Shloka 22
Adhyāya 64: Dāna-prakāra—Suvarṇa, Pānīya-dāna, Ghṛta-dāna, and Upakaraṇa-dāna
Utility Gifts
यच्चादाय तदाज्ञप्तं भीत॑ं दत्तं सुदारुणम् । यजेदू् राजा न तं॑ यज्ञ प्रशंसन्त्यस्य साधव:
yac cādāya tadājñaptaṁ bhītaṁ dattaṁ sudāruṇam | yajed rājā na taṁ yajñaṁ praśaṁsanty asya sādhavaḥ ||
Sinabi ni Bhīṣma: Kung ang isang hari, matapos samsamin ang yaman, ay mag-utos na ito’y ipagkaloob—yamang nakuha sa takot at sa napakabagsik na pamimilit—at saka magsagawa ng yajña gamit ang gayong kita, hindi pinupuri ng mga matuwid ang yajña niyang iyon. Ang ritwal na sa ngalan ng yajña ngunit pinondohan ng pananakot at pandarambong sa mga nasasakupan ay nadudungisan at hindi tinatanggap ng mabubuti.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A sacrifice is judged not only by ritual correctness but by the moral purity of its means: yajña financed through fear, coercion, or plunder of subjects is not praised by the righteous.
Bhīṣma instructs on royal dharma, criticizing kings who collect wealth harshly in the name of conducting sacrifices and then use that coerced wealth for ritual display; such yajñas lack true merit.