तथा वज्ञेण भगवानमर्षाकुललोचन: । तमापततन्तं दृष्टवैव च्यवनस्तपसान्वित:
tathā vajreṇa bhagavānamarṣākulalocanaḥ | tam āpatatantaṃ dṛṣṭvaiva cyavanas tapasānvitāḥ ||
Pagkaraan, ang Mapalad—namumula ang mga mata sa poot—ay humampas gamit ang kaniyang vajra, ang sandatang kulog. Nang makita niyang rumaragasa pababa ang kalaban patungo sa kaniya, si Cyavana, na pinatatag ng kapangyarihan ng matinding pag-aayuno at pagninilay (tapas), ay tumindig na handang salubungin ang paparating na paglusob.
च्यवन उवाच
The verse highlights the ethical tension between divine force and ascetic merit: anger-driven power (vajra) confronts disciplined spiritual power (tapas), implying that self-mastery and righteousness can stand firm even against overwhelming might.
Indra, enraged, attacks with his thunderbolt; Cyavana sees the onrushing assault and, supported by his ascetic potency, prepares to face it rather than yield.