Puruṣottama-kṣetra Māhātmya: Śveta-Mādhava & Matsya-Mādhava; Mārkaṇḍeya-tīrtha Mārjana and Bath Liturgy
पुण्यं प्राप्नोति विपुलं गतिमिष्टां च मोहिनि । तस्य नामानि वक्ष्यामि सप्रमाणं युगे युगे ॥ २७ ॥
puṇyaṃ prāpnoti vipulaṃ gatimiṣṭāṃ ca mohini | tasya nāmāni vakṣyāmi sapramāṇaṃ yuge yuge || 27 ||
O Mohinī, ang taong iyon ay nagkakamit ng saganang punya at nararating din ang minimithing hantungan ng espiritu. Ngayon ay ipahahayag ko ang Kanyang mga pangalan, kalakip ang patunay na may kapangyarihan, sa bawat yuga.
Narada (narrating/teaching within Uttara-Bhaga’s mahatmya-style discourse; addressing Mohinī)
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It links practice to two results—vast puṇya and attainment of the sought-after gati—and then frames the next teaching as “names with pramāṇa,” i.e., devotion anchored in scriptural authority across yugas.
By promising iṣṭa-gati through engagement with sacred names and by emphasizing sa-pramāṇa (authorized tradition), it presents bhakti as both heartfelt remembrance and textually grounded worship.
Pramāṇa points to disciplined reliance on śāstra and tradition; practically, it supports correct recitation and transmission of nāma-lists (a Vyākaraṇa/Śikṣā-aligned concern for accurate wording and pronunciation).