Adhyaya 75
Yayāti’s Vaiṣṇava Rule and the Earth Made Like Vaikuṇṭha (with Viṣṇu Name-Invocation)
Nagsisimula ang kabanata sa masidhing Vaiṣṇava na panawagan: sunod-sunod na pagbigkas ng mga banal na pangalan at anyo ni Viṣṇu—Kṛṣṇa, Rāma, Nārāyaṇa, Narasiṃha; Keśava, Padmanābha, Vāsudeva; at ang mga avatāra na Matsya, Kūrma, Varāha, Vāmana. Mula rito, inilalarawan ang lipunang punô ng nāma-kīrtana, kung saan ang lahat ng uri ng tao ay umaawit ng papuri kay Hari. Sa bisa ng impluwensiyang Vaiṣṇava, ang daigdig ay nagiging tulad ng Vaikuṇṭha: humuhupa ang sakit, pagtanda, at kamatayan; at sumisigla ang dāna (kawanggawa), yajña (sakripisyo), jñāna (kaalaman), at dhyāna (pagmumuni). Itinatampok si Yayāti, inapo ni Nahuṣa, bilang huwarang haring Vaiṣṇava na sa kanyang kabutihang-loob ay nagkakaisa ang kalagayan ng mga daigdig. Itinataboy ng mga tagapaglingkod ni Viṣṇu ang mga sugo ni Yama, at isinusumbong nila ang pambihirang pangyayari kay Dharmarāja. Pinagninilayan ni Yama ang asal at dharma ng hari, at sa pangwakas ay inilalagay ng kolopon ang kabanata sa mas malawak na salaysay tungkol kay Yayāti at sa hibla ng kuwentong may kaugnayan sa tīrtha.
Shlokas
Verse 1
सुकर्मोवाच । विष्णुं कृष्णं हरिं रामं मुकुंदं मधुसूदनम् । नारायणं विष्णुरूपं नारसिंहं तमच्युतम्
Sinabi ni Sukarma: Pinagninilayan ko si Viṣṇu—si Kṛṣṇa, si Hari, si Rāma; si Mukunda, si Madhusūdana; si Nārāyaṇa na may anyong Viṣṇu; at si Narasiṃha—Siya, ang Di-Nabibigo (Acyuta).
Verse 2
केशवं पद्मनाभं च वासुदेवं च वामनम् । वाराहं कमठं मत्स्यं हृषीकेशं सुराधिपम्
(Inaalaala ko) si Keśava, si Padmanābha, si Vāsudeva, at si Vāmana; si Varāha, si Kūrma, si Matsya; si Hṛṣīkeśa, ang Panginoon ng mga diyos.
Verse 3
विश्वेशं विश्वरूपं च अनंतमनघं शुचिम् । पुरुषं पुष्कराक्षं च श्रीधरं श्रीपतिं हरिम्
Sinasamba ko si Hari—ang Panginoon ng lahat, na ang anyo’y ang sansinukob; walang hanggan, walang kasalanan, at dalisay; ang Kataas-taasang Puruṣa, may matang-loto; tagapagdala ni Śrī, ang Panginoon ni Śrī.
Verse 4
श्रीनिवासं पीतवासं माधवं मोक्षदं प्रभुम् । इत्येवं हि समुच्चारं नामभिर्मानवाः सदा
“Śrīnivāsa, Pītavāsa, Mādhava, ang Panginoong nagbibigay ng mokṣa, ang Kataas-taasang Guro”—sa ganitong paraan, dapat laging sabay-sabay bigkasin ng mga tao ang Kanyang mga pangalan.
Verse 5
प्रकुर्वंति नराः सर्वे बालवृद्धाः कुमारिकाः । स्त्रियो हरिं सुगायंति गृहकर्मरताः सदा
Nakikibahagi ang lahat ng tao—mga bata, matatanda, at mga dalagang binibini; at ang mga babae, laging abala sa gawaing-bahay, ay malamyos na umaawit ng papuri kay Hari.
Verse 6
आसने शयने याने ध्याने वचसि माधवम् । क्रीडमानास्तथा बाला गोविंदं प्रणमंति ते
Sa pag-upo, paghiga, paglalakbay, pagninilay, o sa pananalita—yaong mga debotong may pusong tulad-bata, kahit naglalaro, ay yumuyukod kay Mādhava, kay Govinda.
Verse 7
दिवारात्रौ सुमधुरं ब्रुवंति हरिनाम च । विष्णूच्चारो हि सर्वत्र श्रूयते द्विजसत्तम
Araw at gabi, malamyos nilang binibigkas ang banal na Pangalan ni Hari; tunay ngang sa lahat ng dako ay naririnig ang pagbigkas kay Viṣṇu, O pinakadakila sa mga dvija.
Verse 8
वैष्णवेन प्रभावेण मर्त्या वर्तंति भूतले । प्रासादकलशाग्रेषु देवतायतनेषु च
Sa bisa ng impluwensiyang Vaiṣṇava, ang mga mortal ay namumuhay at kumikilos sa ibabaw ng lupa—sa tuktok ng mga tore at kalasa ng templo, at maging sa loob ng mga santuwaryo ng mga diyos.
Verse 9
यथा सूर्यस्य बिंबानि तथा चक्राणि भांति च । वैकुंठे दृश्यते भावस्तद्भावं जगतीतले
Kung paanong lumilitaw ang mga sinag na bilog na wari’y repleksiyon ng araw, gayon din nagniningning ang mga makalangit na bilog. Anumang kalagayang nakikita sa Vaikuṇṭha—ang mismong anyo nito’y matatagpuan din dito sa ibabaw ng lupa.
Verse 10
तेन राज्ञा कृतं विप्र पुण्यं चापि महात्मना । विष्णुलोकस्य समतां तथानीतं महीतलम्
O brāhmaṇa, sa dakilang-hiningang hari ay nagtipon ng napakalaking puṇya; at sa gayon ay inihatid niya ang daigdig sa kalagayang kapantay ng loka ni Viṣṇu.
Verse 11
नहुषस्यापि पुत्रेण वैष्णवेन ययातिना । उभयोर्लोकयोर्भावमेकीभूतं महीतलम्
Maging si Yayāti—anak ni Nahusha, isang debotong Vaiṣṇava—ay pinag-isa sa ibabaw ng lupa ang kalagayan ng dalawang daigdig.
Verse 12
भूतलस्यापि विष्णोश्च अंतरं नैव दृश्यते । विष्णूच्चारं तु वैकुंठे यथा कुर्वंति वैष्णवाः
Walang nakikitang pagkakaiba sa pagitan ng lupa at ni Viṣṇu; at sa Vaikuṇṭha, binibigkas ng mga Vaiṣṇava ang Pangalan ni Viṣṇu sa gayon ding paraan.
Verse 13
भूतले तादृशोच्चारं प्रकुर्वंति च मानवाः । उभयोर्लोकयोर्विप्र एकभावः प्रदृश्यते
Sa lupa, ang mga tao ay gumagawa ng gayong pagbigkas; at, O brāhmaṇa, nakikitang lumilitaw ang iisang kalagayan sa dalawang daigdig.
Verse 14
जरारोगभयं नास्ति मृत्युहीना नरा बभुः । दानभोगप्रभावश्च अधिको दृश्यते भुवि
Walang takot sa katandaan o karamdaman; ang mga tao’y naging malaya sa kamatayan. At sa lupa, ang bisa ng dāna at ng wastong pag-enjoy ay nakita na lubhang dakila.
Verse 15
पुत्राणां तु सुखं पुण्यमधिकं पौत्रजं नराः । प्रभुंजंति सुखेनापि मानवा भुवि सत्तम
Ngunit ang kagalakang nagmumula sa mga apo ay itinuturing na higit na mapagpala kaysa sa kagalakan sa mga anak; tinatamasa ito ng mga tao sa lupa nang magaan, O pinakadakila sa mga lalaki.
Verse 16
विष्णोः प्रसाददानेन उपदेशेन तस्य च । सर्वव्याधिविनिर्मुक्ता मानवा वैष्णवाः सदा
Sa pagtanggap ng biyaya ni Viṣṇu at sa pagsunod sa Kanyang aral, ang mga taong Vaiṣṇava ay laging napapalaya sa lahat ng karamdaman.
Verse 17
स्वर्गलोकप्रभावो हि कृतो राज्ञा महीतले । पंचविंशप्रमाणेन वर्षाणि नृपसत्तम
Tunay nga, O pinakadakila sa mga hari, ang hari ay nagtatag sa ibabaw ng lupa ng isang karangyaang tulad ng sa langit, at pinanatili niya ito sa ganap na sukat na dalawampu’t limang taon.
Verse 18
गदैर्हीना नराः सर्वे ज्ञानध्यानपरायणाः । यज्ञदानपराः सर्वे दयाभावाश्च मानवाः
Ang lahat ng tao ay walang karamdaman; ang lahat ay nakatuon sa kaalaman at pagninilay. Ang lahat ay masigasig sa paghahandog at pagkakawanggawa, at ang lahat ng tao ay may pusong mahabagin.
Verse 19
उपकाररताः पुण्या धन्यास्ते कीर्तिभाजनाः । सर्वे धर्मपरा विप्र विष्णुध्यानपरायणाः
Yaong nalulugod sa paggawa ng kabutihan sa kapwa ay banal at pinagpala, karapat-dapat paglaanan ng walang kupas na papuri. O brāhmaṇa, silang lahat ay nakatuon sa dharma at lubos na nakasandig sa pagninilay kay Viṣṇu.
Verse 20
राज्ञा तेनोपदिष्टास्ते संजाता वैष्णवा भुवि । विष्णुरुवाच । श्रूयतां नृपशार्दूल चरित्रं तस्य भूपतेः
Sa utos ng haring iyon, sila’y naging mga Vaiṣṇava sa ibabaw ng daigdig. Wika ni Viṣṇu: “Makinig ka, O tigre sa mga hari, sa kasaysayan ng haring iyon.”
Verse 21
सर्वधर्मपरो नित्यं विष्णुभक्तश्च नाहुषिः । अब्दानां तत्र लक्षं हि तस्याप्येवं गतं भुवि
Ang inapo ni Nahuṣa ay laging masigasig sa lahat ng dharma at deboto ni Viṣṇu. Doon, tunay ngang lumipas sa kanya ang isang daang libong taon habang namumuhay siya sa lupa sa gayong paraan.
Verse 22
नूतनो दृश्यते कायः पंचविंशाब्दिको यथा । पंचविंशाब्दिको भाति रूपेण वयसा तदा
Ang katawan ay wari’y muling nababago, na para bang dalawampu’t limang taong gulang; at noon, kumikislap ang anyo at edad na gaya ng isang dalawampu’t lima.
Verse 23
प्रबलः प्रौढिसंपन्नः प्रसादात्तस्य चक्रिणः । मानुषा भुवमास्थाय यमं नैव प्रयांति ते
Sa biyaya ng Panginoong may hawak ng Sudarśana, sila’y nagiging makapangyarihan at puspos ng ganap na lakas; nananatili sa daigdig ng tao, hindi sila napupunta kay Yama.
Verse 24
रागद्वेषविनिर्मुक्ताः क्लेशपाशविवर्जिताः । सुखिनो दानपुण्यैश्च सर्वधर्मपरायणाः
Malaya sa pagnanasa at poot, pinalaya sa mga gapos ng pagdurusa, sila’y masaya; sa kawanggawa’y nagkakamit ng kabutihan, at nakatuon sa kabuuan ng dharma.
Verse 25
विस्तारं तेजनाः सर्वे संतत्यापि गता नृप । यथा दूर्वावटाश्चैव विस्तारं यांति भूतले
O hari, ang lahat ng maningning na nilalang ay lumaganap, kasama ang kanilang mga salinlahi—gaya ng damong dūrvā at ng punong balete na malawak na kumakalat sa ibabaw ng lupa.
Verse 26
यथा ते मानवाः सर्वे पुत्रपौत्रैः प्रविस्तृताः । मृत्युदोषविहीनास्ते चिरं जीवंति वै जनाः
Gayon, ang lahat ng taong yaon ay umunlad, lumawak sa pamamagitan ng mga anak at apo; malaya sa kapintasan ng kamatayan, tunay ngang nabubuhay sila nang napakahaba.
Verse 27
स्थिरकायाश्च सुखिनो जरारोगविवर्जिताः । पंचविंशाब्दिकाः सर्वे नरा दृश्यंति भूतले
Sa daigdig, ang lahat ng lalaki ay nakikitang may matatag na katawan, masaya, walang katandaan at karamdaman, at bawat isa’y tila dalawampu’t limang taong gulang.
Verse 28
सत्याचारपराः सर्वे विष्णुध्यानपरायणाः । एवं सर्वे च मर्त्यास्ते प्रसादात्तस्य चक्रिणः
Lahat sila’y nakatuon sa tapat na asal at lubos na nakalaan sa pagninilay kay Viṣṇu. Kaya naging gayon ang lahat ng mortal, sa biyaya ng Panginoong may taglay na Sudarśana-cakra.
Verse 29
संजाता मानवाः सर्वे दानभोगपरायणाः । मृतो न श्रूयते लोके मर्त्यः कोपि नरोत्तम
Ang lahat ng tao ay naging masigasig sa pag-aalay ng dāna at sa wastong pagtamasa. Sa sanlibutan, O pinakadakila sa mga tao, ni hindi man lamang nababalitaan ang pagkamatay ng sinumang mortal.
Verse 30
शोकं नैव प्रपश्यंति दोषं नैव प्रयांति ते । यद्रूपं स्वर्गलोकस्य तद्रूपं भूतलस्य च
Wala silang nakikitang dalamhati, ni hindi sila nahuhulog sa kasalanan; sapagkat ang anyo ng mundong makalangit ay siya ring anyong nasasaksihan sa ibabaw ng lupa.
Verse 31
संजातं मानवश्रेष्ठ प्रसादात्तस्य चक्रिणः । विभ्रष्टा यमदूतास्ते विष्णुदूतैश्च ताडिताः
O pinakamainam sa mga tao, naganap ito sa biyaya ng Panginoong may hawak ng Sudarśana; ang mga sugo ni Yama ay napaurong at hinampas ng mga sugo ni Viṣṇu.
Verse 32
रुदमाना गताः सर्वे धर्मराजं परस्परम् । तत्सर्वं कथितं दूतैश्चेष्टितं भूपतेस्तु तैः
Luhaan, silang lahat ay nagsama-samang nagtungo kay Dharmarāja (Yama). Pagkaraan, isinalaysay ng mga sugo ang lahat—bawat gawa at asal ng haring iyon.
Verse 33
अमृत्युभूतलं जातं दानभोगेन भास्करे । नहुषस्यात्मजेनापि कृतं देवययातिना
O Bhāskara, sa pamamagitan ng pagtamasa ng mga handog at ng pagbibigay-dāna, ang daigdig ay naging malaya sa kamatayan; ito man ay nagawa ni Yayāti, ang banal na anak ni Nahuṣa.
Verse 34
विष्णुभक्तेन पुण्येन स्वर्गरूपं प्रदर्शितम् । एवमाकर्णितं सर्वं धर्मराजेन वै तदा
Sa kabanalan ng debotong yaon ni Viṣṇu, ang anyo mismo ng langit ay naihayag. Kaya noon, tunay ngang napakinggan ni Dharmarāja ang lahat.
Verse 35
धर्मराजस्तदा तत्र दूतेभ्यः श्रुतविस्तरः । चिंतयामास सर्वार्थं श्रुत्वैवंनृपचेष्टितम्
Noon, si Dharmarāja roon, matapos marinig sa kaniyang mga sugo ang ganap na salaysay, ay nagmuni-muni sa buong bagay, nang marinig ang gayong asal ng hari.
Verse 75
इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रे पंचसप्ततितमोऽध्यायः
Sa gayon nagwawakas ang ikapitumpu’t ikalimang kabanata ng Śrī Padma Purāṇa sa Bhūmi-khaṇḍa—sa salaysay ni Vena—na naglalarawan sa banal na tīrtha ng Ina at Ama, sa kasaysayan ni Yayāti.