Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
आरार्की चेज्यभांशस्थौ सदंतोगर्भकस्तदाः । खर्भेजे भुविमंदारदृष्टे कुब्जस्तु गर्भगः । पर्गुर्मीने यमेद्वारैर्दष्टेथांगेभघसंधिगे ॥ ६१ ॥
ārārkī cejyabhāṃśasthau sadaṃtogarbhakastadāḥ | kharbheje bhuvimaṃdāradṛṣṭe kubjastu garbhagaḥ | pargurmīne yamedvārairdaṣṭethāṃgebhaghasaṃdhige || 61 ||
Kapag ang (mga kaugnay na planeta) ay nasa bahagi ni Bṛhaspati (Jupiter), lumilitaw ang kalagayang tinatawag na “Sadaṃta-garbha.” Kung sa tanda ng Kharbha ay makita sa lupa ang punong Mandāra, ang sanggol sa sinapupunan ay sinasabing magiging “Kubja” (kuba). At kapag si Pargur ay nasa Mīna (Pisces) at ang “mga pintuan ni Yama” ay napipinsala, nagkakaroon ng kapintasan ang mga bahagi ng katawan sa mga dugtungan ng kasu-kasuan.
Narada (teaching in a technical/diagnostic register within Moksha-Dharma context)
Vrata: none
Primary Rasa: karuna
Secondary Rasa: shanta
It illustrates that embodied conditions are described as arising from complex causes (karmic and cosmic indicators), reinforcing detachment from the body and encouraging pursuit of moksha beyond physical traits.
By highlighting bodily variability and vulnerability, it implicitly directs the seeker toward stable refuge—devotion to the Lord—rather than identifying with physical form or fate-signs.
Vedāṅga Jyotiṣa: interpretation of planetary portions (bhāṃśa), zodiacal placement (e.g., Mīna), and affliction (daṣṭa) as a technical diagnostic framework.