Adhyaya 10

Verse 1

इति श्रीकूर्मपाराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे (ईश्वरगीतासु) नवमो ऽध्यायः ईश्वर उवाच अलिङ्गमेकमव्यक्तं लिङ्गं ब्रह्मेति निश्चितम् / स्वयञ्ज्योतिः परं तत्त्वं परे व्योम्नि व्यवस्थितम्

Sa Śrī Kūrma Purāṇa, sa sanghitā na may anim na libong taludtod, sa huling bahagi, sa loob ng Īśvara-gītā: (wakas) ng ikasiyam na kabanata. Wika ng Panginoon: “Ang Iisa, walang anyo at di-nahahayag—ito lamang ang tunay na ‘liṅga’; tiyak na nakikilalang Brahman. Sariling-liwanag, ito ang Kataas-taasang Katotohanan, na nakalagay sa pinakamataas na kalawakan (ng dalisay na kamalayan).”

Verse 2

अव्यक्तं कारणं यत्तदक्षरं परमं पदम् / निर्गुणं शुद्धविज्ञानं तद् वै पश्यन्ति सूरयः

Ang Di-nahahayag na Katotohanan (avyakta) na siyang sanhi at pinagmulan—di-nasisira, ang kataas-taasang tahanan—lampas sa mga guṇa at likas na dalisay na kamalayan: yaon ang minamasdan ng mga pantas.

Verse 3

तन्निष्ठाः शान्तसंकल्पा नित्यं तद्भावभाविताः / पश्यन्ति तत् परं ब्रह्म यत्तल्लिङ्गमिति श्रुतिः

Yaong mga matatag na nananahan sa Kanya, na payapa ang mga pasiya, at laging nilulubos ng pagninilay sa Kanya—ang mga yogin na iyon ay nakakakita sa Kataas-taasang Brahman, na ayon sa Śruti: “Iyan ang tunay Niyang tanda.”

Verse 4

अन्यथा नहि मां द्रष्टुं शक्यं वै मुनिपुङ्गवाः / नहि तद् विद्यते ज्ञानं यतस्तज्ज्ञायते परम्

Kung hindi sa ganyang paraan, O pinakadakila sa mga muni, tunay na hindi Ako masisilayan. Sapagkat walang karaniwang kaalaman na makapagpapakilala sa Kataas-taasan.

Verse 5

एतत्तत्परमं ज्ञानं केवलं कवयो विदुः / अज्ञानमितरत् सर्वं यस्मान्मायामयं जगत्

Ito lamang ang kataas-taasang kaalaman—ganito nalalaman ng mga rishi at makata. Ang lahat ng iba pa ay kamangmangan, sapagkat ang daigdig ay hinubog ng māyā (anyo ng paglalang at pagkalito).

Verse 6

यज्ज्ञानं निर्मलं सूक्ष्मं निर्विकल्पं यदव्ययम् / ममात्मासौ तदेवेमिति प्राहुर्विपश्चितः

Ang kaalamang walang dungis, maselan at banayad, walang pagkakahating haka, at di-nasisira—iyan mismo ang Aking Ātman; ganyan ang pahayag ng mga marurunong.

Verse 7

ये ऽप्यनेकं प्रपश्यन्ति ते ऽपि पश्यन्ति तत्परम् / आश्रिताः परमां निष्ठां बुद्ध्वैकं तत्त्वमव्ययम्

Kahit yaong nakakakita ng maraming anyo, nakikita pa rin nila ang Kataas-taasang Katotohanan. Sa pag-asa sa pinakadakilang katatagan, natatanto nila ang iisang Prinsipyong di-nasisira.

Verse 8

ये पुनः परमं तत्त्वमेकं वानेकमीश्वरम् / भक्त्या मां संप्रपश्यन्ति विज्ञेयास्ते तदात्मकाः

Ngunit yaong sa pamamagitan ng bhakti ay malinaw na nakakakita sa Akin bilang Kataas-taasang Katotohanan—bilang iisang Panginoon o Panginoong nahahayag sa maraming anyo—sila’y dapat makilalang ang sarili’y nakaugat sa Yaon.

Verse 9

साक्षादेव प्रपश्यन्ति स्वात्मानं परमेश्वरम् / नित्यानन्दं निर्विकल्पं सत्यरूपमिति स्थितिः

Direkta nilang namamasdan ang Kataas-taasang Panginoon bilang sarili nilang Sarili—walang hanggang kaligayahan, lampas sa lahat ng pagbuo ng isip, at may anyo ng Katotohanan; ito ang natatag na kalagayan.

Verse 10

भजन्ते परमानन्दं सर्वगं यत्तदात्मकम् / स्वात्मन्यवस्थिताः शान्ताः परे ऽव्यक्ते परस्य तु

Nanatili sa sariling Sarili, payapa at matatag sa loob, sinasamba nila ang Kataas-taasang Kaligayahan na laganap sa lahat at kaisa ng likas ng Yaon—ang pinakamataas na di-nahahaying Katotohanan ng Kataas-taasan.

Verse 11

एषा विमुक्तिः परमा मम सायुज्यमुत्तमम् / निर्वाणं ब्रह्मणा चैक्यं कैवल्यं कवयो विदुः

Ito ang sukdulang paglaya: ang pinakamataas na pakikiisa sa Akin—nirvāṇa, pagkakaisa sa Brahman, at kaivalya, gaya ng nalalaman ng mga pantas.

Verse 12

तस्मादनादिमध्यान्तं वस्त्वेकं परमं शिवम् / स ईश्वरो महादेवस्तं विज्ञाय विमुच्यते

Kaya’t alamin ang iisang Kataas-taasang Katotohanan—Paramashiva—na walang simula, gitna, o wakas. Siya ang Īśvara, ang Mahādeva; sa pagkakabatid sa Kanya, ang tao’y napapalaya.

Verse 13

न तत्र सूर्यः प्रविभातीह चन्द्रो न नक्षत्राणि तपनो नोत विद्युत् / तद्भासेदमखिलं भाति नित्यं तन्नित्यभासमचलं सद्विभाति

Doon, hindi sumisikat ang araw, ni ang buwan, ni ang mga bituin; ni kidlat o apoy ng daigdig ay hindi nagliliwanag. Sa liwanag lamang ng “Yaon” nagliliwanag ang lahat dito—magpakailanman. Ang Di-nagbabagong Katotohanang iyon, sariling-liwanag na walang hanggan, Siya lamang ang tunay na nagniningning.

Verse 14

नित्योदितं संविदा निर्विकल्पं शुद्धं बृहन्तं परमं यद्विभाति / अत्रान्तरं ब्रह्मविदो ऽथ नित्यं पश्यन्ति तत्त्वमचलं यत् स ईशः

Ang Kataas-taasang Katotohanang iyon ay laging nagniningning—sariling-liwanag bilang dalisay na Kamalayan—malaya sa lahat ng pagkakaibang haka-haka, walang dungis, malawak at pinakamataas. Sa mismong panloob na kalawakan na ito, ang mga nakakabatid sa Brahman ay patuloy na namamasdan ang di-nagagalaw na Katotohanan; Siya nga ang Īśa, ang Panginoon.

Verse 15

नित्यानन्दममृतं सत्यरूपं शुद्धं वदन्ति पुरुषं सर्ववेदाः / तदेवेदमिति प्रणवेनेशितारं धायायन्ति वेदार्थविनिश्चितार्थाः

Ipinahahayag ng lahat ng Veda na ang Kataas-taasang Purusha ay walang hanggang kaligayahan, di-namamatay (amṛta), anyo mismo ng Katotohanan, at ganap na dalisay. Sa pagkabatid na “Yaon lamang ang Ito (ang lahat ng nakikita),” ang mga nakatiyak sa diwa ng Veda ay nagmumuni sa Panginoon sa pamamagitan ng Pranava (Oṁ).

Verse 16

न भूमिरापो न मनो न वह्निः प्राणो ऽनिलो गगनं नोत बुद्धिः / न चेतनो ऽन्यत् परमाकाशमध्ये विभाति देवः शिव एव केवलः

Doon ay walang lupa, walang tubig, walang isip, walang apoy; walang prāṇa, walang hangin, walang langit, ni maging talino. Wala ring ibang prinsipyong may kamalayan. Sa gitna ng kataas-taasang ākāśa ng Katotohanan, ang Panginoon lamang ang nagniningning—Śiva, at Śiva lamang.

Verse 17

इत्येतदुक्तं परमं रहस्यं ज्ञानामृतं सर्ववेदेषु गूढम् / जानाति योगी विजने ऽथ देशे युञ्जीत योगं प्रयतो ह्यजस्रम्

Ganito ipinahayag ang kataas-taasang lihim—ang amrita ng kaalamang nagpapalaya, na nakatago sa lahat ng Veda. Natatanto ito ng yogi sa isang liblib na pook; kaya, sa masinop na pagsisikap, dapat isagawa ang Yoga nang tuluy-tuloy at walang patid.