Adhyaya 32

Verse 1

सूत उवाच । नानारत्नैः सुदीप्तांगो हाटकेनापि सर्वतः । राजमानो गिरिश्रेष्ठो यथा सूर्यः स्वरश्मिभिः

Sūta ang nagsalita: “Pinalamutian ng sari-saring hiyas, nagniningning ang kanyang katawan, at kumikislap sa lahat ng dako sa ginto—ang pinakadakilang bundok ay nagliwanag, gaya ng araw sa sarili nitong mga sinag.”

Verse 2

छायामशोकां संप्राप्य शीतलां सुखदायिनीम् । ध्यायंति योगिनः सर्वे उपविष्टा दृढासने

Nang marating ang lilim na walang pighati—malamig at nagbibigay-ginhawa—ang lahat ng yogin ay nagmumuni, nakaupo nang matatag sa matibay na āsana.

Verse 3

क्वचित्तपंति मुनयः क्वचिद्गायंति किन्नराः । संतुष्टा ऋषिगंधर्वा वीणातालकराविलाः

Sa ilang dako, ang mga muni ay nagsasagawa ng matitinding tapas; sa iba nama’y umaawit ang mga Kinnara. Naroon ang mga Ṛṣi at Gandharva na payapa ang loob, abala ang mga kamay sa vīṇā at sa pagtugtog ng tāla.

Verse 4

तालमानलये लीनाः स्वरैः सप्तभिरन्वितैः । मूर्च्छनारत्निसंयुक्तैर्व्यक्तं गीतं मनोहरम्

Nalulubog sa tāla, sa sukat, at sa himig (laya)—taglay ang pitong swara at kaugnay ng mga ayos ng pag-akyat ng himig (mūrcchanā)—ang awit ay naging malinaw at kaakit-akit.

Verse 5

तस्मिन्वै पर्वतश्रेष्ठे चंदनच्छायसंश्रिताः । गंधर्वा गीततत्वज्ञा गीतं गायंति तत्पराः

Sa dakilang bundok na yaon, sa lilim ng mga punong sandalwood na kanilang sinasandigan, ang mga Gandharva—batid ang tunay na diwa ng musika—ay umaawit nang buong pagtalima at debosyon.

Verse 6

नृत्यंति योषितस्तत्र देवानां पर्वत्तोत्तमे । पापहा पुण्यदो दिव्यः सुश्रेयसां प्रदायकः

Doon, sa pinakadakilang bundok ng mga deva, sumasayaw ang mga makalangit na babae. Ito’y banal at dibino—pumupuksa ng kasalanan, nagbibigay ng kabutihang-gawa, at nagkakaloob ng pinakamataas na kapalaran.

Verse 7

वेदध्वनिः समधुरः श्रूयते पर्वतोत्तमे । चंदनाशोकपुन्नागैः शालैस्तालैस्तमालकैः

Sa napakahusay na bundok na yaon, maririnig ang lubhang matamis na alingawngaw ng mga Veda, sa gitna ng mga punong sandalwood, aśoka, punnāga, śāla, tāla, at tamāla.

Verse 8

वटैस्तु मेघसंकाशै राजते पर्वतोत्तमः । संतानकैः कल्पवृक्षै रंभापादपसंकुलैः

Nagniningning ang pinakadakilang bundok, pinalilibutan ng mga punong balete na wari’y maiitim na ulap; siksik ito sa mga punong santānaka at mga punong kalpa na tumutupad ng hiling, at sa mga luntiang gubat na kaugnay ni Rambhā.

Verse 9

नगेंद्रो भाति सर्वत्र नाकवृक्षैः सुपुष्पितैः । नानाधातुसमाकीर्णो नानारत्नचयो गिरिः

Sa lahat ng dako ay nagniningning ang hari ng mga bundok, pinalalamutian ng mga makalangit na punong hitik sa bulaklak; ang bundok na ito’y nababalot ng sari-saring mineral at nagtatambak ng iba’t ibang hiyas.

Verse 10

नानाकौतुकसंयुक्तो नानामंगलसंयुतः । वेदवृंदैः सुसंजुष्टो ह्यप्सरोगणसंकुलः

Hitik ito sa sari-saring pagdiriwang at kagalakang pambanal, at pinalalamutian ng maraming mapalad na ritwal; sagana rin ito sa mga pangkat ng mga tagapag-awit ng Veda at siksik sa mga pulutong ng mga apsaras.

Verse 11

ऋषिभिर्मुनिभिः सिद्धैर्गंधर्वैःपरिभातिसः । गजैश्चाचलसंकाशैः सिंहनादैर्विराजते

Siya’y nagniningning, napalilibutan ng mga ṛṣi, mga muni, mga siddha, at mga gandharva; at lalo pang maringal dahil sa mga elepanteng tila mga bundok at sa mga ugong na gaya ng dagundong ng leon.

Verse 12

शरभैर्मत्तशार्दूलैर्मृगधूर्तैरलंकृतः । वापीकूपतडागैश्च संपूर्णैर्विमलोदकैः

Pinalamutian ito ng mga śarabha, ng mga tigre na nag-aalab sa pagkabaliw, at ng mga usang tuso; at ng mga balon, mga hakbang-balón, at mga lawa, na pawang hitik sa malinaw at dalisay na tubig.

Verse 13

हंसकारंडवाकीर्णैः सर्वत्र परिशोभते । कनकोत्पलैश्च श्वेतैश्च रक्तोत्पलैर्विराजते

Sa lahat ng dako’y nagniningning, punô ng mga hamsa at mga ibong kāraṇḍava; kumikislap sa mga gintong lotus, sa mga puting lotus, at sa mga pulang lotus.

Verse 14

नदीस्रवणसंघातैर्विमलैश्चोदकैस्तथा । शालतालैश्च रूपैश्च सगजैः स्फाटिकैस्तथा

May mga kumpol ng umaagos na mga ilog at gayundin ng dalisay na mga tubig; may anyo rin ng mga punong śāla at tāla; at may mga elepanteng kumikislap na wari’y kristal.

Verse 15

विस्तीर्णैः कांचनैर्दिव्यैः सूर्यवह्निसमप्रभैः । शिलातलैश्च संपूर्णः शैलराजो विराजते

Pinalamutian ng malalapad at dibinong gintong lapida, kasingliwanag ng araw at apoy; at ganap na may mga batong terasa, ang hari ng mga bundok ay maringal na nagniningning.

Verse 16

विमानैर्देवतानां च प्रासादैः पर्वतोत्तमैः । हंसचंद्रप्रतीकाशैर्हेमदंडैरलंकृतः

Pinalamutian ng mga vimāna ng mga diyos at ng mga napakahusay na palasyong wari’y mga bundok; at ginayakan ng mga haliging ginto na kumikislap na parang mga hamsa at ang buwan.

Verse 17

कलशैश्चामरैर्युक्तैः प्रासादैः परिशोभितः । नानागुणप्रमुदित देववृंदैश्च शोभितः

Marilag na pinalamutian ng mga palasyong may mga kalaśa sa tuktok at may mga cāmara; at lalo pang pinaganda ng mga pulutong ng mga diyos, nagagalak sa sari-saring kagalingan nito.

Verse 18

देववृंदैरनेकैश्च गंधर्वैश्चारणैस्तथा । सर्वत्र राजते पुण्यो मेरुर्गिरिवरोत्तमः

Napapaligiran ng maraming pangkat ng mga deva, gayundin ng mga Gandharva at Cāraṇa, ang banal na Meru—pinakamainam sa mga bundok—ay nagniningning sa lahat ng dako.

Verse 19

तस्माद्गंगामहापुण्या पुण्यतोया महानदी । प्रसूता पुण्यतीर्थाढ्या हंसपद्मैः समाकुला

Kaya ang Gaṅgā—lubhang banal, may tubig na nagpapabanal, dakilang ilog—ay sumibol, sagana sa mga banal na tawiran at pook-paglalakbay, at punô ng mga sisne at mga lotus.

Verse 20

मुनिभिः सेव्यमाना सा ऋषिसंघैर्महानदी । एवंगुणं गिरिश्रेष्ठं पुण्यकौतुकमंगलम्

Ang dakilang ilog na yaon, na pinaglilingkuran at iginagalang ng mga muni at mga pangkat ng ṛṣi, ay gayon ngang puspos ng mga katangian—dumadaloy sa tabi ng pinakadakilang bundok—nagdadala ng pagpapala sa pamamagitan ng banal na bisa at sagradong ligaya.

Verse 21

अंगश्चात्रिसुतः पुण्यः प्रविवेश महामुनिः । गंगातीरे सुपुण्ये च एकांते चारुकंदरे

At si Aṅga—ang banal na anak ni Atri, ang dakilang muni—ay pumasok sa isang marikit na yungib, sa isang liblib na pook sa lubhang banal na pampang ng Gaṅgā.

Verse 22

तत्रोपविश्य मेधावी कामक्रोधविवर्जितः । सर्वेंद्रियाणि संयम्य हृषीकेशं मनोगतम्

Doon siya umupo, ang marunong—malaya sa pagnanasa at poot—pinigil ang lahat ng pandama, at sa loob-loob ay ituon ang isip kay Hṛṣīkeśa, ang Panginoon ng mga pandama.

Verse 23

ध्यायमानः स धर्मात्मा कृष्णं क्लेशापहं प्रभुम् । आसने शयने याने ध्याने च मधुसूदनम्

Ang banal na may matuwid na kaluluwa ay nagmumuni-muni kay Panginoong Kṛṣṇa, ang Soberanong nag-aalis ng pagdurusa—sa upuan, sa higaan, sa paglalakbay, at sa taimtim na pagninilay—kay Madhusūdana.

Verse 24

नित्यं पश्यति युक्तात्मा योगयुक्तो जितेंद्रियः । चराचरेषु जीवेषु तेषु पश्यति केशवम्

Ang disiplinadong kaluluwa—nakaugat sa yoga at nagwagi sa mga pandama—ay laging nakakakita; at sa lahat ng nilalang, gumagalaw man o di-gumagalaw, kaniyang namamasdan si Keśava (Viṣṇu).

Verse 25

आर्द्रेषु चैव शुष्केषु सर्वेष्वन्येषु स द्विजः । एवं वर्षशतं जातं तप्यमानस्य तस्य च

Sa mga basang pook at sa mga tuyong pook, at sa lahat pang ibang kalagayan, nanatiling gayon ang pantas na dalawang-ulit na isinilang; kaya lumipas ang isang daang taon habang patuloy siyang nagsasagawa ng pagtitika.

Verse 26

समालोक्य जगन्नाथश्चक्रपाणिर्द्विजोत्तमम् । बहुविघ्नान्सुघोरांश्च दर्शयत्येव नित्यशः

Nang mamasdan ni Jagannātha, ang Panginoong may hawak na cakra, ang pinakadakila sa mga dalawang-ulit na isinilang, tunay na palagi Niyang ipinakikita ang maraming hadlang, lubhang kakila-kilabot ang anyo.

Verse 27

तेजसा तस्य देवस्य नृसिंहस्य महात्मनः । निरातंकः स धर्मात्मा दहत्यग्निरिवेंधनम्

Sa ningning ng banal at dakilang Narasiṃha, ang matuwid na iyon ay nagiging walang pangamba at sinusunog (ang mga kaaway o dumi) na gaya ng apoy na tumutupok sa panggatong.

Verse 28

नियमैः संयमैश्चान्यैरुपवासैर्द्विजोत्तमः । क्षीयमाणस्तु संजातो दीप्यमानः स्वतेजसा

Sa pamamagitan ng mga panata, pagpipigil, at iba pang pag-aayuno, ang pinakadakila sa mga dvija ay nangayayat; gayunman, kahit siya’y nauupos, siya’y nagliliwanag sa sariling ningning.

Verse 29

सूर्यपावकसंकाशस्त्वंग एवं प्रदृश्यते । एवं तपःसु निरतं ध्यायमानं जनार्दनम्

Ang iyong katawan ay nakikitang nagniningning na gaya ng araw at apoy. Sa ganitong paraan dapat pagnilayan si Janārdana—nakalubog sa mga pag-austeridad at sa malalim na pagninilay.

Verse 30

आविर्भूयाब्रवीद्देवो वरं वरय मानद । तं च दृष्ट्वा हृषीकेशमंगः परम निर्वृतः

Nagpakita ang Panginoon at nagsabi, “Pumili ka ng biyaya, O kagalang-galang.” At nang makita ni Aṅga si Hṛṣīkeśa, siya’y napuspos ng sukdulang galak at kapayapaan.

Verse 31

तुष्टाव प्रणतो भूत्वा वासुदेवं प्रसन्नधीः

Sa payapang diwa, siya’y yumukod at nagpuri kay Vāsudeva.

Verse 32

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने अंगवरप्रदानं । नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः

Dito nagtatapos ang ika-32 kabanata, na pinamagatang “Pagkakaloob ng mga Biyaya kay Aṅga,” sa Bhūmi-khaṇḍa ng Śrī Padma Purāṇa, sa loob ng salaysay tungkol kay Vena.

Verse 33

गुणरूपाय गुह्याय गुणातीताय ते नमः । गुणाय गुणकर्त्रे च गुणाढ्याय गुणात्मने

Pagpupugay sa Iyo—na may anyo ng mga guṇa, na lihim at mahiwaga, at lampas sa mga guṇa; pagpupugay sa Iyo na Siya ring mga guṇa, ang lumikha ng mga guṇa, puspos ng mga guṇa, at ang diwa’y mga guṇa.

Verse 34

भवाय भवकर्त्रे च भक्तानां भवहारिणे । भवोद्भवाय गुह्याय नमो भवविनाशिने

Pagpupugay kay Bhava (Śiva), lumikha ng pag-iral sa daigdig at tagapag-alis ng pagkakagapos para sa mga deboto; sa Kanya na sumisibol mula sa pagiging at higit pa rito, sa lihim na Panginoon—sa tagapagwasak ng pagiging, ako’y yumuyuko.

Verse 35

यज्ञाय यज्ञरूपाय यज्ञेशाय नमोनमः । यज्ञकर्मप्रसंगाय नमः शंखधराय च

Pagpupugay, muli’t muli, sa Kanya na Siya mismo ang Yajña, na ang anyo ay Yajña, at ang Panginoon ng Yajña. Pagpupugay sa Kanya na laging nakatuon sa mga gawaing panghandog, at pagpupugay rin sa May-hawak ng kabibe (śaṅkha).

Verse 36

नमोनमो हिरण्याय नमो रथांगधारिणे । सत्याय सत्यभावाय सर्वसत्यमयाय च

Pagpupugay, muli’t muli, sa Ginintuang Isa; pagpupugay sa may-hawak ng diskos. Pagpupugay sa Katotohanan, sa Kanya na ang likas ay katotohanan, at sa Kanya na ganap na binubuo ng lahat ng katotohanan.

Verse 37

धर्माय धर्मकर्त्रे च सर्वकर्त्रे च ते नमः । धर्मांगाय सुवीराय धर्माधाराय ते नमः

Pagpupugay sa Iyo bilang Dharma mismo, bilang tagapagganap ng Dharma, at bilang tagapagganap ng lahat. Pagpupugay sa Iyo na ang katawan ay Dharma, sa marangal na bayani, at sa saligang nagtataguyod sa Dharma.

Verse 38

नमः पुण्याय पुत्राय ह्यपुत्राय महात्मने । मायामोहविनाशाय सर्वमायाकराय ते

Pagpupugay sa Iyo—O banal, O Anak, at gayon ma’y ang Dakilang Panginoong walang anak; tagapagwasak ng pagkalitong mula sa māyā, at pinagmumulan ng lahat ng māyā.

Verse 39

मायाधराय मूर्ताय त्वमूर्ताय नमोनमः । सर्वमूर्तिधरायैव शंकराय नमोनमः

Muli’t muli, pagpupugay kay Śaṅkara—tagapagdala ng māyā; may anyo, at gayon ma’y walang anyo. Muli’t muli, pagpupugay sa Kanya na tanging nagtataglay ng lahat ng anyo.

Verse 40

ब्रह्मणे ब्रह्मरूपाय परब्रह्मस्वरूपिणे । नमस्ते सर्वधाम्ने च नमो धामधराय च

Pagpupugay kay Brahmā, na ang anyo’y Brahman, na ang likas ay ang Kataas-taasang Brahman. Pagpupugay sa Iyo, na tahanan ng lahat ng tahanan; at pagpupugay sa tagapagdala ng Tahanan.

Verse 41

श्रीमते श्रीनिवासाय श्रीधराय नमोनमः । क्षीरसागरवासाय चामृताय च ते नमः

Muli’t muli, pagpupugay sa maluwalhating Panginoong Śrīnivāsa, kay Śrīdhara. O Ikaw na nananahan sa Karagatang Gatas, at Ikaw na mismong diwa ng amṛta—sa Iyo ang aking paggalang.

Verse 42

महौषधाय घोराय महाप्रज्ञापराय च । अक्रूराय प्रमेध्याय मेध्यानां पतये नमः

Pagpupugay sa Panginoon—na siyang dakilang lunas, kakilakilabot sa kabanalan, at nakatuon sa dakilang karunungan; walang kalupitan, ganap na nagpapadalisay, at Panginoon ng lahat ng dalisay.

Verse 43

अनंताय ह्यशेषाय चानघाय नमोनमः । आकाशस्य प्रकाशाय पक्षिरूपाय ते नमः

Paulit-ulit na pagpupugay sa Iyo—sa Walang-hanggan, sa Sumasa-lahat, sa Walang-dungis. Pagpupugay sa Iyo, Liwanag ng kalangitan, na nag-anyong ibon.

Verse 44

हुताय हुतभोक्त्रे च हवीरूपाय ते नमः । बुद्धाय बुधरूपाय सदाबुद्धाय ते नमः

Pagpupugay sa Iyo bilang handog, bilang tumatanggap ng handog, at bilang anyo mismo ng alay sa yajña. Pagpupugay sa Iyo bilang ang Nagising, bilang ang Marunong na anyo ng talino, at bilang ang laging gising, laging maliwanag.

Verse 45

नमो हव्यायकव्याय स्वधाकाराय ते नमः । स्वाहाकाराय शुद्धाय ह्यव्यक्ताय महात्मने

Pagpupugay sa Iyo na handog sa mga deva at handog sa mga ninuno; pagpupugay sa Iyo na mismong bigkas na “svadhā.” Pagpupugay sa Iyo na bigkas na “svāhā,” sa Dalisay—sa Di-nahahayag, sa Dakilang Kaluluwa, Panginoon.

Verse 46

व्यासाय वासवायैव वसुरूपाय ते नमः । वासुदेवाय विश्वाय वह्निरूपाय ते नमः । हरये केवलायैव वामनाय नमोनमः

Pagpupugay sa Iyo bilang Vyāsa; pagpupugay sa Iyo bilang Vāsava; pagpupugay sa Iyo na ang anyo ay ang mga Vasu. Pagpupugay sa Iyo bilang Vāsudeva, ang Lahat; pagpupugay sa Iyo na ang anyo ay Apoy. Paulit-ulit na pagpupugay kay Hari lamang, kay Vāmana.

Verse 47

नमो नृसिंहदेवाय सत्वपालाय ते नमः

Pagpupugay kay Panginoong Narasiṃha; pagpupugay sa Iyo, tagapangalaga ng lahat ng may buhay.

Verse 48

नमो गोविंदगोपाय नम एकाक्षराय च । नमः सर्वाक्षरायैव हंसरूपाय ते नमः

Pagpupugay sa Iyo, Govinda, tagapangalaga ng mga pastol ng baka. Pagpupugay sa Iyo bilang Nag-iisang Pantig, ang banal na Oṁ. Pagpupugay sa Iyo na siyang lahat ng mga pantig. Pagpupugay sa Iyo na nagpapakita sa anyong Haṁsa.

Verse 49

त्रितत्त्वाय नमस्तुभ्यं पंचतत्त्वाय ते नमः । पंचविंशतितत्त्वाय तत्त्वाधाराय वै नमः

Pagpupugay sa Iyo bilang Tattva ng tatlong katotohanan; pagpupugay sa Iyo bilang Tattva ng limang katotohanan. Tunay na pagpupugay sa Iyo bilang Tattva ng dalawampu’t limang katotohanan—Ikaw ang saligan na sumasandig sa lahat ng mga tattva.

Verse 50

कृष्णाय कृष्णरूपाय लक्ष्मीनाथाय ते नमः । नमः पद्मपलाशाय आनंदाय पराय च

Pagpupugay sa Iyo—kay Kṛṣṇa; sa Kanya na ang anyo ay si Kṛṣṇa mismo; sa Panginoon ni Lakṣmī. Pagpupugay sa May matang tulad ng dahon ng lotus; sa mismong Kaligayahan; at sa Kataas-taasan.

Verse 51

नमो विश्वंभरायैव पापनाशाय वै नमः । नमः पुण्यसुपुण्याय सत्यधर्माय ते नमः

Pagpupugay sa Iyo, Tagapagtaguyod ng sansinukob; pagpupugay sa Iyo, Tagapuksa ng kasalanan. Pagpupugay sa Iyo na siyang dalisay na kabutihan at sukdulang kabutihan; pagpupugay sa Iyo, ang tunay na Dharma.

Verse 52

नमोनमः शाश्वतअव्ययाय नमोनमः संघ नभोमयाय । श्रीपद्मनाभाय महेश्वराय नमामि ते केशवपादपद्मम्

Muli’t muli, pagpupugay sa Iyo—ang walang hanggan at di-nagbabago. Muli’t muli, pagpupugay sa Iyo na ang kapulungan ng kapangyarihang banal ay tulad ng kalangitan. O maluwalhating Padmanābha, O Mahēśvara: sinasamba ko ang lotus ng Iyong mga paa, O Keśava.

Verse 53

आनंदकंद कमलाप्रिय वासुदेव सर्वेश ईश मधुसूदन देहि दास्यम् । पादौ नमामि तव केशव जन्मजन्म कृपां कुरुष्व मम शांतिद शंखपाणे

O Vāsudeva—bukal ng ligaya, minamahal ni Kamalā (Lakṣmī), Panginoon ng lahat, Kataas-taasang Tagapamahala, Madhusūdana—ipagkaloob Mo sa akin ang mapagpakumbabang paglilingkod. O Keśava, sa bawat kapanganakan ay yumuyuko ako sa Iyong mga paa; mahabag Ka sa akin, O tagapagkaloob ng kapayapaan, O may hawak na kabibe.

Verse 54

संसारदारुणहुताशनतापदग्धं पुत्रादिबंधुमरणैर्बहुशोकतापैः । ज्ञानांबुदेन मम प्लावय पद्मनाभ दीनस्य मच्छरणरूपभवस्व नाथ

Nasusunog sa mabagsik na init ng apoy ng pag-iral sa sanlibutan, at pinahihirapan ng maraming dalamhati dahil sa pagkamatay ng mga anak at iba pang kamag-anak—O Padmanābha, bahain Mo ako ng karagatan ng kaalaman. O Panginoon, Ikaw nawa ang aking kanlungan, ako na abang walang magawa, sa anyo ng Iyong mga paa.

Verse 55

एवं स्तोत्रं समाकर्ण्य त्वंगस्यापि महात्मनः । दर्शयित्वा स्वकं रूपं घनश्यामं महौजसम्

Sa gayon, nang marinig Niya ang himnong ito ng papuri—na inialay din ng dakilang kaluluwang si Tvaṅga—ipinakita Niya ang sarili Niyang anyo, maitim na gaya ng ulap ng ulan at nagliliwanag sa dakilang ningning.

Verse 56

शंखचक्रगदापाणिं पद्महस्तं महाप्रभुम् । वैनतेयसमारूढमात्मरूपं प्रदर्शितम्

Ipinakita ang Kanyang tunay na anyo—ang dakilang Panginoon na may hawak na kabibe, diskos, at pamalo sa Kanyang mga kamay, may lotus, at nakasakay kay Vainateya (Garuḍa).

Verse 57

सर्वाभरणशोभांगं हारकंकणकुंडलैः । राजमानं परं दिव्यं निर्मलं वनमालया

Ang Kanyang mga sangkap ay kumikislap sa ganda ng lahat ng palamuti—mga kuwintas, pulseras, at hikaw—nagniningning, lubhang banal at dalisay, pinalalamutian ng garlandang gubat na mga bulaklak.

Verse 58

अंगस्याग्रे हृषीकेशः शोभमान महत्प्रभः । श्रीवत्सांकेन पुण्येन कौस्तुभेन जनार्दनः

Sa unahan ni Aṅga ay nakatindig si Hṛṣīkeśa, nagliliwanag sa dakilang kaningningan—si Janārdana, may banal na Śrīvatsa sa dibdib at pinalamutian ng hiyas na Kaustubha.

Verse 59

दर्शयित्वा स्वकं देहं सर्वदेवमयो हरिः । स उवाच महात्मानं तमंगमृषिसत्तमम्

Matapos ipakita ang sarili niyang banal na anyo—si Hari, na binubuo ng lahat ng mga diyos—siya’y nagsalita sa dakilang kaluluwang iyon, ang pinakadakila sa mga ṛṣi ng Aṅga.

Verse 60

भो भो विप्र महाभाग श्रूयतां वचनं शुभम् । मेघगंभीरघोषेण समाभाष्य द्विजोत्तमम्

“O kagalang-galang at mapalad na brāhmaṇa, dinggin mo ang mga salitang mapagpala,” wika niya, na kinakausap ang pinakamahusay sa mga dvija sa tinig na malalim at umuugong na parang kulog sa ulap.

Verse 61

तपसानेन तुष्टोस्मि वरं वरय शोभनम् । तुष्यमाणं हृषीकेशं तं दृष्ट्वा कमलापतिम्

“Nalulugod Ako sa iyong pag-aayuno at pagsasadhana; pumili ka ng maringal na biyaya.” Nang makita niyang nasiyahan si Hṛṣīkeśa, ang Panginoon ng mga pandama, at mamasdan ang Panginoon, ang kabiyak ni Kamalā (Lakṣmī)…

Verse 62

दीप्यमानं विराजंतं विश्वरूपं जनेश्वरम् । पादांबुजद्वयं तस्य प्रणम्य च पुनःपुनः

Pagyukod nang paulit-ulit sa dalawang lotus-na-paa ng yaong nagniningas at maringal na Panginoon ng mga nilalang, na ang anyo’y ang buong sansinukob, siya’y nagpatuloy (o nagsalita pa).

Verse 63

हर्षेण महताविष्टस्तमुवाच जनार्दनम् । दासोहं तव देवेश शंखचक्रगदाधर

Napuspos ng dakilang galak, nagsalita siya kay Janārdana: “O Panginoon ng mga diyos, may hawak ng kabibe, diskos, at pamalo—ako’y Iyong lingkod.”

Verse 64

वरं मे दातुकामोसि देहि त्वं वंशजं सुतम् । दिवि शक्रो यथाऽभाति सर्वतेजः समन्वितः

Yamang handang magbigay sa akin ng biyaya, ipagkaloob Mo ang isang anak na mula sa aking angkan—na magniningning sa langit na gaya ni Śakra (Indra), puspos ng lahat ng kaningningan.

Verse 65

तादृशं देहि मे पुत्रं सर्वलोकस्य रक्षकम् । सर्वदेवप्रियं देव ब्रह्मण्यं धर्मपंडितम्

Ipagkaloob Mo sa akin ang gayong anak—tagapagtanggol ng lahat ng daigdig; minamahal ng lahat ng mga diyos, O Panginoon; tapat sa mga Brahmin at marunong sa dharma.

Verse 66

दातारं ज्ञानसंपन्नं धर्मतेजः समन्वितम् । त्रैलोक्यरक्षकं कृष्ण सत्यधर्मानुपालकम्

O Kṛṣṇa—Ikaw na mapagkaloob, puspos ng tunay na kaalaman, nagniningning sa liwanag ng dharma; tagapagtanggol ng tatlong daigdig; matatag sa pag-iingat ng dharma ng katotohanan.

Verse 67

यज्वनामुत्तमं चैकं शूरं त्रैलोक्यभूषणम् । ब्रह्मण्यं वेदविद्वांसं सत्यसंधं जितेंद्रियम्

Siya ang pinakadakila sa mga nagsasagawa ng yajña—walang kapantay; isang bayani, hiyas ng tatlong daigdig; tapat sa mga Brahmin at sa dharma; dalubhasa sa mga Veda; matatag sa katotohanan; at nagwagi sa kanyang mga pandama.

Verse 68

अजितं सर्वजेतारं विष्णुं तेजःसमप्रभम् । वैष्णवं पुण्यकर्तारं पुण्यजं पुण्यलक्षणम्

Si Viṣṇu—di-madadaig, mananakop ng lahat, nagniningning sa dakilang liwanag—ang Panginoong Vaiṣṇava, tagapaglikha ng kabutihang-dharma; isinilang sa kabanalan, at may tatak ng kabanalan.

Verse 69

शांतं तु तपसोपेतं सर्वशास्त्रविशारदम् । वेदज्ञं योगिनां श्रेष्ठं भवतो गुणसंनिभम्

Tunay, siya’y mapayapa, puspos ng tapasya, at bihasa sa lahat ng śāstra; batid ang mga Veda, pinakadakila sa mga yogin, at taglay ang mga katangiang kahambing ng sa iyo.

Verse 70

ईदृशं देहि मे पुत्रं दातुकामो यदा वरम् । श्रीवासुदेव उवाच । एभिर्गुणैः समोपेतस्तव पुत्रो भविष्यति

“Ibigay mo sa akin ang isang anak na ganyan, kapag ibig mong ipagkaloob ang biyaya.” Wika ni Śrī Vāsudeva: “Ang iyong anak ay tunay na magiging puspos ng mga katangiang ito.”

Verse 71

अत्रिवंशस्य वै धर्ता विश्वस्यास्य महामते । तेजसा यशसा पुण्यैः पितरं चोद्धरिष्यति

O dakilang-isip, siya ang magiging tagapagtangan ng angkan ni Atri; at sa kanyang ningning, karangalan, at mga kabutihan, iaangat din niya ang kanyang ama.

Verse 72

उद्धरिष्यति यः सत्यैः पितरं च पितामहम् । भवान्यास्यति मे स्थानं तद्विष्णोः परमं पदम्

Yaong sa tapat na asal ay mag-aangat sa kanyang ama at lolo—siya’y makaaabot sa aking tahanan, yaong sukdulang kalagayan ni Viṣṇu.

Verse 73

इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तमंगं प्रति स द्विज । कस्यचित्पुण्यवीर्यस्य पुण्यां कन्यां विवाहय

Pagkasabi nito, O brāhmaṇa, hinarap ng Panginoon ng mga diyos si Aṅga: “Mag-asawa ka ng isang banal at marangal na dalaga, anak ng lalaking may dakilang puṇya at espirituwal na lakas.”

Verse 74

तस्यामुत्पादय सुतं शुभं पुण्यावह प्रियम् । स भविष्यति धर्मात्मा मत्प्रसादान्महामते

Sa kanya ay magluwal ka ng isang anak na lalaki—mapalad, minamahal, at tagapagdala ng puṇya. Sa aking biyaya, O dakilang-isip, siya’y magiging matuwid ang kalooban.

Verse 75

सर्वज्ञः सर्ववेत्ता च यादृशो वांछितस्त्वया । एवं वरं ततो दत्वा अंतर्धानं गतो हरिः

Si Hari—ang ganap na nakaaalam at lubos na nakababatid—ay nagkaloob ng biyaya ayon sa iyong ninanais; pagkaraan, siya’y naglaho sa paningin.