Adhyaya 16

Verse 1

। सूत उवाच । शृणुध्वं मुनयः श्रेष्ठा वामदेवस्य भाषितम्

Sūta ay nagsabi: Makinig kayo, O pinakadakila sa mga muni, sa mga salitang binigkas ni Vāmadeva.

Verse 2

वामदेव उवाच । पुरा मंदरशैलेंद्रे नानाधातुविचित्रिते । नानासत्वसमाकीर्णे नानाद्रुमलताकुले

Sinabi ni Vāmadeva: Noong unang panahon, sa Bundok Mandara—hari ng mga bundok—na hitik sa sari-saring mineral, napupuno ng iba’t ibang nilalang, at masagana sa iba’t ibang punò at baging,

Verse 3

कालाग्निरुद्रो भगवान्कदाचिद्विश्ववंदितः । समाससाद भूतेशः स्वेच्छया परमेश्वरः

Noong isang panahon, dumating doon sa Kaniyang sariling kalooban ang pinagpalang Kālāgnirudra, na sinasamba ng buong daigdig—ang Kataas-taasang Panginoon, ang Panginoon ng lahat ng nilalang.

Verse 4

समंतात्समुपातिष्ठन्रुद्राणां शतकोटयः । तेषां मध्ये समासीनो देवदेवस्त्रिलोचनः

Mula sa lahat ng panig ay nagsilapit ang daan-daang koti ng mga Rudra. Sa kanilang gitna ay nakaupo ang Diyos ng mga diyos, ang Panginoong Tatlong-Mata.

Verse 5

तत्रागच्छत्सुरश्रष्ठो देवैः सह पुरंदरः । तथाग्निर्वरुणो वायुर्यमो वैवस्वतस्तथा

Dumating doon ang pinakadakila sa mga diyos—si Purandara (Indra)—kasama ang mga diyos. Dumating din sina Agni, Varuṇa, Vāyu, at si Yama Vaivasvata.

Verse 6

गंधर्वाश्चित्रसेनाद्याः खेचराः पन्नगादयः । विद्याधराः किंपुरुषाः सिद्धाः साध्याश्च गुह्यकाः

Nagtipon din ang mga Gandharva na pinangungunahan nina Citrasena, ang mga nilalang na naglalakbay sa himpapawid, ang mga nilalang na ahas at iba pa; gayundin ang mga Vidyādhara, Kiṃpuruṣa, Siddha, Sādhya, at Guhyaka.

Verse 7

ब्रह्मर्षयो वसिष्ठाद्या नारदाद्याः सुरर्षयः । पितरश्च महात्मानो दक्षाद्याश्च प्रजेश्वराः

Naroon din ang mga Brahmarṣi na pinangungunahan ni Vasiṣṭha, at ang mga banal na rishi na pinangungunahan ni Nārada; ang mga dakilang Pitṛ, at ang mga panginoon ng paglikha na pinangungunahan ni Dakṣa—lahat ay nagkatipon.

Verse 8

उर्वश्याद्याश्चाप्सरसश्चंडिकाद्याश्च मातरः । आदित्या वसवो दस्रौ विश्वेदेवा महौजसः

Naroon si Urvaśī at ang iba pang mga Apsaras; si Caṇḍikā at ang iba pang mga Banal na Ina; ang mga Āditya, ang mga Vasu, ang kambal na Aśvin, at ang makapangyarihang Viśvedevas—nagniningning sa dakilang lakas.

Verse 9

अथान्ये भूतपतयो लोकसंहरणे क्षमाः । महाकालश्च नंदी च तथा वै शंखपालकौ

Pagkatapos, naroon ang iba pang mga panginoon ng mga bhūta, may kakayahang magpaguho ng mga daigdig: si Mahākāla, si Nandī, at ang dalawa ring tinatawag na Śaṅkha at Pālaka.

Verse 10

वीरभद्रो महातेजाः शंकुकर्णो महाबलः । घंटाकर्णश्च दुर्धर्षो मणिभद्रो वृकोदरः

Naroon si Vīrabhadra, naglalagablab sa dakilang ningning; si Śaṅkukarṇa na may sukdulang lakas; at si Ghaṇṭākarṇa na di-madadaig—kasama sina Maṇibhadra at Vṛkodara.

Verse 11

कुंडोदरश्च विकटास्तथा कुभोदरो बली । मंदोदरः कर्णधारः केतुर्भृंगीरिटिस्तथा

Naroon din sina Kuṇḍodara at Vikaṭa, at ang makapangyarihang Kubhodara; gayundin si Mandodara, si Karṇadhāra, si Ketu, at si Bhṛṅgīriṭi.

Verse 12

भूतनाथास्तथान्ये च महाकाया महौजसः । कृष्णवर्णास्तथा श्वेताः केचिन्मंडूकसप्रभाः

At iba pang mga panginoon ng mga bhūta rin—malalaking anyo at dakilang sigla—may ilang maitim ang kulay, may ilang maputi, at may ilang kumikislap na tila kintab ng palaka.

Verse 13

हरिता धूसरा धूम्राः कर्बुरा पीतलोहिताः । चित्रवर्णा विचित्रांगाश्चित्रलीला मदोत्कटाः

Ang ilan ay luntian, ang ilan ay abuhin, ang ilan ay tila usok; ang ilan ay batik-batik, ang ilan ay dilaw-na-mapula; may sari-saring kulay at kagila-gilalas na mga sangkap—naglalaro sa mga hiwagang anyo, nag-aalab sa lasing na sigla.

Verse 14

नानायुधोद्यतकरा नानावाहनभूषणाः । केचिद्व्याघ्रमुखाः केचित्सूकरास्या मृगा ननाः

Nakataas ang mga kamay na may sari-saring sandata, pinalamutian ng iba’t ibang sasakyan at hiyas; ang ilan ay may mukhang tigre, ang ilan ay mukhang baboy-ramo, at ang iba’y may anyo ng iba’t ibang hayop.

Verse 15

केचिच्च नक्रवदनाः सारमेयमुखाः परे । सृगालवदनाश्चान्य उष्ट्राभवदनाः परे

Ang ilan ay may mukhang buwaya; ang iba nama’y mukhang aso. May mga mukhang asong-gubat, at may iba pang may mukhang gaya ng kamelyo.

Verse 16

केचिच्छरभभेरुंडसिंहाश्वोष्ट्रबकाननाः । एकवक्त्रा द्विवक्त्राश्च त्रिमुखाश्चैव निर्मुखाः

Ang ilan ay may mukha ng Śarabha, ng Bheruṇḍa, ng leon, ng kabayo, ng kamelyo, o ng tagak. May iisang mukha, may dalawang mukha, may tatlong mukha—at mayroon pang walang mukha.

Verse 17

एकहस्तास्त्रिहस्ताश्च पंचहस्तास्त्वहस्तकाः । अपादा बहुपादाश्च बहुकर्णैककर्णकाः

Ang ilan ay iisang kamay, ang ilan ay tatlong kamay, ang ilan ay limang kamay, at ang ilan ay walang kamay. May mga walang paa, may maraming paa; may maraming tainga, o iisang tainga lamang.

Verse 18

एकनेत्राश्चतुर्नेत्रा दीर्घाः केचन वामनाः । समंतात्परिवार्येशं भूतनाथमुपासते

Ang ilan ay may iisang mata, ang ilan ay may apat; may matatangkad at may pandak. Sa lahat ng panig ay pumaligid sila at sumamba kay Īśa, ang Bhūtanātha, Panginoon ng lahat ng nilalang.

Verse 19

अथागच्छन्महातेजा मुनीनां प्रवरः सुधीः । सनत्कुमारो धर्मात्मा तं द्रष्टुं जगदीश्वरम्

Pagkaraan, dumating ang dakilang maningning at marunong—si Sanatkumāra, pinakadakila sa mga muni, matuwid ang diwa—upang masilayan si Jagadīśvara, ang Panginoon ng daigdig.

Verse 20

तं देवदेवं विश्वेशं सूर्यकोटिसमप्रभम् । महाप्रलयसंक्षुब्धसप्तार्णवघनस्वनम्

Nasdan niya ang Devadeva, ang Viśveśa, na kasingliwanag ng sampung milyong araw; ang tinig ay gaya ng malalim na ugong ng pitong karagatang nagngangalit sa dakilang pralaya.

Verse 21

संवर्त्ताग्निसमाटोपं जटामंडलशोभितम् । अक्षीणभालनयनं ज्वालाम्लानमुखत्विषम्

Siya’y tila naglalagablab na apoy ng saṃvarta, ang apoy ng pagkalusaw ng sansinukob, at pinalamutian ng bilog na buhol-buhol na buhok. Ang matang nasa noo’y di napapagod, at ang mukha’y nagniningning sa ningas na liwanag.

Verse 22

प्रदीप्तचूडामणिना शशिखंडेन शोभितम् । तक्षकं वामकर्णेन दक्षिणेन च वासुकिम्

Nagniningning siya sa nagliliyab na hiyas sa tuktok at pinalamutian ng gasuklay na buwan. Si Takṣaka’y nasa kaliwang tainga niya, at si Vāsuki naman sa kanan.

Verse 23

बिभ्राणं कुंडलयुगं नीलरत्नमहाहनुम् । नीलग्रीवं महाबाहुं नागहारविराजितम्

Suot ang isang pares ng hikaw; ang kaniyang makapangyarihang pisngi’y tila bughaw na hiyas. Bughaw ang lalamunan, dakila ang mga bisig, at nagniningning sa kuwintas na mga ahas.

Verse 24

फणिराजपरिभ्राजत्कंक णांगदमुद्रिकम् । अनंतगुणसाहस्रमणिरंजितमेखलम्

Ang kaniyang pulseras, armlet, at mga singsing ay kumikislap sa ningning ng mga hari ng ahas; at ang kaniyang sinturon ay tinina ng mga hiyas—di-mabilang ang katangian, libo-libo ang anyo.

Verse 25

व्याघ्रचर्मपरीधानं घंटादर्पणभूषितम् । कर्कोटकमहापद्मधृतराष्ट्रधनंजयैः

Nakabalot sa balat ng tigre at pinalamutian ng kampanilya at mga palamuting tila salamin; at siya’y sinasamahan ng mga nāga—Karkoṭaka, Mahāpadma, Dhṛtarāṣṭra, at Dhanañjaya.

Verse 26

कूजन्नूपुरसंघुष्टपादपद्मविराजितम् । प्रासतोमरखट्वाङ्गशूलटंकधनुर्धरम्

Ang kaniyang mga paa na tulad-lotó ay lalong nagningning sa kalansing ng mga nupur; tangan niya ang sibat at javelin, ang khaṭvāṅga, trishula, palakol, at busog.

Verse 27

अप्रधृष्यमनिर्देश्यमचिंत्याकारमीश्वरम् । रत्नसिंहासनारूढं प्रण नाम महामुनिः

Yaong Panginoon—di-matitinag, di-mailarawan, at may anyong di-maarok—na nakaluklok sa trono ng mga hiyas: ang dakilang muni ay yumukod sa kaniya nang may pagsamba.

Verse 28

तं भक्तिभारोच्छ्वसितांतरात्मा संस्तूय वाग्भिः श्रुतिसंमिताभिः । कृतांजलिः प्रश्रयनम्रकंधरः पप्रच्छ धर्मानखिलाञ्छु भप्रदान्

Umaapaw ang kanyang kalooban sa bigat ng debosyon; pinuri niya Siya sa mga salitang kaayon ng mga Veda. Pagkatapos, na magkadikit ang mga palad at nakayuko ang leeg sa pagpapakumbaba, nagtanong siya tungkol sa lahat ng anyo ng dharma na nagkakaloob ng mapalad na kabutihan.

Verse 29

यान्यानपृच्छत मुनिस्तांस्तान्धर्मानशेषतः । प्रोवाच भगवान्रुद्रो भूयो मुनिरपृच्छत

Anumang dharma ang itanong ng pantas, yaon at yaon din ay ipinaliwanag ng Mapalad na Rudra nang walang kulang; at muli pang nagpatuloy ang pantas sa pagtatanong.

Verse 30

सनत्कुमार उवाच । श्रुतास्ते भगवन्धर्मास्त्वन्मुखान्मुक्तिहेतवः । यैर्मुक्तपापा मनुजास्तरिष्यंति भवार्णवम्

Sinabi ni Sanatkumāra: “O Panginoon, narinig ko mula sa iyong sariling bibig ang mga dharmang yaon—mga sanhi ng kalayaan—na sa pamamagitan nito ang mga tao, napalaya sa kasalanan, ay tatawid sa karagatan ng pag-iral sa sanlibutan.”

Verse 31

अथापरं विभो धर्ममल्पायासं महाफलम् । ब्रूहि कारुण्यतो मह्यं सद्यो मुक्तिप्रदं नृणाम्

“Ngayon, O Makapangyarihan sa lahat, sa iyong habag ay sabihin mo sa akin ang isa pang dharma—kaunting pagsisikap ngunit dakilang bunga—na nagkakaloob ng agarang kalayaan sa mga tao.”

Verse 32

अभ्यासबहुला धर्माः शास्त्रदृष्टाः सहस्रशः । सम्यक्संसेविताः कालात्सिद्धिं यच्छंति वा न वा

“Libu-libo ang mga dharmang itinuro ng mga śāstra na nangangailangan ng masidhing paulit-ulit na pagsasanay; kahit na maisagawa nang wasto, sa paglipas ng panahon ay maaaring magbunga ng katuparan—o maaari ring hindi.”

Verse 33

अतो लोकहितं गुह्यं भुक्तिमुक्त्योश्च साधनम् । धर्मं विज्ञातुमिच्छामि त्वत्प्रसादान्महेश्वर

Kaya, O Maheśvara, sa iyong biyaya ay nagnanais akong makaalam ng lihim na dharma na ikabubuti ng daigdig at siyang paraan kapwa sa pagtamasa sa buhay at sa kalayaan (mokṣa).

Verse 34

श्रीरुद्र उवाच । सर्वेषामपि धर्माणामुत्तमं श्रुतिचोदितम् । रहस्यं सर्वजंतूनां यत्त्रिपुंड्रस्य धारणम्

Sinabi ni Śrī Rudra: “Sa lahat ng mga dharma, ang pinakadakila—na iniutos ng mga Veda—ay ang lihim na ito para sa lahat ng nilalang: ang pagsusuot ng Tripuṇḍra.”

Verse 35

सनत्कुमार उवाच । त्रिपुंड्रस्य विधिं ब्रूहि भगवञ्जगतां पते । तत्त्वतो ज्ञातुमिच्छामि त्वत्प्रसादान्महेश्वर

Sinabi ni Sanatkumāra: “O Panginoon, Tagapamahala ng mga daigdig, ituro mo sa akin ang wastong paraan ng Tripuṇḍra. Sa iyong biyaya, O Maheśvara, nais kong malaman ito ayon sa tunay na katotohanan.”

Verse 36

कति स्थानानि किं द्रव्यं का शक्तिः का च देवता । किं प्रमाणं च कः कर्त्ता के मंत्रास्तस्य किं फलम्

Ilan ang mga lugar (sa katawan)? Ano ang sangkap? Ano ang kapangyarihan nito, at aling diyos ang dapat pagnilayan? Ano ang sukat, sino ang karapat-dapat gumawa nito, anu-ano ang mga mantra nito, at ano ang bunga?

Verse 37

एतत्सर्वमशेषेण त्रिपुंड्रस्य च लक्षणम् । ब्रूहि मे जगतां नाथ लोकानुग्रहकाम्यया

Ipaliwanag mo sa akin, nang walang iniiwan, ang lahat ng ito—ang ganap na mga katangian ng Tripuṇḍra, O Panginoon ng mga daigdig—upang, sa pagnanais ng kapakanan ng mga tao, maipagkaloob ko sa kanila ang biyaya.

Verse 38

श्रीरुद्र उवाच । आग्नेयमुच्यते भस्म दग्धगोमयसंभवम् । तदेव द्रव्यमित्युक्तं त्रिपुंड्रस्य महामुने

Sinabi ni Śrī Rudra: “Ang abo ay tinatawag na ‘mula sa Apoy’—nagmula sa sinunog na dumi ng baka. O dakilang muni, iyon lamang ang ipinahahayag na wastong sangkap sa paglalagay ng banal na Tripuṇḍra.”

Verse 39

सद्योजातादिभिर्ब्रह्ममयैर्मंत्रैश्च पंचभिः । परिगृह्याग्निरित्यादिमंत्रैर्भस्माभिमंत्रयेत्

Sa pamamagitan ng limang mantrang puspos ng Brahman na nagsisimula sa Sadyōjāta, dapat kunin ang abo at basbasan ito sa pagbigkas ng mga mantrang nagsisimula sa “Agni…”.

Verse 40

मानस्तोकेति संमृंज्य शिरो लिंपेच्च त्र्यंबकम् । त्रियायुषादिभिर्मंत्रैर्ललाटे च भुजद्वये । स्कंधे च लेपयेद्भस्म सजलं मंत्रभावितम्

Habang binibigkas ang “Mānas toke…”, dapat kuskusin at pahiran ang ulo; at sa pamamagitan ng mantrang “Tryambakam…”, at ng mga mantrang nagsisimula sa “Triyāyuṣa…”, ilapat ang abong binasbasan ng mantra, na binasa ng tubig, sa noo, sa dalawang bisig, at sa mga balikat.

Verse 41

तिस्रो रेखा भवंत्येषु स्थानेषु मुनिपुंगव । भ्रुवोर्मध्यं समारभ्य यावदंतो भ्रुवोर्भवेत्

O pinakamarangal sa mga muni, sa mga bahaging ito ay may tatlong guhit: nagsisimula sa gitna ng pagitan ng mga kilay at umaabot hanggang sa mga dulo ng mga kilay.

Verse 42

मध्यमानामिकांगुल्योर्मध्ये तु प्रतिलोमतः । अंगुष्ठेन कृता रेखा त्रिपुंड्रस्याभिधीयते

Ang guhit na ginagawa sa hinlalaki—iginuguhit nang pabaligtad na direksiyon—sa pagitan ng gitnang daliri at palasingsingan, iyon ang tinatawag na (wastong) guhit ng Tripuṇḍra.

Verse 43

तिसृणामपि रेखाणां प्रत्येकं नव देवताः । अकारो गार्हपत्यश्च ऋग्भूर्लोको रजस्तथा

Sa bawat isa sa tatlong guhit ay may siyam na namumunong diyos: ang pantig na “A”, ang apoy na Gārhapatya, ang Ṛgveda, ang Bhūrloka, at ang rajas—ang gunang mapagkilos.

Verse 44

आत्मा चैव क्रियाशक्तिः प्रातः सवनमेव च । महादेवस्तु रेखायाः प्रथमायास्तु देवता

Kabilang din ang Sarili (Ātman), ang kapangyarihan ng pagkilos, at ang pang-umagang pagpisil ng Soma. At si Mahādeva ang namumunong diyos ng unang guhit.

Verse 45

उकारो दक्षिणाग्निश्च नभः सत्त्वं यजुस्तथा । मध्यंदिनं च सवनमिच्छाशक्त्यंतरात्मकौ

Ang “U” (ukāra), ang Dakṣiṇāgni, ang kalawakan sa gitna (nabhas), ang sattva, at ang Yajurveda; at ang pangtanghaling savana—ang mga ito’y may likas na anyo ng panloob na kapangyarihan ng kalooban (icchā-śakti).

Verse 46

महेश्वरश्च रेखाया द्वितीयायाश्च देवता । मकाराहवनीयौ च परमात्मा तमो दिवः

Si Maheśvara ang namumunong diyos ng ikalawang guhit. At kabilang dito ang “M” (makāra), ang apoy na Āhavanīya, ang Kataas-taasang Sarili (Paramātman), ang tamas, at ang makalangit na daigdig (divaḥ).

Verse 47

ज्ञानशक्तिः सामवेदस्तृतीयसवनं तथा । शिवश्चेति तृतीयाया रेखायाश्चाधिदेवता

Ang kapangyarihan ng kaalaman, ang Sāmaveda, at ang ikatlong savana; at si Śiva ang namumunong diyos ng ikatlong guhit.

Verse 48

एता नित्यं नमस्कृत्य त्रिपुंड्रं धारयेत्सुधीः । महेश्वरव्रतमिदं सर्ववेदेषु कीर्तितम्

Pagkatapos magbigay-galang araw-araw sa mga banal na pagtalima, ang marunong ay magsuot ng Tripuṇḍra. Ito ang panata ni Maheśvara (Śiva), ipinahayag sa lahat ng Veda.

Verse 49

मुक्तिकामैर्नरैः सेव्यं पुनस्तेषां न संभवः । त्रिपुंड्रं कुरुते यस्तु भस्मना विधिपूर्वकम्

Ito’y dapat paglingkuran ng mga taong nagnanais ng mokṣa; para sa kanila’y wala nang muling pagsilang. At sinumang maayos na gumagawa ng Tripuṇḍra sa banal na abo ayon sa itinakdang paraan—(kanyang nakakamtan iyon).

Verse 50

ब्रह्मचारी गृहस्थो वा वनस्थो यतिरेव वा । महापातकसंघातैर्मुच्यते चोपपातकैः

Maging brahmacārī, maybahay, naninirahan sa gubat, o isang yati/ascetic—siya’y napapalaya mula sa bunton ng malalaking kasalanan, at gayundin sa mga kasalanang pangalawa.

Verse 51

तथान्यैः क्षत्रविट्शूद्रस्त्रीगोहत्या दिपातकैः । वीरहत्याश्वहत्याभ्यां मुच्यते नात्र संशयः

Gayundin, napapalaya siya sa iba pang kasalanan—gaya ng pagpatay sa isang Kṣatriya, Vaiśya, Śūdra, babae, o baka—at sa pagpatay sa isang bayani o kabayo; walang pag-aalinlangan dito.

Verse 52

अमंत्रेणापि यः कुर्यादज्ञात्वा महिमोन्नतिम् । त्रिपुंड्रं भालपटले मुच्यते सर्वपातकैः

Kahit walang mantra, kung may taong maglagay ng Tripuṇḍra sa noo, kahit di niya alam ang dakila nitong kamahalan, siya’y napapalaya sa lahat ng kasalanan.

Verse 53

परद्रव्यापहरणं परदाराभिमर्शनम् । परनिंदा परक्षेत्रहरणं परपीडनम्

Ang pagnanakaw ng ari-arian ng iba, paglapastangan sa asawa ng iba, paninirang-puri, pag-agaw ng lupa ng iba, at pananakit sa kapwa.

Verse 54

सस्यारामादिहरणं गृहदाहादिकर्म च । असत्यवादं पैशुन्यं पारुष्यं वेदविक्र यः । कूटसाक्ष्यं व्रतत्यागः कैतवं नीचसेवनम्

Ang pagnanakaw ng mga ani at hardin, pagsunog ng mga bahay, pagsisinungaling, malisyosong tsismis, kalupitan, pagbebenta ng Veda, saksing-bulaan, pagtalikod sa mga panata, pandaraya, at paglilingkod sa mga hamak.

Verse 55

गोभूहिरण्यमहिषी तिलकंबलवाससाम् । अन्नधान्यजलादीनां नीचेभ्यश्च परिग्रहः

Ang pagtanggap ng mga regalo tulad ng mga baka, lupa, ginto, kalabaw, linga, kumot, damit, pagkain, butil, at tubig mula sa mga taong hindi karapat-dapat.

Verse 56

दासी वेश्याभुजंगेषु वृषलीषु नटीषु च । रजस्वलासु कन्यासु विधवासु च संगमः

Pakikipagtalik sa isang katulong, bayarang babae, babaeng mababa ang lipi, aktres, babaeng may regla, dalaga, o biyuda.

Verse 57

मांसचर्मरसादीनां लवणस्य च विक्रयः । एवमादीन्य संख्यानि पापानि विविधानि च

Ang pagbebenta ng karne, mga balat, nakalalasing na inumin, at asin; at sa gayon, hindi mabilang na iba pang mga kasalanan ng iba't ibang uri.

Verse 58

सद्य एव विनश्यंति त्रिपुंड्रस्य च धारणात् । शिवद्रव्यापहरणं शिवनिंदा च कुत्रचित्

Sa pagdadala pa lamang ng Tripuṇḍra, agad na napapawi ang gayong mga kasalanan—gaya ng pagnanakaw ng pag-aari ni Śiva at, sa ilang pagkakataon, maging ang paglapastangan sa Kanya.

Verse 59

निंदा च शिवभक्तानां प्रायश्चितैर्न शुद्ध्यति । रुद्राक्षा यस्य गात्रेषु ललाटे च त्रिपुंड्रकम्

Ang paninirang-puri sa mga deboto ni Śiva ay hindi nalilinis kahit sa mga ritong pampatubos. Ngunit yaong may Rudrākṣa sa katawan at Tripuṇḍra sa noo—ay itinuturing na lubhang banal.

Verse 60

स चांडालोऽपि संपूज्यः सर्ववर्णोत्तमो भवेत् । यानि तीर्थानि लोकेऽस्मिन्गंगायाः सरितश्च याः

Kahit siya’y isang Caṇḍāla, siya’y nararapat sambahin at nagiging pinakadakila sa lahat ng uri ng lipunan. Anumang mga banal na tawiran sa mundong ito, at anumang mga ilog na kaugnay ng Gaṅgā—

Verse 61

स्नातो भवति सर्वत्र ललाटे यस्त्रिपुंड्रधृक् । सप्तकोटिमहामंत्राः पंचाक्षरपुरःसराः

Saan man siya naroroon, ang may Tripuṇḍra sa noo ay itinuturing na nakapaligo na sa lahat ng banal na tubig. Ang mga dakilang mantra—pitong crore—na pinangungunahan ng Pañcākṣarī,

Verse 62

तथान्ये कोटिशो मंत्राः शैवाः कैवल्यहेतवः । ते सर्वे येन जप्ताः स्युर्यो बिभर्ति त्रिपुंड्रकम्

Gayundin, di-mabilang na iba pang mga Śaiva mantra na sanhi ng kalayaan (kaivalya): para sa nagsusuot ng Tripuṇḍra, ang lahat ng iyon ay itinuturing na para bang nabigkas na.

Verse 63

सहस्रं पूर्वजातानां सहस्रं च जनिष्यताम् । स्ववंशजानां मर्त्यानामुद्धरेद्यस्त्रिपुंड्रधृक्

Ang may taglay ng Tripuṇḍra ay nag-aangat at nagliligtas ng sanlibong ninuno at sanlibong isisilang pa—mga mortal na kabilang sa sariling angkan.

Verse 64

इह भुक्त्वाखिलान्भोगान्दीर्घायुर्व्याधिवर्जितः । जीवितांते च मरणं सुखनैवं प्रपद्यते

Dito sa daigdig, tinatamasa niya ang lahat ng ginhawa; humahaba ang buhay at nalalayo sa karamdaman; at sa wakas ng buhay, nakakamit niya ang payapa at mapalad na kamatayan.

Verse 65

अष्टैश्वर्यगुणोपेतं प्राप्य दिव्यं वपुः शुभम् । दिव्यं विमानमारुह्य दिव्यस्त्रीशतसेवितः

Taglay ang mga katangian ng walong banal na kapangyarihan, nakakamit niya ang maningning at mapalad na katawang makalangit; sumasakay siya sa isang dibyang vimāna at pinaglilingkuran ng daan-daang diwata.

Verse 66

विद्याधराणां सिद्धानां गंधर्वाणां महौजसाम् । इंद्रादिलोकपालानां लोकेषु च यथाक्रमम्

Sa wastong pagkakasunod, naglalakbay siya sa mga daigdig ng mga Vidyādhara, ng mga Siddha, ng makapangyarihang Gandharva, at ng mga Lokapāla na pinangungunahan ni Indra.

Verse 67

भुक्त्वा भोगान्सुविपुलान्प्रजेशानां पुरेषु च । ब्रह्मणः पदमासाद्य तत्र कल्पशतं रमेत्

Matapos tamasahin ang napakalalawak na kaluguran sa mga lungsod ng mga Prajeśa, nararating niya ang kalagayan ni Brahmā, at doon siya nagagalak sa loob ng sandaang kalpa.

Verse 68

विष्णोर्लोके च रमते यावद्ब्रह्मशतत्रयम्

Siya’y nagagalak sa daigdig ni Viṣṇu sa loob ng tatlong daang taon ni Brahmā.

Verse 69

शिवलोकं ततः प्राप्य रमते कालमक्षयम् । शिवसायुज्यमाप्नोति न स भूयोऽभिजायते

Pagkaraan, pagdating sa kaharian ni Śiva, siya’y nananahan sa panahong di-nagwawakas. Nakakamit niya ang pakikiisa kay Śiva at hindi na muling isisilang.

Verse 70

सर्वोपनिषदां सारं समालोच्य मुहुर्मुहुः । इदमेव हि निर्णीतं परं श्रेयस्त्रिपुंड्रकम्

Sa paulit-ulit na pagninilay sa diwa ng lahat ng Upaniṣad, ito lamang ang napagpasyahan: ang Tripuṇḍra ang pinakamataas na kabutihan.

Verse 71

एतत्त्रिपुंड्रमाहात्म्यं समासात्कथितं मया । रहस्यं सर्वभूतानां गोपनीयमिदं त्वया

Sa gayon, maikli kong isinalaysay sa iyo ang kadakilaan ng Tripuṇḍra. Ito’y lihim para sa lahat ng nilalang; dapat mo itong ingatan.

Verse 72

इत्युक्त्वा भगवान्रुद्रस्तत्रैवांतरधीयत । सनत्कुमारोऽपि मुनिर्जगाम ब्रह्मणः पदम्

Pagkasabi nito, ang Mapalad na Rudra ay naglaho roon din. At ang pantas na Sanatkumāra nama’y nagtungo sa tahanan ni Brahmā.

Verse 73

तवापि भस्मसंपर्कात्संजाता विमला मतिः । त्वमपि श्रद्धया पुण्यं धारयस्व त्रिपुंड्रकम्

Maging sa iyo man, sa pagdikit sa banal na abo, sumibol ang dalisay na pag-unawa. Ikaw rin, sa pananampalataya, isuot ang banal na Tripuṇḍra.

Verse 74

सूत उवाच । इत्युक्त्वा वामदेवस्तु शिवयोगी महातपाः । अभिमंत्र्य ददौ भस्म घोराय ब्रह्मरक्षसे

Sinabi ni Sūta: Pagkasabi nito, si Vāmadeva—dakilang mapagpenitensiya, yogin na nakatuon kay Śiva—ay binasbasan sa mantra ang abo at ibinigay kay Ghora, ang Brahma-rākṣasa.

Verse 75

तेनासौ भालपटले चक्रे तिर्य क्त्रिपुंड्रकम् । ब्रह्मराक्षसतां सद्यो जहौ तस्यानुभावतः

Sa abong iyon, iginuhit niya sa noo ang pahalang na Tripuṇḍra. Sa bisa nito, agad niyang iniwan ang kalagayang Brahma-rākṣasa.

Verse 76

स बभौ सूर्यसंकाशस्तेजोमण्डलमंडितः । दिव्यावयरूपैश्च दिव्यमाल्यांबरो ज्ज्वलः

Nagniningning siya na tila araw, pinalamutian ng bilog ng liwanag; maningning sa mga banal na palamuti at anyo, at kumikislap sa makalangit na kuwintas at kasuotan.

Verse 77

भक्त्या प्रदक्षिणीकृत्य तं गुरुं शिवयोगिनम् । दिव्यं विमानमारुह्य पुण्यलोकाञ्जगाम सः

Sa debosyon, iginalang niyang iprinadakṣiṇa ang gurong iyon—ang Śiva-yogin. Pagkasakay sa banal na vimāna, nagtungo siya sa mga mapagpalang daigdig.

Verse 78

वामदेवो महायोगी दत्त्वा तस्मै परां गतिम् । चचार लोके मूढात्मा साक्षादिव शिवः स्वयम्

Si Vāmadeva, ang dakilang yogi, matapos ipagkaloob sa kanya ang pinakamataas na kalagayan, ay lumibot sa daigdig—bagaman wari’y isang payak na kaluluwa—na parang si Śiva mismo na hayag na nagkatawang-tao.

Verse 79

य एतद्भस्ममाहात्म्यं त्रिपुंड्रं शृणुयान्नरः । श्रावयेद्वा पठेद्वापि स हि याति परां गतिम्

Sinumang tao na makinig sa kadakilaan ng banal na abo at ng Tripuṇḍra—at maging yaong nagpapabigkas nito sa iba o bumabasa nito—tunay na makakamtan ang pinakamataas na kalagayan.

Verse 80

कथयति शिवकीर्तिं संसृतेर्मुक्तिहेतुं प्रणमति शिवयोगिध्येयमीशांघ्रिपद्मम् । रचयति शिवभक्तोद्भासि भाले त्रिपुंड्रं न पुनरिह जनन्या गर्भवासं भजेत्सः

Ang nagpapahayag ng papuri kay Śiva bilang sanhi ng paglaya sa saṃsāra, ang yumuyuko sa mga lotus-na-paa ng Panginoon na pinagninilayan ng mga yogi ni Śiva, at ang nagguguhit sa noo ng Tripuṇḍra na nagniningning sa debosyon kay Śiva—siya’y hindi na muling mananahan sa sinapupunan ng ina sa mundong ito.