Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 25
Śāṇḍilī–Sumanā-saṃvāda: Sat-strī-samudācāra and Pati-dharma
Conduct of the Virtuous Wife
यज्ञदानतप:शीला नरा वै पुण्यकर्मिण: । येअभिद्रह्मन्ति भूतानि ते वै पापकृतो जना:
vyāsa uvāca | yajñadānatapaḥśīlā narā vai puṇyakarmiṇaḥ | ye 'bhidruhṇanti bhūtāni te vai pāpakṛto janāḥ ||
Wika ni Vyāsa: Yaong mga taong masigasig sa yajña (paghahandog), sa pagkakawanggawa, at sa pagtitika (austeridad) ay tunay na gumagawa ng kabutihan. Ngunit yaong may masamang loob sa mga nilalang at nananakit sa kanila ay dapat makilalang makasalanan. Itinatakda ng taludtod ang panukat ng dharma: ang disiplina sa loob at ang pagbibigay ay nag-aangat, samantalang ang poot sa mga nilalang ay tanda ng pagbagsak sa asal.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Merit is defined by sustained commitment to yajña (sacred duty), dāna (generosity), and tapas (self-discipline), while sin is defined by hostility and harm toward living beings. Dharma is measured not only by ritual and ascetic practice but also by one’s attitude and conduct toward all creatures.
In Anuśāsana Parva’s instruction-focused setting, Vyāsa delivers a concise moral criterion: he distinguishes the truly virtuous from the sinful by contrasting religious-ethical practices (sacrifice, charity, austerity) with cruelty or malice toward beings.