निमन्त्रण-पत्रिका-प्रेषणम् (Dispatch of the Invitation Letter) / Himālaya Sends the Wedding Invitation to Śiva

Verse 1

नारद उवाच । तात प्राज्ञ वदेदानीं सप्तर्षिषु गतेषु च । किमकार्षीद्धिमगिरिस्तन्मे कृत्वा कृपां प्रभो

Sinabi ni Narada: “O kagalang-galang at marunong, magsalita ka ngayon—nang makaalis na ang Pitong Rishi, ano ang ginawa ni Himagiri? O Panginoon, sa habag ay ipahayag mo sa akin.”

Verse 2

ब्रह्मोवाच । गतेषु तेषु मुनिषु सप्तस्वपि मुनीश्वर । सारुन्धतीषु हिमवान् यदकार्षीद्ब्रवीमि ते

Sinabi ni Brahmā: “O panginoon ng mga muni, nang makaalis na ang pitong rishi—kasama ang kani-kanilang Arundhatī—isasalaysay ko sa iyo ang ginawa ni Himavān, ang panginoon ng Himalaya, noon.”

Verse 3

करवीरस्तथैवापि महाविभव संयुतः । महेन्द्रः पर्वतश्रेष्ठ आजगाम हिमालयम्

Dumating din si Karavīra, na may dakilang kasaganaan; at si Mahendra—ang pinakadakila sa mga bundok—ay nagtungo sa Himalaya, ang pinakamainam sa mga kabundukan.

Verse 4

तदाज्ञप्तस्ततः प्रीत्या हिमवान् लग्न पत्रिकाम् । लेखयामास सुप्रीत्या गर्गेण स्वपुरोधसा

Sa gayong utos, si Himavān na puspos ng galak ay ipinagawa ang kasulatang pangkasal nang may malaking tuwa, sa pamamagitan ng sarili niyang pari ng angkan, ang pantas na si Garga.

Verse 5

अथ प्रस्थापयामास तां शिवाय स पत्रिकाम् । नानाविधास्तु सामग्र्यः स्वजनैर्मुदितात्मभिः

Pagkaraan, ipinadala niya ang liham na iyon kay Śiva. At maraming uri ng paghahanda ang ginawa ng kanyang mga tao, na ang mga puso’y punô ng kagalakan.

Verse 6

ते जनास्तत्र गत्वा च कैलासे शिवसन्निधिम् । ददुश्शिवाय तत्पत्रं तिलकं सम्विधाय च

Ang mga taong iyon ay nagtungo sa Kailāsa at humarap sa mismong kinaroroonan ni Panginoong Śiva; at matapos ihanda nang wasto ang tanda ng tilaka, inihandog nila kay Śiva ang banal na dahong-sulat na iyon.

Verse 7

सन्मानिता विशेषेण प्रभुणा च यथोचितम् । सर्वे ते प्रीतिमनस आजग्मुश्शैलसन्निधिम्

Pinarangalan sila nang natatangi ng Panginoon at tinanggap ayon sa nararapat; kaya silang lahat, na masaya ang kalooban, ay dumating sa kinaroroonan ng bundok.

Verse 8

सन्मानितान्विशेषेण महेशेनागताञ्जनान् । दृष्ट्वा सुहर्षिताञ्च्छैलो मुमोदातीव चेतसि

Nang makita ang mga taong dumating at pinarangalan nang natatangi ni Mahādeva (Maheśa), ang Bundok Himālaya ay labis na nagalak sa puso, puspos ng dakilang tuwa.

Verse 9

ततो निमन्त्रणं चक्रे स्वबन्धूनां प्रमोदितः । नानादेशस्थितानाञ्च निखिलानां सुखास्पदम्

Pagkaraan, sa labis na kagalakan, nagpadala siya ng paanyaya sa sarili niyang mga kamag-anak at sa lahat ng naninirahan sa iba’t ibang lupain, upang ang okasyong ito’y maging bukal ng tuwa at kaginhawahan para sa lahat.

Verse 10

ततस्स कारयामास स्वर्णसंग्रहमादरात् । नानाविधाश्च सामग्रीर्विवाहकरणोचिताः

Pagkaraan nito, ipinag-utos niyang tipunin nang maingat at may paggalang ang ginto, at ihanda ang sari-saring kagamitang angkop sa pagsasagawa ng banal na ritwal ng kasal.

Verse 11

तण्डुलानां बहूञ्छैलान् पृथुकानां तथैव च । गुडानां शर्कराणाञ्च लवणानां तथैव च

Dapat din niyang ihanda ang maraming bunton ng bigas, gayundin ang pinipig; at saka ang jaggery, asukal, at asin.

Verse 12

क्षीराणां च घृतानाञ्च दध्नां वापीश्चकार सः । यवादिधान्यपिष्टानां लड्डुकानां तथैव च

Pagkatapos, ipinagawa niya ang mga balon (imbakan) na punô ng gatas, ng ghee, at ng yogurt; at inihanda rin ang matatamis na bola, laḍḍu, na yari sa harina ng sebada at iba pang butil.

Verse 13

शष्कुलीनां स्वस्तिकानां शर्कराणां तथैव च । अमृतेक्षुरसानां च तत्र वापीश्चकार सः

Doon, ipinagawa niya ang mga balon na punô ng mga keyk na śaṣkulī, ng matatamis na hugis-svastika, at ng asukal; at gayundin ng katas ng tubo na tila amṛta, ang nektar.

Verse 14

बह्वीर्हैयंगवानाञ्च ह्यासवानां तथैव च । नाना पक्वान्नसंघांश्च महास्वादुरसांस्तथा

At sila’y naghandog ng maraming pagkaing mula sa sariwang mantikilya, gayundin ng maraming inuming pinaasim o pinapaalsa, at mga bunton ng iba’t ibang lutong pagkain—na pawang may napakasarap na lasa.

Verse 16

मणिरत्नप्रकाराणि सुवर्णरजतानि च । द्रव्याण्येतानि चान्यानि संगृह्य विधिपूर्वकम्

Matapos tipunin—ayon sa wastong tuntunin ng śāstra—ang iba’t ibang hiyas at batong mahalaga, ginto at pilak, at iba pang mahahalagang bagay, dapat ipagpatuloy ng deboto ang itinakdang pagsamba.

Verse 17

मंगलं कर्तुमारेभे गिरिर्मंगलकृद्दिने । संस्कारं कारयामासुः पार्वत्याः पर्वतस्त्रियः

Sa isang araw na mapalad, sinimulan ng Hari ng Kabundukan, si Himālaya, ang paghahanda para sa mga ritong pagtatalaga; at ang mga babae ng kabundukan ay nagsagawa ng mga saṃskāra ni Pārvatī, inihahanda siya sa panlabas at panloob para sa banal na pag-iisa kay Panginoong Śiva.

Verse 18

ता मंगलं मुदा चक्रुर्भूषिता भूषणैः स्वयम् । पुरद्विजस्त्रियो दृष्ट्वा लोकाचारं प्रचक्रिरे

Pinalamutian nila ang kanilang sarili ng mga alahas sa sariling kamay, at masayang isinagawa ang mga mapalad na ritwal. Nang makita ang mga asawa ng mga brāhmaṇa sa lungsod, sinunod nila ang kaugalian at asal na tinatanggap ng lipunan.

Verse 19

नाना व्यञ्जनवस्तूनि गणदेवहितानि च । अमूल्यनानावस्त्राणि वह्निशौचानि यानि च

Inihanda ang sari-saring nilutong pagkain at mga bagay na kapaki-pakinabang sa mga diyos na Gaṇa, at maraming uri ng kasuotang di-matatawaran; gayundin ang mga dalisay na bagay na nilinis at pinabanal sa pamamagitan ng apoy ng ritwal.

Verse 20

सर्वभावेन सुप्रीतो बन्धुवर्गागमोत्सुकः । एतस्मिन्नन्तरे तस्य बान्धवाश्च निमन्त्रिताः

Siya’y nagalak nang buong puso at sabik na hinihintay ang pagdating ng kanyang mga kamag-anak. Sa pagitan ng panahong iyon, ang kanyang mga kaanak ay naanyayahan din.

Verse 21

आजग्मुस्सस्त्रियो हृष्टास्ससुतास्सपरिच्छदाः । तदैव शृणु देवर्षे गिर्य्यागमनमादृतः

Dumating agad ang mga kababaihan na nagagalak, kasama ang kanilang mga anak, mga tagasunod, at lahat ng dala-dala. Sa sandaling iyon, O banal na rishi, pakinggan mong may paggalang ang marangal na pagdating ng Bundok (Himālaya).

Verse 22

वर्णयामि समासेन शिवप्रीतिविवृद्धये । देवालय गिरिर्यो हि दिव्यरूपधरो महान्

Upang lalong madagdagan ang kagalakan ni Śiva, ilalarawan ko nang maikli: ang dakilang bundok na tinatawag na Devālaya, na may anyong makalangit, ay tunay na maringal.

Verse 23

नानारत्नपरिभ्राजत्समाजस्सपरिच्छदः । नानामणिमहारत्नसारमादाय यत्नतः

Ang kapulungan, kasama ang mga kasama at mga kagamitan, ay kumislap sa sari-saring hiyas; at sa masusing pag-iingat, tinipon nila ang pinakamainam na diwa ng iba’t ibang mamahaling bato at dakilang mga alahas.

Verse 24

सुवेषालंकृतः श्रीमान् जगाम स हिमालयम् । मन्दरस्सर्वशोभाढ्यस्सनारीतनयो गिरिः

Nakabihis ng maringal at marilag na kasuotan at nagniningning sa kasaganaan, siya’y nagtungo sa Himalaya—ang Bundok Mandara, saganang pinagkalooban ng bawat kagandahan, anak ng ginang na si Menā, ang dakilang panginoon ng mga bundok.

Verse 25

सूपायनानि संगृह्य जगाम विविधानि च । अस्ताचलोपि दिव्यात्मा सोपायन उदारधीः

Matapos tipunin ang iba’t ibang angkop na handog at kaloob, ang may banal na diwa at marangal na pag-iisip ay lumisan—maging patungo pa sa Bundok Asta sa kanluran—na tangan ang mga handog na iyon.

Verse 26

बहुशोभासमायुक्त आजगाम मुदान्वितः । उदयाचल आदाय सद्रत्नानि मणीनपि

Nababalutan ng dakilang karilagan, dumating siya na puspos ng galak, dala mula sa Udayācala (bundok sa silangan) ang mahuhusay na hiyas at mahahalagang batong mamahalin.

Verse 27

अत्युत्कृष्टपरीवार आजगाम महासुखी । मलयो गिरिराजो हि सपरीवार आदृतः

Napapaligiran ng lubhang maringal na mga kasama, dumating ang Haring-Bundok na si Malaya na puspos ng dakilang ligaya; dumating siya kasama ang mga tagasunod, at tinanggap nang may nararapat na paggalang at pagpupugay.

Verse 28

सुदिव्यरचनायुक्त आययौ बहुसद्बलः । सद्यो दर्दुरनामा च मुदितस्सकलत्रकः

Taglay ang maringal at tila-makalangit na kaayusan, at may malaking marangal na lakas, dumating agad ang nagngangalang Dardura—masaya—kasama ang lahat ng kanyang mga kasama at buong pangkat.

Verse 29

बहुशोभान्वितस्तातः ययौ हिमगिरेर्गृहम् । निषदोपि प्रहृष्टात्मा सपरिच्छद आययौ

Pagkaraan, ang ama, na nababalutan ng dakilang karangyaan, ay nagtungo sa tahanan ni Himālaya. Maging ang Niṣāda (tagasunod na mula sa tribo), na masaya ang kalooban, ay dumating din doon, dala ang mga kailangan, suplay, at mga gamit.

Verse 30

ससुतस्त्रीगणः प्रीत्या ययौ हिमगिरेर्गृहम् । आजगाम महाभाग्यो भूधरो गन्धमादनः

Sa galak, ang bundok na si Himālaya ay umuwi sa kanyang tahanan kasama ang kanyang mga anak na lalaki at ang pangkat ng mga kababaihan. Pagkaraan, dumating din doon ang mapalad na Gandhamādana—ang tagapagsuporta ng daigdig.

Verse 32

सगणस्ससुतस्त्रीको बहुशोभासमन्वितः । पारियात्रो हि हृष्टात्मा मणि रत्नाकरस्सयुत्

Dumating si Pāriyātra na kasama ang kanyang mga tagasunod, pati ang anak at asawa, na nababalutan ng sari-saring karangyaan. Puspos ng galak ang kanyang puso, at siya’y dumating na may mga kayamanan—mga bunton at minahan ng hiyas at mamahaling batong-alahas.

Verse 33

सगणस्सपरीवार आययौ हिमभूधरम् । क्रौञ्चः पर्वतराजो हि महाबलपरिच्छदः । आजगाम गिरिश्रेष्ठस्स मुपायन आदृतः

Kasama ang mga tagasunod at buong retinue, siya’y dumating sa bundok na nababalutan ng niyebe. At si Krauncha, ang hari ng mga bundok—makapangyarihan at ganap sa karangyaan—ay lumapit nang may paggalang, dala ang mga handog upang parangalan ang pinakadakilang bundok na iyon.

Verse 34

पुरुषोत्तमशैलोपि सपरिच्छद आदृतः । महोपायनमादायाजगाम हिमभूधरम्

Maging si Puruṣottamaśaila, na pinarangalan nang nararapat at may kasamang mga tagasunod, ay nagdala ng isang dakilang handog at naglakbay patungo sa bundok na Himālaya—Himabhūdhara.

Verse 35

नीलः सलीलस्स सुतस्सस्त्रीको द्रव्यसंयुतः । आजगाम हिमागस्य गृहमानन्दसंयुतः

Dumating si Nīla, kasama si Salīla at ang kanyang anak, kasama rin ang kanyang asawa at may dalang mga handog at mga kailanganin, at masayang nagtungo sa bahay ni Himāga.

Verse 36

त्रिकूटश्चित्रकूटोपि वेंकटः श्रीगिरिस्तथा । गोकामुखी नारदश्च हिमगेहमुपागमत्

Sina Trikūṭa, Citrakūṭa, Veṅkaṭa, at gayundin si Śrīgiri; pati si Gokāmukhī, kasama si Nārada—lahat sila’y lumapit sa maniyebeng tahanan ni Himālaya.

Verse 37

विन्ध्यश्च पर्वतश्रेष्ठो नानासम्पत्समन्वितः । आजगाम प्रहृष्टात्मा सदारतनयश्शुभः

Pagkaraan, dumating si Vindhya—ang pinakadakila sa mga bundok, hitik sa sari-saring kayamanan—na may pusong nagagalak, kasama ang kanyang asawa at anak, na pawang mapalad sa lahat ng paraan.

Verse 38

कालंजरो महाशैलो बहुहर्षसमन्वितः । बहुभस्सगणः प्रीत्याजगामहिमभूधरम्

Ang dakilang bundok na Kālañjara, puspos ng masaganang galak, ay dumating nang may debosyon—kasama ang maraming tagasunod na may dalang bhasma, ang banal na abo—patungo sa Himalaya, panginoon ng mga tuktok na nababalutan ng niyebe.

Verse 39

कैलासस्तु महाशैलो महाहर्षसमन्वितः । आजगाम कृपां कृत्वा सर्वोपरि लसत्प्रभुः

Pagkaraan, dumating ang makapangyarihang Kailāsa—ang dakilang bundok na puspos ng sukdulang kagalakan—sa diwa ng habag, na nagniningning sa ibabaw ng lahat bilang marangal na tahanan ng maningning na Panginoon.

Verse 40

अन्येपि भूभृतो ये हि द्वीपेष्वन्येष्वपि द्विज । इहापि येऽचलास्सर्वे आययुस्ते हिमालयम्

O brāhmaṇa, maging ang iba pang mga panginoon ng bundok na nananahan sa ibang mga pulo—at ang lahat ng di-nagagalaw na bundok na narito rin—ay dumating at nagtipon sa Himālaya.

Verse 41

निमन्त्रिता नगास्तत्र तेन पूर्वं मुदा मुने । आययुर्निखिलाः प्रीत्या विवाहश्शिवयोरिति

O pantas, sapagkat sila’y naanyayahan na noon pa nang may galak, ang lahat ng mga panginoon ng bundok ay dumating nang masaya, nagagalak sa kasal nina Śiva at Pārvatī.

Verse 42

तदा सर्वे समायाताश्शोणभद्रादयः खलु । बहुशोभा महाप्रीत्या विवाहश्शिवयोरिति

Noon nga, dumating doon ang lahat—si Śoṇabhadra at ang iba pa. Sa dakilang galak at maringal na pagdiriwang, sila’y dumalo sa kasal nina Śiva at Pārvatī.

Verse 43

नद्यस्सर्वास्समायाता नानालंकारसंयुताः । दिव्य रूपधराः प्रीत्या विवाहश्शिवयोरिति

Dumating doon ang lahat ng mga ilog, pinalamutian ng sari-saring alahas. Sa anyong maningning at maka-diyos, masaya silang dumalo upang ipagdiwang ang banal na kasal nina Śiva at Pārvatī.

Verse 44

गोदावरी च यमुना ब्रह्मस्त्रीर्वेणिका तथा । आययौ हिमशैलम्वै विवाहश्शिवयोरिति

Dumating sa Himalaya ang Godāvarī at Yamunā, kasama ang mga dalagang kay Brahmā at si Veṇikā rin, sapagkat doon gaganapin ang kasal nina Śiva at Pārvatī.

Verse 45

गंगा तु सुमहाप्रीत्या नानालंकारसंयुता । दिव्यरूपा ययौ प्रीत्या विवाहश्शिवयोरिति

Pagkatapos, ang Gaṅgā, puspos ng dakilang galak at may sari-saring palamuti, ay nag-anyong dibino at masayang nagtungo sa kasal nina Śiva at Pārvatī.

Verse 46

नर्मदा तु महामोदा रुद्रकन्या सरिद्वरा । महाप्रीत्या जगामाशु विवाहश्शिवयोरिति

Si Narmadā—lubhang nagagalak, anak na babae ni Rudra at pinakadakila sa mga ilog—ay nagmadaling tumungo, taglay ang malalim na tuwa, upang dumalo sa kasal nina Śiva at Pārvatī.

Verse 47

आगतैस्तैस्ततः सर्वैस्सर्वतो हिमभूधरम् । संकुलासीत्पुरी दिव्या सर्वशोभासमन्विता

Pagkaraan, nang dumating silang lahat mula sa bawat dako patungo sa bundok Himalaya, ang banal na lungsod ay nagsiksikan sa dami ng tao, at napalamutian ng lahat ng uri ng karilagan.

Verse 48

महोत्सवा लसत्केतुध्वजातोरणकाधिका । वितानविनिवृत्तार्का तथा नानालसत्प्रभा

Naging tanawin iyon ng dakilang pagdiriwang—pinalamutian ng kumikislap na mga bandila, watawat, at mga tarangkahang pangseremonya; inilatag ang mga tolda upang salagin ang silaw ng araw, at sari-saring liwanag ang kumikintab sa paligid.

Verse 49

हिमालयोपि सुप्रीत्यादरेण विविधेन च । तेषां चकार सन्मानं तासां चैव यथायथम्

Maging si Himālaya, sa dakilang galak at masusing paggalang, ay naghandog sa kanila ng sari-saring parangal—ayon sa nararapat sa bawat isa.

Verse 50

सर्वान्निवासयामास सुस्थानेषु पृथक् पृथक् । सामग्रीभिरनेकाभिस्तोषयामास कृत्स्नशः

Pinaupo niya silang lahat nang magkakahiwalay sa mga lugar na maayos at nararapat; at sa maraming handog at paghahanda, lubos niyang pinasiyahan ang bawat isa.