Śreyas and Paramārtha: The Ribhu–Nidāgha Teaching on Non-Dual Self
Advaita
सनंदन उवाच । इतीरितस्तेन स राजवर्यस्तत्याज भेदं परमार्थदृष्टिः । स चापि जातिस्मरणावबोदस्तत्रैव जन्मन्यपवर्गमाप ॥ ९२ ॥
sanaṃdana uvāca | itīritastena sa rājavaryastatyāja bhedaṃ paramārthadṛṣṭiḥ | sa cāpi jātismaraṇāvabodastatraiva janmanyapavargamāpa || 92 ||
Sinabi ni Sanandana: Nang maturuan siya nang gayon, ang pinakadakilang hari—na may pananaw sa Kataas-taasang Katotohanan—ay tinalikdan ang lahat ng pag-aakalang may pagkakaiba. At nang magising ang kaalamang dulot ng pag-alaala sa mga nakaraang kapanganakan, natamo niya ang moksha sa mismong buhay na iyon.
Sanandana
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
It states that right instruction culminates in paramārtha-dṛṣṭi (vision of ultimate reality), by which one drops bheda-buddhi (the sense of separateness) and can attain apavarga (final liberation) even within the same lifetime.
While the verse speaks in the language of jñāna (non-difference and ultimate vision), in the Narada Purana this maturity typically supports pure devotion—because seeing the one Reality removes egoic separation, making surrender and single-pointed worship natural and unwavering.
No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa, Jyotiṣa, or Kalpa) is taught here; the practical takeaway is sādhanā-oriented—listen to true instruction (upadeśa), cultivate paramārtha-dṛṣṭi, and practice inner discernment that dissolves bheda-buddhi.