यथा ह्ुपस्थितैश्वर्या: प्रजायन्ते न राजसा: । एवमेवात्मना5७त्मानं पूजयन्तीह धार्मिका:
yathā hy upasthitaiśvaryāḥ prajāyante na rājasāḥ | evam evātmanātmānaṃ pūjayantīha dhārmikāḥ ||
Sinabi ni Bhishma: “Kung paanong ang mga may matatag nang paghahari ay hindi naghahangad na muling isilang dahil sa pagsisikap na rajasic (hinahabol ng pagnanasa at pag-aalab), gayon din ang mga dharmika rito: pinararangalan nila ang Sarili sa pamamagitan ng Sarili. Sa disiplinadong pagsasagawa ng dharma, itinataas nila ang kanilang kaloob-looban at nakakamit ang mas mataas na kalagayan, maingat na huwag muling mahulog sa ikot ng kapanganakan at kamatayan dahil sa paghahari ng rajas.”
भीष्म उवाच
Righteous people avoid rajasic, desire-driven action that binds one to rebirth; instead, through dharma and inner discipline they honor and uplift the Self by their own effort, aiming at a higher spiritual state.
Bhishma is instructing on dharma, contrasting passion-driven conduct (rajas) that leads to continued birth with the dharmic path of self-cultivation, where one’s own inner effort becomes the means of elevation.