Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 72
आचारप्रशंसा
Praise of Ācāra as the Basis of Longevity, Fame, and Prosperity
अत्र गाथा यमोदगीता: कीर्तयन्ति पुराविद: । आयुरस्य निकृन्तामि प्रजास्तस्थाददे तथा
atra gāthā yamodgītāḥ kīrtayanti purāvidaḥ | āyur asya nikṛntāmi prajāḥ tasthād ade tathā ||
Sinabi ni Bhīṣma: Sa bagay na ito, ang mga pantas na bihasa sa sinaunang salaysay ay nagbabanggit ng mga taludtod na minsang inawit ni Yama. (Ipinahahayag ni Yama:) “Pinuputol ko ang buhay ng taong bumabangon na marumi ang bibig at nagmamadali o nagsasagawa ng svādhyāya; at inaalisan ko rin siya ng kanyang lahi. Gayundin, kung ang isang dvija (dalawang ulit na isinilang), dahil sa pagkalito, ay nag-aaral kahit sa panahong ipinagbabawal ang pagbigkas (anadhyāya), kapwa ang kanyang natamong kaalaman sa Veda at ang kanyang haba ng buhay ay napapahamak.” Kaya ang maingat na tao ay huwag kailanman mag-aral ng Veda sa mga panahong ipinagbabawal.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Vedic study (svādhyāya) must be done with proper purity and only at permitted times; violating rules of cleanliness or studying during anadhyāya is portrayed as a serious dharmic fault that brings loss of lifespan, learning, and even progeny.
Bhishma supports his instruction on right conduct by citing an old, authoritative gāthā attributed to Yama. The quotation functions as a warning: Yama himself is said to punish improper or ill-timed Vedic recitation by curtailing life and undermining one’s spiritual and familial welfare.