Book 9 (Śalya-parva), Adhyāya 13 — Arjuna’s Arrow-storm and the Drauṇi Confrontation
सात्यकिप्रहितं शल्यो भल््लैश्वचिच्छेद तोमरम् । प्रहितं भीमसेनेन शरं कनकभूषणम्
sātyakiprahitaṃ śalyo bhallaiś cāciccheda tomaram | prahitaṃ bhīmasenena śaraṃ kanakabhūṣaṇam ||
Wika ni Sañjaya: Si Śalya, sa pamamagitan ng matutulis na palasong may tinik, ay pinutol ang tomara (panaog na sibat/javelin) na inihagis ni Sātyaki; at pinutol din niya ang palasong may palamuting ginto na pinakawalan ni Bhīmasena. Ipinakikita ng tagpong ito ang walang-humpay na husay ng mga mandirigma—na ang tapang ay dapat tumbasan ng pagbabantay at ganap na pagkamaster, at na ang hangarin lamang ay hindi sapat sa gitna ng kaguluhan ng digmaan.
संजय उवाच
The verse highlights a battlefield ethic: valor must be joined with vigilance and technical mastery. In war, even well-aimed weapons can be neutralized by an opponent’s superior readiness, reminding the listener that outcomes depend on disciplined skill as much as intention.
During the combat, Śalya intercepts and cuts apart two incoming missiles: a javelin thrown by Sātyaki and a gold-adorned arrow shot by Bhīmasena, demonstrating his defensive prowess and the intensity of the exchange.