Dharmopadeśa-Śānti: Rules of Impurity, Expiations, and Ancestor Rites
त्यजन्तो पतितान्बन्धून्दण्ड्यानुत्तमसाहसम् । पिता हि पतितः कामं न तु माता कदाचन ॥ १८ ॥
tyajanto patitānbandhūndaṇḍyānuttamasāhasam | pitā hi patitaḥ kāmaṃ na tu mātā kadācana || 18 ||
Ang sinumang tumatalikod sa mga kamag-anak na nalugmok (makasalanan/itinakwil) na nararapat parusahan, ay gumagawa ng pinakamabigat na kasamaan. Sapagkat ang ama ay maaaring, dahil sa pangyayari, malugmok; ngunit ang ina ay hindi kailanman nalulugmok.
Narada (teaching in a dharma-instruction context)
Vrata: none
Primary Rasa: raudra
Secondary Rasa: shanta
It frames abandonment of one’s fallen relatives as a severe adharma, emphasizing compassion and responsibility within dharma rather than rejection, while upholding moral accountability (daṇḍya).
Indirectly, it supports Bhakti’s ethical foundation: devotion to Vishnu is not separated from righteous conduct—one should act with duty and steadiness toward family, even amid moral failure.
It aligns most with Dharma/Smriti-based social jurisprudence (daṇḍa-nīti and prayāścitta logic) rather than a specific Vedanga like Vyākaraṇa or Jyotiṣa; the practical takeaway is disciplined ethical response, not social abandonment.