Book 9 (Śalya-parva), Adhyāya 13 — Arjuna’s Arrow-storm and the Drauṇi Confrontation
नकुल: समरे शक्ति सहदेवो गदां शुभाम् | धर्मराज: शतघ्नीं च जिघांसु: शल्यमाहवे,भीमसेनने प्रज्वलित सर्पके समान नाराच चलाया, नकुलने संग्रामभूमिमें शल्यपर शक्ति छोड़ी, सहदेवने सुन्दर गदा चलायी और धर्मराज युधिष्ठिरने रणक्षेत्रमें शल्यको मार डालनेकी इच्छासे उनपर शतघ्नीका प्रहार किया
sañjaya uvāca | nakulaḥ samare śaktiṃ sahadevo gadāṃ śubhām | dharmarājaḥ śataghnīṃ ca jighāṃsuḥ śalyam āhave | bhīmasenena prajvalita-sarpaka-samānān nārācān pracālitān | nakulena saṅgrāma-bhūmau śalye prati śaktiḥ kṣiptā | sahadevena sundarā gadā pracālitā | dharmarājena yudhiṣṭhireṇa raṇa-kṣetre śalyaṃ hantum icchatā śataghnī-praghātaḥ kṛtaḥ |
Wika ni Sañjaya: Sa kasagsagan ng labanan, inihagis ni Nakula ang sibat; pinakawalan ni Sahadeva ang maringal na pamalo (gada); at si Dharmarāja Yudhiṣṭhira, na naglalayong patayin si Śalya sa digmaan, ay humampas sa kanya gamit ang sandatang śataghnī. Si Bhīmasena, na wari’y nagliliyab na ahas, ay nagpaulan ng matatalim na palaso. Sa gayon, ang mga Pāṇḍava—bawat isa’y may sariling piniling sandata—ay isinakatuparan ang kanilang makatarungang pasya sa gitna ng mabagsik na hinihingi ng digmaan.
संजय उवाच
Even in war, action is framed by intention and duty: the Pāṇḍavas act with focused resolve against a formidable foe, illustrating kṣatriya responsibility under dharma—decisive action undertaken for a perceived just cause, not for mere cruelty.
Sañjaya describes a coordinated assault on Śalya: Nakula hurls a spear, Sahadeva swings/launches a mace, Yudhiṣṭhira strikes with a śataghnī intending to kill Śalya, and Bhīma releases fierce arrows likened to a blazing serpent.