । विवादे विजय स्तस्य पापस्यापि प्रजायते

Sinumang bumibigkas doon ng “Saṁsṛṣṭam” alang-alang sa pagtatalo—kahit sa pagtatalo, ang tagumpay ay nagkakabunga para sa kanya, kahit siya’y may kasalanan.

Verse 32

यो रिपूच्चाटनार्थाय नरो रुद्रशिरो जपेत् । तस्य ते रिपवो यांति देशं त्यक्त्वा कुबुद्धितः

Upang itaboy ang mga kaaway, ang taong bumibigkas ng “Rudraśiras”—ang kanyang mga kaaway, dahil sa sarili nilang maling pag-iisip, ay iiwan ang pook at aalis.

Verse 33

मोहनाय रिपूणां च यो जपेद्विष्णुसंहिताम् । तस्य मोहाभिभूतास्ते जायंते रिपवो ध्रुवम्

Sinumang bumibigkas ng “Viṣṇu-saṁhitā” upang ilito ang mga kaaway—ang kanyang mga kaaway ay tiyak na masasaklaw ng pagkalito at pagkahibang.

Verse 34

वशीकरणहेतोर्यः कूष्मांडीः प्रजपेन्नरः । शत्रवोऽपि वशे तस्य किं पुनः प्रमदादयः

Ang lalaking inuulit ang mantra na “Kūṣmāṇḍī” upang mang-akit at magpasunod—maging ang mga kaaway ay napapasailalim sa kanyang impluwensiya; lalo na ang iba pa, gaya ng mga babae at katulad nila.

Verse 35

यः स्तंभाय रिपूणां वै प्राजापत्यं च वारुणम् । मंत्रं जपेद्द्विजश्रेष्ठाः सम्यक्छ्रद्धापरायणः । मंत्रसंस्तंभितास्तस्य जायंते सर्वशत्रवः

O pinakamainam sa mga dalawang-ulit na isinilang, sinumang matatag sa wastong pananampalataya at bumibigkas ng mga mantra na Prājāpatya at Vāruṇa upang patigilin ang mga kaaway—ang lahat ng kanyang kalaban ay tiyak na mapipigilan at mapatitigil ng kapangyarihan ng mantra.

Verse 36

जपेत्काली करालीति यः शोषाय नरो द्विजाः । स शोषयति तत्कृत्स्नं यच्चित्ते धारयेन्नरः

O mga dwija, ang taong bumibigkas ng “Kālī, Karālī” upang patuyuin ang hadlang, ay nagpapalanta nang lubos sa anumang iniingatan niya sa isip bilang layon.

Verse 37

एष मंत्रस्तदा जप्तो ह्यगस्त्येन महात्मना । यत्प्रभावान्नदीनाथस्तेन संशोषितो ध्रुवम्

Ang mismong mantrang ito ay minsang inusal ng dakilang kaluluwang si Agastya; sa bisa nito, tiyak na pinatuyo niya ang Panginoon ng mga ilog.

Verse 38

एतत्प्रभावं यत्पीठं मंत्राणां सिद्धिकारकम् । ऐहिकानां फलानां च तन्मया वः प्रकीर्तितम्

Kaya’t ipinahayag ko sa inyo ang kapangyarihan ng banal na pīṭha na yaon, na nagdudulot ng katuparan sa mga mantra at nagbibigay rin ng mga bungang makalupa.

Verse 39

यो वांछति पुनः स्वर्गं स तत्र द्विजसत्तमाः । स्नानं करोतु दानं च श्राद्धं चापि विशेषतः

O pinakamainam sa mga dwija, sinumang nagnanais ng langit ay nararapat doon magsagawa ng banal na paliligo, magbigay ng kawanggawa, at lalo na maghandog ng mga ritong śrāddha.

Verse 40

अथ वांछति यो मोक्षं विरक्तो भवसागरात् । निष्कामस्तत्र संतुष्टस्तपस्तप्येत्सुबुद्धिमान्

Ngunit sinumang naghahangad ng mokṣa, na walang pagkapit sa dagat ng saṃsāra, walang pansariling pagnanasa at nasisiyahan doon, ay dapat magsagawa ng tapasya nang may malinaw na pag-unawa.

Verse 41

ऋषय ऊचुः । मंत्रजाप्यस्य माहात्म्यं यत्त्वया नः प्रकीर्तितम् । तत्कथं सिद्धिमायाति मंत्रजाप्यं हि सूतज

Wika ng mga rishi: “Ipinahayag mo sa amin ang kadakilaan ng pagbigkas ng mantra; ngunit paano nagkakamit ng siddhi ang mantra-japa, O anak ni Sūta?”

Verse 42

सूत उवाच । अत्र तत्कथयिष्यामि यन्मया पितृतः श्रुतम् । वदतो ब्राह्मणेंद्रस्य पुरा दुर्वाससो मुनेः

Sinabi ni Sūta: “Dito ko ipaliliwanag ang aking narinig mula sa aking ama—noon pa man, mula sa mga salita ng pinakadakila sa mga brāhmaṇa, ang muni na si Durvāsas.”

Verse 43

तेन पूर्वं पिताऽस्माकं पृष्टो दुर्वाससा द्विजाः । मंत्रवादकृते यच्च शृणुध्वं सुसमाहिताः

Noon, O mga brāhmaṇa, ang aming ama ay tinanong ni Durvāsas tungkol sa pagsasagawa ng kaalamang mantra. Pakinggan ninyo ang kanyang sinabi, na may lubos na pagtitipon ng isip.

Verse 44

दुर्वासा उवाच । साधयिष्याम्यहं मन्त्रमभीष्टं कमपि व्रती । तस्य सिद्धिकृते ब्रूहि विधानं शास्त्रसंभवम्

Sinabi ni Durvāsas: “Ako, na may panatang sinusunod, ay nagnanais magsakatuparan ng isang minimithing mantra. Ipagbigay-alam mo sa akin ang paraang nakabatay sa śāstra upang ang mantra ay maganap sa ganap na siddhi.”

Verse 45

लोमहर्षण उवाच । मंत्राणां साधनं कष्टं सर्वेषामपि सन्मुने । प्रत्यवायसमोपेतं बहुच्छिद्रसमाकुलम्

Sinabi ni Lomaharṣaṇa: “O marangal na muni, mahirap para sa lahat ang pagsasagawa ng mantra. May kasamang panganib ng masamang balik na bunga, at napapaligiran ng maraming bitag at pagkukulang.”

Verse 46

तस्मान्मंत्रकृते सिद्धिं यदि त्वं वांछसि द्विज । चमत्कारपुरे क्षेत्रे तत्र त्वं गंतुमर्हसि

Kaya nga, O dvija (dalawang-ulit na isinilang), kung ninanais mo ang tagumpay sa pagsasanay ng mantra, marapat kang pumaroon sa banal na kṣetra ng Camatkārapura.

Verse 47

तत्र चित्रेश्वरीपीठमगस्त्येन विनिर्मितम् । सद्यः सिद्धिकरं प्रोक्तं मन्त्राणां हृदि वर्तिनाम्

Doon ay naroon ang Citreśvarī Pīṭha na itinatag ni Agastya. Ipinahahayag na ito’y nagbibigay ng agarang kasakdalan sa mga yaong ang mga mantra’y nananahan sa puso.

Verse 48

न तत्र जायते छिद्रं प्रत्यवायो न च द्विज । नासिद्धिर्वरदानेन सर्वेषां त्रिदिवौकसाम्

Doon ay walang sumisibol na kapintasan, O dvija, ni anumang masamang bunga. Sa biyayang nagbibigay-kaloob ng pīṭha, walang kabiguan—gaya ng kinikilala ng lahat ng nananahan sa langit.

Verse 49

चातुर्युंग्यं हि तत्पीठं स्थितानां सिद्धिमाह रेत् । युगानुरूपतः सद्यस्ततो वक्ष्याम्यहं द्विज

Ang pīṭha na iyon ay mabisa sa lahat ng apat na yuga; sa mga nananatili roon, sinasabing nagdudulot ito ng siddhi. Ayon sa angkop sa bawat panahon, dumarating ito nang mabilis; kaya, O dvija, ipaliliwanag ko ngayon.

Verse 50

यो यं साधयितुं मन्त्रमिच्छति द्विजसत्तम । स तस्य पूर्वमेवाथ लक्षमेकं जपेन्नरः

Sinumang nagnanais magsakatuparan ng isang tiyak na mantra, O pinakamainam sa mga dvija, ay dapat munang mag-japa nito nang isang lakh (100,000) ulit.

Verse 51

ततो भवति संसिद्धो मंत्रार्हः स नरः शुचिः । जपेद्ब्राह्मणशार्दूल ततो लक्षचतुष्टयम् । दशांशेन तु होमः स्यात्सुसमिद्धे हुताशने

Pagkaraan, ang taong iyon ay nagiging ganap na natupad—dalisay at karapat-dapat magtaglay ng mantra. Sumunod, O tigre sa mga brāhmaṇa, dapat siyang mag-japa pa ng apat na lakh (400,000). Pagkatapos, magsagawa ng homa na katumbas ng ikasampung bahagi ng japa, inihahandog sa banal na apoy na mahusay na pinasiklab.

Verse 52

ततस्तु जायते सिद्धिर्नूनं तन्मंत्रसंभवा । तत्र सौम्येषु कृत्येषु होमः सिद्धार्थकैः सितैः

Pagkaraan, tiyak na lilitaw ang siddhi na isinilang mula sa mantra. Doon, para sa mga banayad at mapalad na gawain, isagawa ang homa gamit ang puting buto ng mustasa.

Verse 53

तर्पणैः कन्यकानां च होमः स्यात्स फलप्रदः

Sa pamamagitan ng tarpaṇa (pag-aalay ng tubig) at homa na isinasagawa para sa kapakinabangan ng mga dalagang kanyā, ito’y tunay na nagbubunga at nagkakaloob ng ninanais na bisa at meritong banal.

Verse 54

एतत्कृतयुगे प्रोक्तं मंत्रसाधनमुत्त मम् । सर्वेषां साधकानां च मया प्रोक्तं द्विजोत्तम

Ang kataas-taasang paraan ng pagsasanay sa mantra na ito ay ipinahayag para sa Kṛta Yuga; at itinuro ko ito para sa lahat ng sādhaka, O pinakamainam sa mga dvija (dalawang ulit na isinilang).

Verse 55

एतत्त्रेतायुगे प्रोक्तं पादोनं मन्त्रसाधनम् । युग्मार्धं द्वापरे कार्यं चतुर्थांशं कलौ युगे

Sa Tretā Yuga, ang disiplin ng mantra na ito ay itinuro na nabawasan ng isang-kapat; sa Dvāpara ay dapat gawin nang kalahati; at sa Kali Yuga, isang-kapat lamang ang isasagawa.

Verse 56

एवं तत्र समासाद्य सिद्धिं मंत्रसमुद्भवाम् । तत्र पीठे ततः कृत्यं साधयेत्स्वेच्छया नरः

Kaya nga, pagdating doon at natamo ang siddhi na sumisibol mula sa mantra, magagawa ng tao ang anumang gawain na ninanais niya sa mismong banal na pīṭha na iyon.

Verse 57

शापानुग्रहसामर्थ्यसंयुतस्तेज साऽन्वितः । अजेयः सर्वभूतानां साधूनां संमतस्तथा

Taglay ang kapangyarihang magsumpa at magpala, at puspos ng espirituwal na ningning, siya’y nagiging di-matatalo ng lahat ng nilalang—at kinikilala rin ng mga sādhus na matuwid.

Verse 58

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा स मुनिस्तस्य पितुर्मम वचोऽखिलम् । ततश्चित्रेश्वरं पीठं समायातोऽथ सन्मुनिः

Sinabi ni Sūta: Nang marinig niya nang buo ang lahat ng aking mga salita—na sinabi ko para sa kanyang ama—ang banal na muni ay dumating sa sagradong pīṭha ni Citreśvara.

Verse 59

तत्र संसाधयामास सर्वान्मंत्रान्यथाक्रमम् । विधिना शास्त्रदृष्टेन श्रद्धया परया युतः

Doon ay maayos niyang tinupad at tinapos ang lahat ng mantra ayon sa wastong pagkakasunod, sa paraang itinakda ng śāstra, na may sukdulang śraddhā (pananampalataya).

Verse 60

इति संसिद्धमंत्रः स चमत्कारपुरं गतः । विप्राणां प्रार्थनार्थाय भूमिखंडकृते द्विजाः

Kaya nga, matapos maging ganap sa mantra, nagtungo siya sa Camatkārapura—O dvija—alang-alang sa pakiusap ng mga brāhmaṇa tungkol sa usapin ng nahating lupain.