The Exposition of the Krishna Mantra (Kṛṣṇa-mantra-prakāśa): Nyāsa, Dhyāna, Worship, Yantra, and Prayoga
मध्ये केणेषु बाह्येष्वनलपुरपुटस्यालिखेत्कर्णिकायां कंदर्पं साध्ययुक्तं विवरगतषडर्णद्विषः केशरेषु । शक्तिः श्रीपूर्विकाणिद्विनवलिपिमनोरक्षराणिच्छदानां मध्ये वर्णान्दशान्तो दशलिपिमनुवर्यस्य वैकैकशोऽब्जम् ॥ १५५ ॥
madhye keṇeṣu bāhyeṣvanalapurapuṭasyālikhetkarṇikāyāṃ kaṃdarpaṃ sādhyayuktaṃ vivaragataṣaḍarṇadviṣaḥ keśareṣu | śaktiḥ śrīpūrvikāṇidvinavalipimanorakṣarāṇicchadānāṃ madhye varṇāndaśānto daśalipimanuvaryasya vaikaikaśo'bjam || 155 ||
Sa gitna at sa mga panlabas na sulok ng diyagramang lotus (ang bakod na “lungsod ng apoy”), isulat sa pinakasentro (karnikā) ang Kāma-bīja kasama ang ninanais na layon (sādhya). Sa mga talulot, ilagay ang anim-na-pantig na mantra, ang “kaaway ng anim na bukana,” na pumipigil sa anim na pintuan ng pandama. Pagkaraan, ilagay sa unahan ang Śakti at Śrī, at isulat ang mga pantig na tagapangalaga ng isip na nakaayos bilang dalawang ulit na siyam na titik; at sa mga gitnang sapin ng pantakip, isulat ang sampung titik na nagtatapos sa ikasampu, at ang sampung-titik na mantra ng dakilang Anuvarya—isa-isa—sa lotus na ito.
Sanatkumara (in dialogue teaching Narada technical mantra-vidhi)
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
It presents a precise mantra–yantra procedure: placing specific bījas and protective syllables in the lotus’s pericarp, petals, and enclosures so that the sādhaka’s intention is supported by controlled senses and stabilized mind.
Though technical, the structure assumes surrender to divine Śakti and Śrī and disciplined sense-restraint; such inner order is treated as supportive to focused worship and remembrance, which are core to bhakti-oriented practice.
Ritual-technical knowledge: mantra-nyāsa, syllabic mapping (akṣara-vinyāsa), and diagrammatic placement (yantra-lekhana) used for protective and goal-oriented rites—typical of the Purana’s technical-science material in Book 1.3.