वेदे चास्य विदुर्विप्रा: शतरुद्रीयमुत्तमम् । व्यासेनोक्तं च यच्चापि उपस्थानं महात्मन:
vede cāsya vidur viprāḥ śatarudrīyam uttamam | vyāsenoktaṃ ca yac cāpi upasthānaṃ mahātmanaḥ ||
Ang mga pantas na brāhmaṇa na bihasa sa Veda ay nakakakilala sa kanya sa pamamagitan ng dakilang Śatarudrīya, kung saan ipinahahayag ang marami niyang maringal na pangalan. At itinuro rin ng dakilang rishi na si Vyāsa ang himno ng mapitagang pagsamba na iniaalay sa Panginoong may dakilang kaluluwa (Śiva).
वायुदेव उवाच
True knowledge and devotion are grounded in authoritative transmission: the Veda (Śatarudrīya) and Vyāsa’s instruction both affirm Śiva’s greatness and provide sanctioned forms of worship and praise.
Vāyudeva points to two sources that proclaim Śiva: the Vedic Śatarudrīya known by Veda-knowing Brahmins, and a specific hymn of worship taught by Vyāsa, thereby validating Śiva’s veneration through revered textual traditions.