व्युष्टि ब्राह्मणपूजायां रौक्मिणेय निबोध मे । एते हि सोमराजान ईश्वरा: सुखदुःखयो:
vyuṣṭi brāhmaṇapūjāyāṃ raukmiṇeya nibodha me | ete hi somarājāna īśvarāḥ sukhaduḥkhayoḥ ||
Wika ni Vāyu: “O anak ni Rukmiṇī, unawain mo mula sa akin ang wastong kaayusan at disiplina sa paggalang sa mga Brahmin. Sapagkat ang mga ito—ang mga Brahmin, mga panginoon ng banal na kaalaman—ay tunay na parang mga hari sa ilalim ni Soma: hawak nila ang kapangyarihan sa paglitaw ng ligaya at pagdurusa.”
वायुदेव उवाच
The verse teaches that honoring Brahmins must be done with proper discipline and reverence, because those who embody sacred learning and ritual authority can become the occasion for one’s happiness or suffering—through the merit gained by honoring them or the fault incurred by neglecting them.
Vāyu addresses Raukmiṇeya (Kṛṣṇa), instructing him about the correct procedure and attitude in Brahmin-honoring. He underscores their exalted status by comparing them to ‘Soma-kings’ and stating their power with respect to human welfare.