नारायणास्त्र-शमनं द्रौणि-प्रहारश्च
Pacification of the Nārāyaṇāstra and Drauni’s Renewed Assault
सीदन्तं चैनमालोक्य कृप: शारद्वतो युधि
sīdantaṃ cainam ālokya kṛpaḥ śāradvato yudhi
Wika ni Sañjaya: Nang makita niyang siya’y nanghihina at lumulubog ang loob sa gitna ng labanan, napansin ni Kṛpa Śāradvata ang kanyang kalagayan sa larangan—isang pagtanaw na nagpapakita na kahit ang mga bihasang mandirigma ay maaaring manginig sa bigat na pisikal at moral ng digmaan.
संजय उवाच
The line highlights the reality that in war—even among trained kṣatriyas—inner strength can falter; recognizing another’s weakening state invites reflection on dharma, compassion, and the moral burden carried by warriors.
Sañjaya reports that Kṛpa Śāradvata notices someone on the battlefield who is ‘sīdant’—drooping or losing resolve—setting up Kṛpa’s response or the next action in the unfolding combat scene.