The Account of Kārtavīrya’s Protective Kavaca
Kārtavīrya-kavaca-vṛttānta
महाशना बलिभुजो महाकुणपभोजनाः । दिवाचरा रात्रिचरा ये च संध्यासु दारुणाः ॥ ७६ ॥
mahāśanā balibhujo mahākuṇapabhojanāḥ | divācarā rātricarā ye ca saṃdhyāsu dāruṇāḥ || 76 ||
Sila’y mga sakim na kumakain, nilalantakan ang mga handog na bali (alay) at ang malalaking bunton ng bangkay; ang ilan ay gumagala sa araw, ang ilan sa gabi, at ang iba’y lalo pang kakila-kilabot sa sandhyā—sa bukang-liwayway at dapithapon.
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: bhayanaka
Secondary Rasa: bibhatsa
It warns that certain harmful, impure forces are believed to be most active at specific times (day, night, and especially sandhyā), reinforcing the need for purity, vigilance, and disciplined conduct.
By highlighting danger at sandhyā, it indirectly supports steady devotional routine—especially sandhyā-prayer and remembrance—so the mind remains anchored in sattva and protected by sacred practice.
It emphasizes correct timing and observance around sandhyā (a key ritual junction), aligning practice with traditional time-discipline used in Vedic rites and daily nitya-karmas.