Book 9 (Śalya-parva), Adhyāya 13 — Arjuna’s Arrow-storm and the Drauṇi Confrontation
तानापतत एवाशु पज्चानां वै भुजच्युतान् । वारयामास समरे शस्त्रसड्घै: स मद्रराट्,परंतु मद्रराज शल्यने समरांगणमें अपने शस्त्रसमूहों द्वारा उन पाँचों वीरोंके हाथोंसे छूटे हुए उक्त सभी अस्त्रोंका शीघ्र ही निवारण कर दिया
tān āpatata evāśu pañcānāṁ vai bhujacyutān | vārayāmāsa samare śastrasanghaiḥ sa madrarāṭ ||
Wika ni Sañjaya: Nang ang mga sandatang pinakawalan mula sa mga kamay ng limang mandirigma ay rumagasa papalapit, ang hari ng Madra na si Śalya ay agad na humarang sa larangan ng digmaan sa pamamagitan ng sunod-sunod na hagupit ng sarili niyang mga sandata—ipinapakita ang mabagsik na disiplina ng digmaan, kung saan ang pagbabantay at panlaban ang nagtatakda ng buhay at kamatayan.
संजय उवाच
In the battlefield ethic of the Mahābhārata, a kṣatriya’s duty includes vigilance, restraint, and measured response: Śalya’s swift countering of incoming weapons illustrates disciplined skill rather than reckless aggression.
Weapons hurled by five warriors rush toward Śalya; he immediately neutralizes them in combat by launching clusters of his own weapons, preventing their impact.