Previous Verse
Next Verse

Shloka 8

Prayaga-mahatmya

Glory of Prayaga and the Magha Bath at Triveni

ब्रह्मविष्णुमहादेवा रुद्रादित्यमरुद्गणाः । गंधर्वा लोकपालाश्च यक्षकिन्नरगुह्यकाः ॥ ८ ॥

brahmaviṣṇumahādevā rudrādityamarudgaṇāḥ | gaṃdharvā lokapālāśca yakṣakinnaraguhyakāḥ || 8 ||

Si Brahmā, Viṣṇu, at Mahādeva; ang mga Rudra, Āditya, at mga pangkat ng Marut; ang mga Gandharva; ang mga tagapangalaga ng mga daigdig (Lokapāla); at ang mga Yakṣa, Kinnara, at Guhyaka—lahat ay naririto/inaanyayahan dito.

ब्रह्म-विष्णु-महादेवाःBrahmā, Viṣṇu, and Mahādeva
ब्रह्म-विष्णु-महादेवाः:
Karta (कर्ता/Subject)
TypeNoun
Rootब्रह्मन् + विष्णु + महादेव (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति (1st/Nominative), बहुवचन (Plural)
रुद्र-आदित्य-मरुत्-गणाःthe hosts of Rudras, Ādityas, and Maruts
रुद्र-आदित्य-मरुत्-गणाः:
Karta (कर्ता/Subject)
TypeNoun
Rootरुद्र + आदित्य + मरुत् + गण (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति (1st/Nominative), बहुवचन (Plural)
गन्धर्वाःGandharvas
गन्धर्वाः:
Karta (कर्ता/Subject)
TypeNoun
Rootगन्धर्व (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति (1st/Nominative), बहुवचन (Plural)
लोकपालाःguardians of the worlds
लोकपालाः:
Karta (कर्ता/Subject)
TypeNoun
Rootलोकपाल (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति (1st/Nominative), बहुवचन (Plural); षष्ठी-तत्पुरुष (genitive determinative): लोकस्य पालाः
and
:
Sambandha (सम्बन्ध/Connector)
TypeIndeclinable
Rootच (अव्यय)
Formसमुच्चय-अव्यय (conjunction)
यक्ष-किन्नर-गुह्यकाःYakṣas, Kinnaras, and Guhyakas
यक्ष-किन्नर-गुह्यकाः:
Karta (कर्ता/Subject)
TypeNoun
Rootयक्ष + किन्नर + गुह्यक (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति (1st/Nominative), बहुवचन (Plural)

Narada (narrative listing of divine assemblies; traditional dialogue frame with Sanatkumara in Uttara-Bhaga)

Vrata: none

Primary Rasa: adbhuta

Secondary Rasa: bhakti

B
Brahma
V
Vishnu
M
Mahadeva (Shiva)
R
Rudras
A
Adityas
M
Maruts
G
Gandharvas
L
Lokapalas
Y
Yakshas
K
Kinnaras
G
Guhyakas

FAQs

The verse portrays a complete cosmic assembly—major deities, directional guardians, and celestial beings—signaling that the sacred setting (often a tīrtha or rite) is universally sanctified and witnessed by all orders of beings.

By naming Brahmā, Viṣṇu, and Mahādeva together with many divine hosts, the verse frames worship as reverence offered in a vast sacred presence—encouraging single-pointed devotion with the understanding that all divine powers honor genuine dharmic worship.

While no specific Vedāṅga is taught directly, the verse reflects ritual practice (kalpa-prayoga) through formal invocation/acknowledgment of deities and cosmic guardians commonly used to establish sanctity in tīrtha rites and pūjā contexts.