Adhyaya 62

Verse 1

शौनक उवाच । सूत श्रुता पुरास्माभिरुत्पत्तिर्गणपस्य च । क्षेत्रनाथः कथं जज्ञे वदैतच्छृण्वतां हि नः

Wika ni Śaunaka: “O Sūta, dati na naming narinig ang tungkol sa pagsilang ni Gaṇapa (Gaṇeśa). Ngayon, isalaysay mo—paano nagkaroon si Kṣetranātha, ang Panginoon ng banal na pook? Ipaliwanag mo ito sa amin na nakikinig.”

Verse 2

सूत उवाच । यदा दारुकदैत्येन पीड्यमाना दिवौकसः । शिवं देव्या सहासीनं प्रणिपत्येदमब्रुवन्

Sabi ni Sūta: “Nang ang mga diyos ay pinahihirapan ng demonyong si Dāruka, lumapit sila kay Śiva na nakaupo kasama ang Diyosa; yumukod at nagpatirapa, at sinabi ang mga salitang ito…”

Verse 3

देव दैत्येन घोरेण दुर्जयेन सुरासुरैः । पीडिता दारुकेण स्मः स्वस्थानाच्चापि च्याविताः

“O Panginoon, dahil sa kakila-kilabot na si Dāruka—na di magapi ng mga diyos at mga asura—kami ay inapi at pinalayas pa mula sa aming sariling tahanan.”

Verse 4

न विष्णुना न चंद्रेण न चान्येनापि केनचित् । शक्यो हंतुं स दुष्टात्मा अर्धनारीश्वरं विना

“Hindi si Viṣṇu, hindi ang diyos ng Buwan, ni sinuman pa ang makapapatay sa masamang iyon—maliban kay Ardhanārīśvara (si Śiva na kaisa ni Śakti).”

Verse 5

तेन संपीड्यमानानामस्माकं शरणं भव । इत्युक्त्वा रुरुदुर्देवास्त्राहित्राहीति चाब्रुवन्

“Kaya para sa amin na dinudurog niya, maging kanlungan Ka namin.” Pagkasabi nito, umiyak ang mga diyos at paulit-ulit na sumigaw, “Iligtas kami, iligtas kami!”

Verse 6

ततोऽतिकृपयाविष्टहरकंठस्य कालिमाम् । गृहीत्वा पार्वती चक्रे नारीमेकां महाभयाम्

Pagkatapos ay kinuha ni Parvati, na naantig ng labis na habag, ang kadiliman mula sa lalamunan ni Hara at lumikha mula rito ng isang babaeng lubhang nakakatakot.

Verse 7

आत्मशक्तिं तत्र मुक्त्वा प्रोवाचेदं वचः शुभा । यस्मादतीव कालासि नाम्ना त्वं कालिका भव

Matapos na pakawalan ang kanyang sariling kapangyarihan doon, ang mapalad na Diyosa ay nagsalita ng ganito: "Dahil ikaw ay lubhang maitim, ang iyong pangalan ay magiging Kalika."

Verse 8

देवारिं च दुरात्मानं शीघ्रं नाशय शोभने । एवमुक्ता महारावा कालिका प्राप्य तं तदा

"O magandang dilag, mabilis mong puksain ang masamang kaaway na iyon ng mga diyos!" Sa gayong utos, si Kalika—na nagpapakawala ng isang matinding atungal—ay humayo at inabutan siya.

Verse 9

रवेणैव मृतं चक्रे सानुगं स्फुटितहृदम् । ततोवन्ती श्मशानस्था महारावानमुंचत

Sa pamamagitan lamang ng kanyang atungal ay pinatay niya siya—kasama ang kanyang mga tagasunod—na ang puso ay nawasak. Pagkatapos, nakatayo sa libingan, siya ay nagpakawala ng isang malakas at umaalingawngaw na sigaw.

Verse 10

यैरासन्विकला लोकास्त्रयोऽपि प्रमृता यथा । ततो रुद्रो बालरूपं कृत्वा विश्वकृते विभुः

Dahil sa mga kadahilanang iyon, ang tatlong daigdig ay nanghina, na parang ibinagsak. Kaya naman si Rudra—ang makapangyarihang Panginoon na kumikilos para sa kapakanan ng sansinukob—ay nag-anyo bilang isang bata.

Verse 11

रुदंस्तस्याः समीपे चाप्यागतः प्रेतसद्मनि । रुदंतं च ततो बालं कृत्वोत्संगे कृपान्विता

Habang umiiyak, lumapit siya sa kanya, maging sa tahanan ng mga preta. Nang makita niyang umiiyak ang bata, siya’y napuspos ng habag at kinuha ito, inilagay sa kanyang kandungan.

Verse 12

कालिकाऽपाययत्स्तन्यं मा रुदेति प्रजल्पती । स्तन्य व्याजेन बालोऽपि पपौ क्रोधं तदंगजम्

Pinadede ni Kālikā ang bata habang marahang nagsasabi, “Huwag kang umiyak.” Ngunit sa anyong pagpapasuso, ang bata’y tila ininom din ang poot na sumibol mula sa kanyang sariling pagkatao.

Verse 13

योऽसौ हरकंठभवविषादासीत्सुदुर्धरः । पीतक्रोधस्वभावे च सौम्यासीत्कालिका तदा

Ang di-matiis na dalamhating isinilang mula sa lason sa lalamunan ni Hara—nang mainom at maubos ang poot—noon si Kālikā ay naging maamo at mapalad sa kanyang likas na pagkatao.

Verse 14

बालोऽपि बालरूपं तत्त्यक्तुमैच्छत्कृतक्रियः

Nang maganap na niya ang kanyang layon, ang bata man ay nagnasang iwan ang anyong-bata na iyon.

Verse 15

ततो देवाः कालिकायाः शंकमानाः पुनर्भयम् । ऊचुर्मा बाल बालत्वं परित्यज कृपां कुरु

Pagkaraan, ang mga diyos, muling natakot at nag-alinlangan kay Kālikā, ay nagsabi: “O bata, huwag mong talikdan ang iyong pagka-bata; maawa ka.”

Verse 16

बाल उवाच । न भेतव्यं कालिकायाः सौम्या देवी यतः कृता । अस्ति चेद्भवतां भीतिरन्यान्स्रक्ष्यामि बालकान् । चतुःषष्टिक्षेत्रपालानित्युक्त्वा सोऽसृजन्मुखात्

Wika ng Batang-Diyos: “Huwag kayong matakot kay Kālikā, sapagkat ang Diyosa ay ginawa nang maamo. Ngunit kung may takot pa rin sa inyo, lilikhain ko ang iba pang anyong-bata—animnapu’t apat na Kṣetrapāla.” Pagkasabi nito, iniluwal niya sila mula sa kanyang bibig.

Verse 17

प्राह तान्बालरूपांश्च बालरूपी महेश्वरः । स्वर्गेषु पंचविशानां पातालेषु च तावताम्

Si Maheśvara, na nasa anyong-bata rin, ay nagsalita sa mga anyong-batang iyon: “Sa mga langit, dalawampu’t lima sa inyo ang magkakaroon ng himpilan; at sa mga daigdig sa ilalim (Pātāla), gayundin, kapantay na bilang.”

Verse 18

चतुर्दशानां भूर्लोके वासो वः पालनं तथा । अयमेव श्मशानस्थो भविता श्वा च वाहनम्

“Para sa labing-apat sa inyo, ang tirahan at pagbabantay ay sa ibabaw ng lupa. Ang isang ito’y mananatili sa pook ng pagsusunog ng bangkay, at ang aso ang magiging sasakyan niyang vahana.”

Verse 19

नैवेद्यं भवतां राजमाषतंदुलमिश्रकाः । अनभ्यर्च्य च यो युष्मान्किंचित्कृत्यं विधास्यति

“Ang naivedya (handog na pagkain) para sa inyo ay halong piling itim na munggo/urad (rājamāṣa) at bigas. At sinumang gagawa ng anumang gawain nang hindi muna kayo sinasamba…”

Verse 20

तस्य तन्निष्फलं भावि भुक्तं प्रेतैश्च राक्षसैः । इत्युक्त्वा भगवान्रुद्रस्तत्रैवां तरधीयत

“Para sa kanya, ang gawaing iyon ay magiging walang bunga, at ang handog ay kakainin ng mga preta at rākṣasa.” Pagkasabi nito, ang Mapalad na Rudra ay nagwika at naglaho roon din.

Verse 21

क्षेत्रपालाः स्थिताश्चैव यथास्थाने निरूपिताः । इति वः क्षेत्रपालानां सृष्टिः प्रोक्ता समासतः

Kaya nito, ang mga Kṣetrapāla ay itinalaga at pinatindig sa kani-kanilang nararapat na dako. Sa ganitong paraan, ang paglikha ng mga Kṣetrapāla ay naipahayag sa inyo nang maikli.

Verse 22

आराधनं प्रवक्ष्यामि येन प्रीता भवंति ते

Ngayon ay ituturo ko ang paraan ng pagsamba (ārādhana) na siyang ikalulugod ng mga Kṣetrapāla.

Verse 23

ओंक्षां क्षेत्रपालाय नमः । इति नवाक्षरो महामंत्रः

“Oṃ kṣāṃ—pagpupugay kay Kṣetrapāla.” Ito ang ipinahahayag na dakilang mantra na may siyam na pantig.

Verse 24

अनेनात्र चंदनादि दत्त्वा राजमाषतण्डुलमिश्रकाश्च चतुःषष्टिकृतभागान्वटकान्निवेद्य तावत्यो दीपिकास्तावन्ति पत्राणि पूगानि निवेद्य दण्डवत्प्रणम्य महास्तुतिमेतां जपेत्

Dito, sa pamamagitan ng mantrang ito, maghandog ng sandal at iba pa; ihandog ang mga vaṭaka (kakanin) na gawa sa halong itim na munggo at bigas, hinati sa animnapu’t apat na bahagi; maghandog ng gayunding bilang ng mga ilawan, gayundin ng mga dahon at bunga ng bunga ng areca; saka magpatirapa sa daṇḍavat at bigkasin ang dakilang papuring ito.

Verse 25

ओंऊर्ध्वकेशा विरू पाक्षा नित्यं ये घोररूपिणः । रक्तनेत्राश्च पिंगाक्षाः क्षेत्रपालान्नमामि तान्

Oṃ. Nagpupugay ako sa mga Kṣetrapāla na yaong ang buhok ay nakatindig, ang mga mata’y kakila-kilabot at kakaiba; laging may anyong mabagsik—mapupulang mata at matang kulay kayumanggi-dilaw.

Verse 26

अह्वरो ह्यापकुम्भश्च इडाचारस्तथैव यः । इंद्रमूर्तिश्च कोलाक्ष उपपाद ऋतुंसनः

Si Ahvara, Āpakumbha, at gayundin si Iḍācāra; si Indramūrti, Kolākṣa, Upapāda, at Ṛtuṃsana—sila rin ay kabilang sa mga Kṣetrapāla, ang mga banal na tagapagbantay na pinupuri.

Verse 27

सिद्धेयश्चैव वलिको नीलपादेकदंष्ट्रिकः । इरापतिश्चाघहारी विघ्नहारी तथांतकः

Sina Siddheya at Valika; si Nīlapāda-Ekadaṃṣṭrika; si Irāpati; sina Āghahārī, Vighnahārī, at si Antaka—sila ang mga Kṣetrapāla na dapat salutuhan at pagyukuran.

Verse 28

ऊर्ध्वपादः कम्बलश्च खंजनः खर एव च । गोमुखश्चैव जंघालो गणनाथश्च वारणः

Si Ūrdhvapāda, Kambala, Khaṃjana, at si Khara; si Gomukha, Jaṃghāla, Gaṇanātha, at Vāraṇa—sila ang mga Kṣetrapāla na inaalala sa pagpupuri.

Verse 29

जटालोप्यजटालश्च नौमि स्वःक्षेत्रपालकान् । ऋकारो हठकारी च टंकपाणिः खणिस्तथा

Ako’y yumuyuko sa aking mga Kṣetrapāla, mga tagapagbantay ng sarili kong banal na pook—sina Jaṭāla at Ajaṭāla; si Ṛkāra, Haṭhakārī, Ṭaṃkapāṇi, at gayundin si Khaṇi.

Verse 30

ठंठंकणो जंबरश्च स्फुलिंगास्यस्तडिद्रुचिः । दंतुरो घननादश्च नन्दकश्च तथा परः

Ako’y yumuyuko sa mga Kṣetrapāla na tinatawag na Ṭhaṃṭhaṃkaṇa, Jaṃbara, Sphuliṅgāsya (ang bibig ay nagbubuga ng mga kislap), Taḍidruci (nagniningning na parang kidlat), Daṃtura, Ghananāda (umuugong na gaya ng ulap), at Nandaka, kasama rin ang iba pang tagapagtanggol.

Verse 31

फेत्कारकारी पंचास्यो बर्बरी भीमरूपवान् । भग्नपक्षः कालमेघो युवानो भास्करस्तथा

Ako’y yumuyukod at sumasamba kay Phetkārakārī, kay Paṃcāsya (may limang mukha), kay Barbarī, kay Bhīmarūpavān na kakila-kilabot ang anyo, kay Bhagnapakṣa, kay Kālamegha (itim na gaya ng ulap ng bagyo), kay Yuvāna, at kay Bhāskara rin.

Verse 32

रौरवश्चापि लंबोष्ठो वणिजः सुजटालिकः । सुगंधो हुहुकश्चैव नौमि पातालरक्षकान्

Ako rin ay yumuyukod kay Raurava, kay Laṃboṣṭha (makapal ang labi), kay Vaṇija, kay Sujaṭālika (maayos ang buhol-buhol na buhok), kay Sugandha (mabango), at kay Huhuka—mga tagapangalaga ng Pātāla, ang daigdig sa ilalim.

Verse 33

सर्वलिंगेषु हुंकारः स्मशानेषु भयावहः । महालक्षो वने घोरे ज्वालाक्षो वसतौ स्थितः

Sa lahat ng dambanang liṅga, Siya ay Huṃkāra; sa mga pook ng pagsusunog ng bangkay, Siya ay Bhayāvaha (tagapagpangilabot). Sa kakila-kilabot na gubat, Siya ay Mahālakṣa; at sa tahanan ng tao, Siya’y nakatindig bilang Jvālākṣa (mga matang apoy).

Verse 34

एकवृक्षश्च वृक्षेषु करालवदनो निशि । घण्टारवो गुहावासी पद्मखंजो जले स्थितः

Sa mga punò, Siya ay Ekavṛkṣa; sa gabi, Siya ay Karālavadana (may mukhang nakapanghihilakbot). Sa mga yungib, Siya’y nananahan bilang Ghaṇṭārava (umugong na tila kampana); at sa tubig, Siya’y nakahimpil bilang Padmakhaṃja.

Verse 35

चत्वरेषु दुरारोहः पर्वते कुरवस्तथा । निर्झरेषु प्रवाहाख्यो माणिभद्रो निधिष्वपि

Sa mga sangandaan, Siya ay Durāroha (mahirap marating); sa mga bundok, Siya ay Kurava. Sa mga talon, Siya’y tinatawag na Pravāhākhya; at maging sa mga nakatagong kayamanan, Siya’y nananatili bilang Māṇibhadra.

Verse 36

रसक्षेत्रे रसाध्यक्षो यज्ञवाटेषु कोटनः । चतुर्दश भुवं व्याप्य स्थिताश्चैवं नमामि तान्

Sa “Rasa-kṣetra” siya ang Rasādhyakṣa, at sa mga bakuran ng yajña siya ang Koṭana. Nilulukuban niya ang labing-apat na daigdig at nananatiling gayon; ako’y yumuyuko at sumasamba sa kanilang lahat.

Verse 37

एवं चतुःषष्टिमिताञ्छरणं यामि क्षेत्रपान् । प्रसीदंतु प्रसीदंतु तृप्यंतु मम पूजया

Kaya nito, ako’y kumakalinga sa mga Kṣetrapāla, na animnapu’t apat ang bilang. Nawa’y maging mahabagin sila—maging mahabagin—at nawa’y masiyahan sila sa aking pagsamba.

Verse 38

सर्वकार्येषु यश्चैवं क्षेत्रपानर्चयेच्छुचिः । क्षेत्रपास्तस्य तुष्यंति यच्छंति च समीहितम्

Sinumang dalisay at sumasamba sa mga Kṣetrapāla sa ganitong paraan sa pagsisimula ng bawat gawain—kinalulugdan siya ng mga Kṣetrapāla at ipinagkakaloob ang kanyang ninanais.

Verse 39

इमं क्षेत्रपकल्पं च विजानन्विजयस्तथा । यथोक्तविधिनाभ्यर्च्य सिद्धेयं तुष्टुवे च तम्

Nang maunawaan ang paraang ito para sa mga Kṣetrapāla, si Vijayā man—pagkasamba ayon sa itinakdang pamamaraan—ay nagpuri sa kanya (sa tagapagbantay/diyos), na naghahangad ng tagumpay sa kanyang gawain.

Verse 40

प्रणम्य च ततो देवीमानर्च वटयक्षिणीम् । पुरा यदा नारदेन कलापग्रामतो द्विजाः

Pagkaraan, siya’y yumuko at sumamba sa Diyosa—ang Vaṭayakṣiṇī. Noong unang panahon, nang dalhin ni Nārada ang mga brāhmaṇa mula sa nayong tinatawag na Kalāpagrāma, O mga dvija,

Verse 41

समानीतास्तैश्च साकं सुनंदा नाम ब्राह्मणी । विधवाभ्यागता तत्र तपस्तप्तुं महीतटे

Kasama nila ay dinala rin ang isang babaeng brāhmaṇa na nagngangalang Sunandā; bilang balo, siya’y dumating doon upang magsagawa ng mga pag-aayuno at pagtalima sa asetikong pagsasanay sa pampang ng ilog.

Verse 42

सा कृच्छ्राणि पराकांश्च अतिकृच्छ्राणि कुर्वती । ज्यैष्ठे भाद्रपदे चक्रे सावित्र्या द्वे त्रिरात्रिके

Isinagawa niya ang mga austeridad na Kṛcchra, Parāka, at Ati-kṛcchra; at sa mga buwang Jyaiṣṭha at Bhādrapada, kalakip ng ritong Sāvitrī, tinupad niya ang dalawang panatang tig-tatlong gabi.

Verse 43

मासोपवासं च तथा कार्तिके कुलनंदिनी । सप्तलिंगानि संपूज्य देवीपूजां सदा व्यधात्

At sa buwang Kārttika, ang marangal na ginang ay nag-ayuno nang buong isang buwan; matapos sambahin nang wasto ang pitong liṅga, palagi niyang isinasagawa ang pagsamba sa Diyosa.

Verse 44

दर्शे स्नानं तथा चक्रे महीसागरसंगमे । इत्यादिबहुभिस्तैस्तैर्नित्यं नियमपालनैः

Nagsagawa rin siya ng paliligo sa araw ng bagong buwan (amāvāsyā) sa tagpuan ng ilog at dagat; at sa gayong maraming araw-araw na pagtalima sa mga tuntunin at disiplina,

Verse 45

धूतपापा ययौ लोकमुमायाः कृतस्वागता । अंशेन च तटे तस्मिन्संभूता वटयक्षिणी

Nang mahugasan ang kanyang mga kasalanan, siya’y nagtungo sa daigdig ni Umā, na tinanggap nang may biyaya; at sa mismong pampang na iyon, ang Vaṭayakṣiṇī ay nagpakita bilang isang bahagi (ng Diyosa).

Verse 46

तस्यास्तुष्टो वरं प्रादात्सिद्धलिंगस्थितो हरः । अनभ्यर्च्य य एनां च मत्पूजां प्रकरिष्यति

Si Hara (Śiva), na nananahan sa Siddha-liṅga, ay nalugod sa kanya at nagkaloob ng biyaya: “Sinumang sumamba sa Akin nang hindi muna sumasamba sa kanya… ”

Verse 47

तस्य तन्निष्फलं सर्वमित्युक्तं पाल्यमेव मे । तस्मात्प्रपूजयेन्नित्यं वटस्थां वटयक्षिणीम् । पुष्पैर्धूपैस्तु नैवेद्यैर्मंत्रेणानेन भक्तितः

(Wika ni Śiva:) “Para sa kanya, ang lahat ay magiging walang bunga”—ganito ang ipinahayag, at dapat sundin ayon sa Aking utos. Kaya araw-araw ay sambahin nang may debosyon ang Vaṭayakṣiṇī na nananahan sa punong balete (banyan), na may mga bulaklak, insenso, at naivedya (handog na pagkain), at bigkasin ang mantrang ito.

Verse 48

सुनंदे नंदनीयासि पूजामेतां गृहाण मे । प्रसीद् सर्वकालेषु मम त्वं वटयक्षिणि

“O Sunandā, ikaw ay karapat-dapat sa kagalakan; tanggapin mo ang pagsambang ito sa akin. Maging mahabagin sa lahat ng panahon—O aking Vaṭayakṣiṇī.”

Verse 49

एवं संपूज्य तां नत्वा क्षमाप्य वटयक्षिणीम् । सर्वान्कामानवाप्नोति नरो नारी च सर्वदा

Sa gayon, matapos siyang sambahin nang wasto, yumukod sa kanya at humingi ng kapatawaran sa Vaṭayakṣiṇī, ang lalaki man o babae ay laging nakakamit ang lahat ng ninanais.

Verse 50

विजयश्चापि माहात्म्यमिदं जानन्महामतिः । आनर्च वटवृक्षस्थां भक्तितो वटयक्षिणीम्

Si Vijaya rin—isang taong may dakilang pag-unawa at nakaaalam sa kabanalan ng salaysay na ito—ay debotong sumamba sa Yakṣiṇī na nananahan sa punong balete (banyan).

Verse 51

ततः सिद्धांबिकां स्तुत्वा जप्तवानपराजिताम् । महाविद्यां वैष्णवीं तु साधनेन समन्विताम्

Pagkatapos nito, matapos purihin si Siddhāmbikā, isinagawa niya ang japa ng walang talo (Aparājitā)—ang dakilang Vaiṣṇavī Mahāvidyā—na lubos na sinusuportahan ng itinakdang sādhana.

Verse 52

यस्याः स्मरणमात्रेण सर्वदुःखक्षयो भवेत् । तां विद्यां कीर्तयिष्यामि शृणुध्वं विप्रपुंगवाः

Ang sagradong Vidyā na iyon—na sa pamamagitan lamang ng pag-alala ay nawawasak ang lahat ng kalungkutan—ay ipahahayag ko ngayon. Makinig kayo, O mga pinakamahusay sa mga brāhmaṇa.

Verse 53

ॐ नमो भगवते वासुदेवाय नमोऽनंताय सहस्रशीर्षाय क्षीरोदार्णवशायिने शेषभोगपर्यंकाय गरुडवाहनाय पीतवाससे वासुदेव संकर्षण प्रद्युम्नानिरुद्ध हयशिरो वराह नरसिंह वामन त्रिविक्रम राम राम वरप्रद नमोऽस्तु ते नमोऽ स्तुते असुरदैत्यदानवयक्षराक्षस भूतप्रेतपिशाचकुंभांड सिद्धयोगिनी डाकिनी स्कंदपुरोगमान्ग्रहान्नक्षत्रग्रहांश्चान्यांश्च हन २ दह २ पच २ मथ २ विध्वंसय २ विद्रावय २ शंखेन चक्रेण वज्रेण गदया मुशलेन हलेन भस्मीकुरु सहस्रबाहवे सहस्रचरणायुध जय २ विजय २ अपराजित अप्रतिहत सहस्रनेत्र ज्वल २ प्रज्वल २ विश्वरूप बहुरूप मधुसूदन महावराह महापुरुष वैकुंठ नारायण पद्मनाभ गोविंद दामोदर हृषीकेश सर्वासुरो त्सादन सर्वभूतवशंकर सर्वदुःखप्रभेदन सर्वयंत्रप्रभंजन सर्वनागप्रमर्दन सर्वदेवमहेश्वर सर्वबंधविमोक्षण सर्वाहितप्रमर्दन सर्वज्वरप्रणाशन सर्वग्रह निवारण सर्वपापप्रशमन जनार्दन जनानंदकर नमोऽस्तु ते स्वाहा

Om—pagpupugay kay Bhagavān Vāsudeva... Nawa'y Iyong hampasin, sunugin, at itaboy ang lahat ng masasamang pwersa—mga Asura, Yakṣa, Rākṣasa... Gawin silang abo gamit ang Iyong mga sandata... Pagpupugay sa Iyo. Svāhā.

Verse 54

इमामपराजितां परमवैष्णवीं महाविद्यां जपति पठति शृणोति स्मरति धारयति कीर्तयति न च तस्य वाय्वग्निवज्रोपलाशनिवर्षभयं न समुद्रभयं न ग्रहभयं न च चौरभयं न च श्वापदभयं वा भवेत्

Sinumang umuulit, bumibigkas, nakikinig, o nagsusuot ng dakilang Mahāvidyā na ito—para sa taong iyon ay walang takot mula sa hangin, apoy, kidlat, dagat, mga magnanakaw, o mababangis na hayop.

Verse 55

क्वचिद्रात्र्यंधकारस्त्रीराजकुलविषोपविषगरदवशीकरण विद्वेषणोच्चाटनवधबंधभयं वा न भवेदेतैर्मंत्रपदैरुदाहृतैर्हृदा बद्धैः संसिद्धपूजितैः

Sa pamamagitan ng mga mantrang ito... walang takot na magmumula sa kadiliman ng gabi, sa lason, sa itim na mahika, sa pagpatay, o sa pagkakabilanggo.

Verse 56

तद्यथा । नमोनमस्तेऽस्तु अभये अनघे अजिते अत्रसिते अमृते अपराजिते पठितसिद्धे स्मरितसिद्ध एकानंशे उमे ध्रुवे अरुंधति सावित्रि गायत्रि जातवेदसि मानस्तोके सरसि सरस्वति धरणि धारिणि सौदामिनि अदिते विनते गौरि गांधारि मातंगि कृष्णे यशोदे सत्यवादिनि ब्रह्मवादिनि कालि कपालिनि सद्योवयवचयनकरि स्थलगतं जलगतमंतरिक्षगतं वा रक्ष २ सर्वभूतभयोपद्रवेभ्यो रक्ष २ स्वाहा

Ganito (binibigkas ang mantra): “Pagpupugay, pagpupugay sa Iyo—O Walang Takot; O Walang Kasalanan; O Walang Pagkatalo; O Walang Kamatayan... O Uma; O Savitri; O Gayatri... O Kali; O Kapalini... protektahan, protektahan (kami), maging ang panganib ay magmula sa lupa, sa tubig, o sa himpapawid. Protektahan, protektahan (kami) mula sa mga takot at paghihirap na dulot ng lahat ng nilalang. Svaha.”

Verse 57

यस्याः प्रणश्यते पुष्पं गर्भो वा पतते यदि । म्रियंते बालका यस्याः काकवंध्या च या भवेत् । धारयेत इमां विद्यामेभिर्दोषैर्न लिप्यते

Kung ang buwanang dalaw ng isang babae ay nahahadlangan, o kung ang kanyang pagbubuntis ay nakukunan; kung ang kanyang mga anak ay namamatay; o kung siya ay naglilihi ngunit hindi nagkakaroon ng buhay na supling—sa pamamagitan ng pag-iingat at pagsusuot ng sagradong vidyā na ito, siya ay hindi madudungisan ng mga kakulangan at paghihirap na ito.

Verse 58

रणे राजकुले द्यूते नित्यं तस्य जयो भवेत् । शस्त्र धारयते ह्येषां समरे कांडधारिणी

Sa labanan, sa maharlikang korte, at maging sa mga laro ng pagkakataon, ang tagumpay ay laging mapapasakanya. Sapagkat sa pakikipaglaban, ang (kapangyarihan/diyos) na ito ay may hawak na sandata para sa kanila—ang may hawak ng sibat/palaso—na nagkakaloob ng tagumpay sa sagupaan.

Verse 59

गुल्मशूलाक्षिरोगाणां नित्यं नाशकरी तथा । शिरोरोगज्वराणां च नाशनी सर्वदेहिनाम्

Ito ay laging pumapawi ng mga karamdaman tulad ng mga bukol sa tiyan at pulikat, at gayundin ng mga sakit sa mata; at para sa lahat ng nilalang na may katawan, inaalis nito ang mga sakit sa ulo at lagnat din.

Verse 60

तद्यथा । हन २ कालि सर २ कालि सर २ गौरि धम २ गौरि धम २ विद्ये आले ताले माले गंधे वधे पच २ विद्ये नाशय पापं हन् दुःस्वप्नं विनाशय कष्टनाशिनि रजनि संध्ये दुंदुभिनादे मानसवेगे शंखिनि चक्रिणि वज्रिणि शूलिनि अपमृत्युविनाशिनि विश्वेश्वरि द्रविडि द्राविडि केशवदयिते पशुपतिमहिते दुर्द्दमदमिनि शर्वरि किराति मातंगि ओंह्रांह्रंह्रंह्रंक्रांक्रंक्रंक्रंत्वर २ ये मां द्विषति प्रत्यक्षं परोक्षं वा सर्वान्दम २ मर्द्द २ तापय २ पातय २ शोषय २ उत्सादय २ ब्रह्माणि माहेश्वरि वाराहि विनायकि ऐंद्रि आग्नेयि चामुंडे वारुणि प्रचंडविद्योते इंदोपेंद्रभगिनि विजये शांतिस्वस्तिपुष्टिविवर्धिनि कामांकुशे कामदुधे सर्वकामवरप्रदे सर्वभूतेषु वासिनि प्रति विद्यां कुरु २ आकर्षिणि वेशिनि ज्वालामालिनि रमणि रामणि धरणि धारिणि मानोन्मानिनि रक्ष २ वायव्ये ज्वालामालिनि तापनि शोषणि नीलपताकिनि महागौरि महाश्रये महामयूरि आदित्यरश्मि जाह्नवि यमधंटे किणि २ चिंतामणि सुरभि सुरोत्पन्ने कामदुघे यथा मनीषितं कार्यं तन्मम सिध्यतु स्वाहा ओंस्वाहा ओंभूः स्वाहा ओंभुवः स्वाहा ओंस्वः स्वाहा ओंभूर्भुवःस्वःस्वाहा यत्रैवागतं पापं तत्रैव प्रतिगच्छतु स्वाहा ओंबले महाबले उासिद्धसाधिनि स्वाहा

“Ganito (ang dakilang pormula ng proteksyon): ‘Hampasin, hampasin! O Kali… O Gauri… O Vidya (Kapangyarihan ng Mantra)… wasakin ang kasalanan; wasakin ang masasamang panaginip; O tagawasak ng mga paghihirap! O Gabi, O Takipsilim... Sinumang napopoot sa akin nang hayagan o lihim—bulagin sila; durugin sila; sunugin sila... O Brahmani, Mahesvari, Varahi... O Tagumpay... protektahan (ako). ... Nawa ang gawaing aking ninanais ay maisakatuparan para sa akin—svaha. ... O Kapangyarihan, O Dakilang Kapangyarihan, O tagatupad maging ng hindi pa natutupad—svaha.’”

Verse 61

इतीमां साधयामास वैष्णवीमपरा जिताम् । विजयः संयतो भूत्वा मनोबुद्धिसमाधिभिः

Sa gayon, matapos matanggap at maunawaan ang vidyā na ito, natamo ni Vijaya ang Vaiṣṇavī Aparājitā; naging disiplinado at mapagpigil siya sa pamamagitan ng pagtitipon ng isip at talino sa samādhi.

Verse 62

य इमां पठते नित्यं साधनेन विनापि च । तस्यापि सर्वविघ्नानि नश्यंति द्विजपुंगवाः

O pinakamainam sa mga dvija: ang sinumang bumibigkas nito araw-araw, kahit walang pormal na sādhana, ay mawawasak ang lahat ng hadlang sa kanya.