नारायणास्त्र-शमनं द्रौणि-प्रहारश्च
Pacification of the Nārāyaṇāstra and Drauni’s Renewed Assault
विमुखं तु रणे दृष्टवा याज्ञसेनिं महारथम्
vimukhaṃ tu raṇe dṛṣṭvā yājñaseniṃ mahāratham
Sinabi ni Sañjaya: Nang makita nilang si Yājñasenī—ang dakilang mandirigmang nakasakay sa karwahe—ay tumalikod sa larangan, naunawaan ng mga nakasaksi na kahit ang pinakadakilang tapang ay maaaring manghina kapag nayayanig ang pasya—isang masamang palatandaan sa gitna ng bigat ng dharma at ng mga pasaning pang-estratehiya ng digmaan.
संजय उवाच
The line highlights how the inner state—steadfastness or wavering—can decisively shape outward action in war; even those associated with greatness may appear ‘turned away’ when courage, clarity, or dharmic confidence is strained.
Sañjaya reports an observation from the battlefield: Yājñasenī is seen as ‘turned away’ (vimukha). The remark functions as a narrative signal of reversal, distress, or an unfavorable turn in the ongoing combat situation.