Śāṇḍilī–Sumanā-saṃvāda: Sat-strī-samudācāra and Pati-dharma
Conduct of the Virtuous Wife
न वृत्तं मन्यते तस्य मन््यते न च पातकम् | तथा स्वकर्मनिर्वत्तं न पुण्यंन च पापकम्
na vṛttaṁ manyate tasya manyate na ca pātakam | tathā svakarmanirvṛttaṁ na puṇyaṁ na ca pāpakam ||
Wika ni Vyāsa: Para sa taong iyon, walang gawa ang itinuturing na “kabutihan,” at wala ring itinuturing na “kasalanan.” Gayundin, ang mga kilos na nagmumula sa sariling itinakdang tungkulin (sariling dharma) ay hindi nagiging mabuti o masama para sa kanya. Nakatatag sa Brahman at malaya sa pagmamataas na “ako ang gumagawa,” hindi siya nag-iipon ng bunga ng kabutihan at kasamaan na isinilang ng gawa.
व्यास उवाच
A person established in Brahman and free from the ego of doership is not bound by action: his deeds are not counted as merit or sin, because the binding factor—self-centered agency and attachment to results—has been dissolved.
Vyāsa is explaining a doctrinal point within Anuśāsana Parva: the spiritual status of the Brahman-abiding person. He clarifies that even when such a person performs his own duties (svakarma), those actions do not generate karmic merit or demerit.