सीताविलापः
Sītā’s Lament over the Illusory Head and Bow
पित्रादशरथेनत्वंश्वशुरेणममानघ: ।सर्वैश्चपितृभिस्सार्थंनूनंस्वर्गेसमागतः ।।6.32.18।।
pitrā daśarathena tvaṃ śvaśureṇa mama anagha | sarvaiś ca pitṛbhiḥ sārthaṃ nūnaṃ svarge samāgataḥ || 6.32.18 ||
O walang dungis—tunay ngang nakarating ka na sa langit, muling nakapiling ang iyong ama na si Daśaratha, ang aking biyenan, at ang lahat mong mga ninuno.
"O Sinless one! Surely you have reached heaven where your father, my father-in-law Dasaratha and your grandfathers have reached."
It affirms pitṛ-dharma and continuity: the righteous are imagined as joining the ancestral lineage, reinforcing moral accountability across generations.
Assuming Rama has died, Sita imagines his ascent to heaven and reunion with Daśaratha and the pitṛs.
Rama’s purity (anagha) and filial continuity—his life is framed within ancestral righteousness.