सुलभा यत्र नियतमानंदवनचारिणः । अपि नैःश्रेयसी लक्ष्मीः किमन्येल्प मनोरथाः
sulabhā yatra niyatamānaṃdavanacāriṇaḥ | api naiḥśreyasī lakṣmīḥ kimanyelpa manorathāḥ
“Doon, para sa mga nananahan nang matatag sa Ānandavana, maging ang biyaya ng ganap na kaligtasan ay madaling makamtan—ano pa kaya ang iba pang munting hangarin?”
Tvāṣṭra
Tirtha: Ānandavana (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: the muni/tapasvin
Scene: Pilgrims/ascetics calmly residing in a luminous grove of Kāśī; above them a symbolic lotus labeled ‘naiḥśreyasa’ appears within reach, while small desire-objects fade into insignificance.
When the highest good (naiḥśreyasa) is easy in Kāśī’s Ānandavana, worldly aims become insignificant; prioritize liberation over minor gains.
Ānandavana in Kāśī, praised as a place where mokṣa-oriented prosperity is readily available.
No explicit rite; the implied discipline is steady residence/engagement in Ānandavana (niyatam … cāriṇaḥ) as a devotional life-choice.