Shloka 26
अथेन्द्रस्य महाघोरं सोडसृजच्छत्रुमेव हि
atha indrasya mahāghoraṃ so 'sṛjac chatrum eva hi | agnāv āhutim ādhāya munir indrasya vai ripum || tasya nāma mada iti | sa mukham prasārya tiṣṭhaty āsīt | tasya adhoṣṭhaḥ pṛthivyāṃ saṃspṛṣṭaḥ, ūrdhvoṣṭha ākāśaṃ spṛśati | tasya mukhe sahasraṃ dantāḥ, te ca śata-śata-yojanocchritāḥ | tasya dāḍhā bhīṣaṇā dve-dve-śata-yojanāyāmāḥ | atha devaḥ sendrāḥ sarve tasya jihvā-mūle samāpatanta, yathā mahāsāgare bahavo matsyāḥ timi-nāmnaḥ mahāmatsyasya mukhe patanti ||
Wika ni Cyavana: Pagkatapos, ang dakilang rishi, matapos magbuhos ng mga handog sa apoy, ay lumikha para kay Indra ng isang tunay na kasindak-sindak na kaaway—na ang pangalan ay Mada (Pagkalasing/Pagmamataas). Tumindig ito roon na nakanganga: ang ibabang labi’y nakadiin sa lupa, samantalang ang itaas na labi’y sumasayad sa langit. Sa loob ng bibig nito’y may isang libong ngipin, bawat isa’y tumataas nang sandaang yojana, at ang mga pangil nitong nakapangingilabot ay dalawang-daang yojana ang haba. Noon din, ang lahat ng mga diyos, kasama si Indra, ay naitulak hanggang sa pinakaugat ng dila nito—gaya ng maraming isda sa karagatan na nalalaglag sa bibig ng dambuhalang isdang tinatawag na Timi.
च्यवन उवाच
Educational Q&A
The verse dramatizes mada—intoxication and pride—as a devouring force that can overwhelm even the gods. Ethical strength requires humility and self-restraint; otherwise power itself becomes the cause of downfall.
Cyavana performs a fire-offering and manifests a terrifying being named Mada as Indra’s enemy. Mada’s colossal mouth and teeth are described, and the gods with Indra are shown as being driven into its tongue-root, like fish swallowed by the great sea-creature Timi.