श्रद्धामाहात्म्यं तथा देवीप्रश्नः
The Greatness of Śraddhā and Devī’s Question to Śiva
पशुपाशपतिज्ञानं ज्ञानमित्यभिधीयते । षडध्वशुद्धिर्विधिना गुर्वधीना क्रियोच्यते । वर्णाश्रमप्रयुक्तस्य मयैव विहितस्य च । ममार्चनादिधर्मस्य चर्या चर्येति कथ्यते
paśupāśapatijñānaṃ jñānamityabhidhīyate | ṣaḍadhvaśuddhirvidhinā gurvadhīnā kriyocyate | varṇāśramaprayuktasya mayaiva vihitasya ca | mamārcanādidharmasya caryā caryeti kathyate
Ang kaalaman (jñāna) ay ipinahahayag na ang pag-unawa sa tatluhan: paśu (kaluluwang nakagapos), pāśa (pagkagapos), at Pati (ang Panginoon). Ang gawaing ritwal (kriyā) ay sinasabing paglilinis ng anim na landas (ṣaḍadhvan), ayon sa tuntunin at sa ilalim ng paggabay ng Guru. At ang disiplinadong pamumuhay (caryā) ay ang pagsasagawa ng mga tungkulin ng pagsamba sa Akin at iba pa, na Ako mismo ang nag-utos, ayon sa varṇa at āśrama ng tao.
Lord Shiva
Tattva Level: pasha
Shiva Form: Sadāśiva
Significance: Programmatic Siddhānta definition: jñāna as understanding Pati–Paśu–Pāśa; kriyā as ṣaḍadhva-śuddhi under guru; caryā as Śiva-enjoined worship within varṇāśrama—mapping the liberation curriculum.
Role: liberating
Offering: pushpa
It defines a Shaiva Siddhanta framework: true knowledge is knowing the soul (paśu), its bondage (pāśa), and Shiva as Lord (Pati), while liberation is supported by Guru-guided discipline (caryā) and purifying rites (kriyā).
By naming “My duties of worship (arcana) and the like,” it grounds spiritual progress in Saguna Shiva worship—Linga-arcana and prescribed observances—performed within dharma and guided toward the realization of Shiva as Pati.
It emphasizes Guru-led kriyā (purificatory ritual discipline) and caryā (daily worship such as Shiva-arcana); practitioners may integrate mantra-japa (e.g., Panchakshara), bhasma/tripuṇḍra, and regulated conduct according to their āśrama.