अन्तराय-उपसर्ग-विवेचनम् / Analysis of Yogic Obstacles (Antarāyas) and Upasargas
आकाशलंघनं चैव स्वदेहे तन्निवेशनम् । आकाशपिण्डीकरणमशरीरत्वमेव च
ākāśalaṃghanaṃ caiva svadehe tanniveśanam | ākāśapiṇḍīkaraṇamaśarīratvameva ca
Natatamo niya ang mga kapangyarihang yogiko: paglagpas sa himpapawid, pagpapapanatili ng (maselang sangkap) na iyon sa sariling katawan, pagpapasiksik sa sangkap ng kalawakan upang maging masang nahahawakan, at maging ang pagiging walang katawan. Ang mga ito’y pangalawang bunga sa landas ng Śiva-yoga, samantalang ang kalayaan ay nakakamit sa biyaya ng Panginoon at sa wastong kaalaman.
Suta Goswami
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Mahādeva
The verse lists extraordinary yogic siddhis (mastery over ākāśa and even disembodiment) to show that such powers can arise through intense practice, yet in Shaiva Siddhanta they remain secondary; the highest aim is union with Pati (Śiva) through grace, right knowledge, and devotion.
Vāyavīya teachings emphasize that siddhis may come through discipline, but steadiness in Linga-worship and devotion to Saguna Śiva purifies the soul (paśu) and loosens bonds (pāśa); thus worship is directed toward liberation rather than display of powers.
The implied practice is Śiva-yoga—meditation with mantra-japa (especially the Panchākṣarī, “Om Namaḥ Śivāya”) and inner concentration on Śiva—treating siddhis as incidental and maintaining humility and purity (often supported by traditional Shaiva disciplines like bhasma and Rudrāksha where prescribed).