Shloka 169
नारायणास्त्र-शमनं द्रौणि-प्रहारश्च
Pacification of the Nārāyaṇāstra and Drauni’s Renewed Assault
इति श्रीमहाभारते द्रोणपर्वणि घटोत्कचवधपर्वणि रात्रियुद्धे संकुलयुद्धे एकोनसप्तत्यधिकशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate droṇaparvaṇi ghaṭotkacavadhaparvaṇi rātriyuddhe saṅkulayuddhe ekonasaptatyadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
Kaya nito, sa banal na Mahābhārata, sa loob ng Droṇa Parva—lalo na sa bahaging tumatalakay sa pagpaslang kay Ghaṭotkaca—sa gitna ng labanan sa gabi at ng magulo, siksik na sagupaan, nagwakas ang ika-isang daan at animnapu’t siyam na kabanata. Ang kolofong ito ang tanda ng pagsasara ng isang yunit ng salaysay na naglalarawan sa dilim ng katarungan sa digmaang panggabi, kung saan ang kaayusan at malinaw na paghatol ay nabibigatan sa gitna ng kaguluhan at tumitinding karahasan.
संजय उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse does not teach through direct instruction; it frames the episode ethically by highlighting 'night-battle' and 'confused melee,' suggesting how warfare can descend into conditions where dharmic clarity is difficult to maintain and moral restraint is tested.
This is the closing marker of the chapter: it states that the 169th chapter ends within the Droṇa Parvan, in the sub-section dealing with Ghaṭotkaca’s death, set amid the night fighting and the chaotic, entangled combat.