न्यासत्रैविध्य-भूतशुद्धि-प्रक्रिया
Threefold Nyāsa and the Procedure of Elemental Purification
अथ संहृत्य वै दग्धः कलासर्गं विनैव तु । अमृतप्लावनं कुर्याद्भस्मीभूतस्य वै ततः । ततो विद्यामये तस्मिन्देहे दीपशिखाकृतिम् । शिवान्निर्गतमात्मानं ब्रह्मरंध्रेण योजयेत्
atha saṃhṛtya vai dagdhaḥ kalāsargaṃ vinaiva tu | amṛtaplāvanaṃ kuryādbhasmībhūtasya vai tataḥ | tato vidyāmaye tasmindehe dīpaśikhākṛtim | śivānnirgatamātmānaṃ brahmaraṃdhreṇa yojayet
Pagkatapos, sa pag-urong ng lahat ng mga gawain at sa pagsunog ng kamalayang nakadikit sa katawan, nang hindi na lumilikha ng anumang karagdagang paglalang ng mga kalā, isagawa ang “pagbaha ng amṛta” sa yaong naging abo. Pagkaraan, sa katawang hinubog ng kaalaman, pag-isahin—sa pamamagitan ng brahma-randhra—ang ātman na lumitaw tungo kay Śiva, na anyong tila liyab ng lampara.
Suta Goswami
Tattva Level: pashu
Shiva Form: Sadāśiva
Role: liberating
It describes a Shaiva yogic passage from dissolution of limited embodiment (burning into ash) to the rise of the knowledge-body and final union with Shiva through the crown aperture, portraying moksha as entry into Shiva’s state.
The verse internalizes Shiva-worship: instead of external rites alone, the seeker meditatively dissolves the pashu-bhava (bonded individuality) and unites the self with Shiva, the supreme Pati—an inner counterpart to Linga-upasana aimed at realization.
A meditative practice of laya-yoga: withdrawal (saṃhāra), inner burning of limitations, contemplation of amṛta (nectar) bathing the subtle body, and guiding awareness through the brahma-randhra to rest in Shiva—often supported by mantra-japa and bhasma-bhavana (ash contemplation).